brief aan de federale overheid financiën

(’ T ZAL NIET PAKKEN ZEKER?)

Geachte Diensten,

Vandaag 17 juni 2009  vond ik in mijn brievenbus een uitnodiging van uw diensten ‘Belastingen en invordering sector directe belastingen, belastingen auto’s Brussel’ tot betaling van belastingen op mijn voertuig voor de totale som van 282,35 €, te betalen VOOR 26 juni 2009, zijnde binnen de TIEN dagen.

Graag wou ik u hieromtrent doorverwijzen naar uw diensten ‘Belastingen en invordering  sector personenbelastingen’, aan wie ik over het jaar 2007 exact 1781,00 € via bedrijfsvoorheffing te veel heb betaald  Dit bedrag moet ik nog teruggestort krijgen van uw diensten ‘Belastingen en invordering sector  personenbelastingen’. Telefonische navraag enkele weken geleden leerde me echter dat uw diensten ‘Belastingen en invordering sector  personenbelastingen’ dit jaar  het aanslagbiljet pas zullen versturen na 30 juni a.s. en pas zullen overgaan tot terugbetaling drie maand na ontvangst van het aanslagbiljet.

Met dit schrijven geef ik uw diensten ‘Belastingen en invordering sector directe belastingen, belastingen auto’s Brussel’ dan ook tegelijk de toelating om de som van 282,35 € af te houden van het nog door uw diensten ‘Belastingen en invordering sector  personenbelastingen’ aan mij verschuldigde bedrag van 1781 € waardoor de globale bij mij openstaande schuld van uw diensten ‘Belastingen en invordering sector  personenbelastingen’ gereduceerd wordt tot 1498,65 € .

Dit bedrag van 1498,65 € verwacht ik uiterlijk op 30 september a.s. op mijn rekening. Bij niet-betaling binnen de gestelde termijn zal mijn administratie uw diensten ‘Belastingen en invordering sector  personenbelastingen’ een geldboete opleggen. De – weliswaar minieme – intresten die dit bedrag uw Diensten in het algemeen opgeleverd hebben van 2007 tot september 2009 mag u beschouwen als mijn persoonlijke sociale bijdrage aan onze noodlijdende Staat in deze crisistijden.

Dit aanslagbiljet van 17 juni 2009 zal ik dus uiteraard niet voldoen. Op verdere aanmaningen of brieven van uw kant zal ik niet verder reageren. Ik reken op uw medewerking en beschouw onze correspondentie  hiermee dan ook als beëindigd.

Met vriendelijke groeten,

Aïda

we gaan naar het werk

EN WE NEMEN MEE:

  • gps
  • tasje voor gpsVrouw met kabels
  • laadkabeltje voor gps
  • gsm
  • autolader voor gsm
  • lader voor gsm
  • oortje voor gsm
  • laptop
  • lader voor laptop
  • extern numeriek klavier voor laptop
  • muis voor laptop
  • laptoptas
  • ubs stick
  • hubje voor laptop
  • printer
  • voeding voor printer
  • laptopaansluiting voor printer
  • papier voor printer
  • viervoudige stekkerdoos met overspannigsbescherming
  • verlengkabel
  • pennezak
  • nietjesmachine
  • perforator
  • werkmap 1
  • werkmap 2
  • werkmap 3
  • werkmap 4
  • agenda
  • geldkoffertje
  • handtas

Memoriseer en vul aan:

We gaan op vakantie naar het werk en we nemen mee….

paperlessoffice





Je bent aangenomen!

THANK YOU SIR ALAN!

Volgens Jonathan Ross on Twitter vindt Sir Alan zelf dit werkstuk van cassetteboy erg grappig. Ik ook.

Finale The Apprentice: woensdag a.s. BBC1. Dan noemen ze “Mijn restaurant” goede televisie.

simpele verzuchtingen 02/9

GAAT HET NOG EEN BEETJE?
Nog maar eens ervaren dat je in het verleden de meest uiteenlopende/veelzijdige/verantwoordelijke jobs mag gedaan hebben maar je altijd beoordeeld/afgerekend wordt op je functie/titel in je huidige job***Frustrerend***moe moe moe***Ik vind eigenlijk dat mijn verhaal over mijn ontslag ook in de Humo van deze week had gemogen***Werkdagen van minimum. 13 u, stond dat in mijn contract? Vooral niet loon uitrekenen per uur. Ik zeg: NIET***Voor hoogstens 2/3den van je vroeger loon met een grijs contract. En dan maar dankbaar zijn dat je werk hebt, ja ik ben***Heel prettig, afwisselend en luchtig werk, daar niet van. Rock&Roll noemen ze dat, creatief en onconventioneel (lees: op een ongemakkelijk plooistoeltje in bijvoorbeeld een tochtige kelder aan een wankele tafel internetloos werken en 10 keer per dag onder tafel kruipen om de stekker van de printer die je dagelijks van locatie naar locatie moet meesleuren opnieuw in te steken)***Elke dag goed gezind als ik niet te veel nadenk***En zeker geen nine to five jobke!***De politieke programma’s op de VRT vallen tegen. Alleen al door het beperken van de partijen per uitzending. Politeke partijen met dezelfde invalshoeken en standpunten laten debatteren. Interessant. “We denken daar eigenlijk ook zo over…” Ik leer er niets uit***Wie helpt me beslissen? Is er één partij die duidelijk stelt: “Geen coalitie met VLD voor ons”?***Spijtig van al die mensen  bij De Morgen, spijtig vooral van Bernard en zijn stukjes, vooral omdat we met de ergerlijk Camps opgescheept blijven. Een extreme liberaal in een socialistische krant***Maar ik blijf erbij door eigen ervaring: collectief ontslag is, hoe erg ook, nog altijd beter dan individueel ontslag, in stilte en anonimiteit***Ik verdien wel een ticket voor Elbow in studio69 wegens al minstens vijf jaar hevige fan, ik vind dat, niet dat ik zou tijd hebben om te gaan***Waarom willen alle stagiairs constant in de buurt hangen van BA’s? (Bekende Acteurs)***Waarom opent het woord “film” en “TV” alle mogelijke deuren zonder vragen of commentaar? Magie. Het moderne “Sesam open u”***En ik blijf maar besluitloos over wie mijn stem krijgt. Tégen wie ik zou stemmen, dat is me wel heel duidelijk. Ik ben dus wat men noemt een “zwevende kiezer”***Carl De Vos bevestigt in Terzake nog eens wat ik vorige week ook al schreef: de partijbazen bepalen wie er verkozen wordt, niet wij en ook Marc De Vos (tiens is dat familie?) in De Standaard zegt hetzelfde. Zijn schitterdend opiniestukje “verkiezingsergernis” ligt trouwens helemaal in de lijn van mijn verzuchtingen van vorige week. Toch verandert er niets. ***Zonde van al dat brood en gebak dat enkel diende als set-dressing. Allemaal vuilbak.***Zou dat nu allemaal waar zijn wat Leo Goovaerts in zijn boek schrijft? Onthutsend. Alweer een reden om niet VLD te stemmen.***Waarom blijft men het in de media hardnekkig hebben over “de drie burgemeesters”? Terwijl ze dat toch net niet zijn? ***Politieke boodschap: voor u uw stem uitbrengt voor Europa volgende week, kijk hier: ! ***Bart Somers maakt mij fysiek onwel bijvoorbeeld wanneer hij het over het ministerschap voor Welzijn heeft, eigenlijk moeten we niet meer gaan stemmen, alles is al geregeld. Nu ook Sociale Zaken in de etalage, valt er daar eigenlijk veel te verkopen?***Mijn collega van 23 kent Drs P. niet terwijl ik dacht dat die in ons collectief geheugen zat. Zal ik haar “Zeslettergrepigheid, de beste ollekebollekes” kado doen? ***Wij werken op pinkstermaandag, geen verlengd weekend voor mij***Quote van de week: ik wil gewoon een doorsnee oude man worden met een bierbuik. Ik wil op  de veranda zitten in ons huis in Frankrijk en de hele dag naar het gazon kijken. (J.Depp)***

Voorrang van rechts

AFDWINGBAAR ALTIJD EN OVERAL

Wanneer ik niet eens de kans krijg om mijn eigen hoffelijke ik te zijn en om met een brede glimlach  een vriendelijk “rijdt u maar” gebaar te maken maar me het invoegen afgedwongen wordt onder het vanzelfsprekende “je laat me wel toch voorgaan zeker…” zonder me een blik te gunnen , wat vandaag wel iedereen lijkt te vinden die zonder aarzelen van eender welke oprit of parking komt afgereden of zijstraat komt aangereden, dan heeft dat net het omgekeerde effect op mij.

Dan wordt ik arrogant en bitsig. En laat ik je vooral NIET voorgaan.

En word ik een minuut later dan wel direct op mijn plaats gezet door de wagen achter me die wél voorrang verleent met een air van: “zie eens hoe hoffelijk ik wel ben, trut”.

Dit is net zoals volharden in het Nederlands in een Brusselse winkel/instelling waar niemand je begrijpt en waar dan uiteindelijk de ongeduldige klant achter jou  je met een neerbuigende blik vertaalt alsof je een idioot bent. Hate it.

(Als ik nu eigenaar was van deze blog dan kwam dit bericht in de leuke rubriek “dingen waar ik me in opnaai” maar dat ben ik niet,  dus catalogiseer het maar gewoon onder ergernissen. En ja, ik ben hoogst prikkelbaar de laatste dagen…)

bericht in herhaling

NEEN U STOORT NIET!

Kunnen we nu nog maar eens en nu voor eeuwig en  altijd duidelijk afspreken om de belachelijke vraag:Stoor ik?” met de bijbehorende small-talk achterwege te laten wanneer u mij opbelt? Als u zou storen buiten de kantooruren zou ik niet opnemen en als u me tijdens de werkuren belt, eveneens om professionele redenen, dan stoort u ook niet want dan is één van mijn taken namelijk mijn telefoon opnemen en uw telefoon beantwoorden. Ik vraag u dat toch ook niet wanneer ik u bel?

Voilà, alweer een minuut gewonnen. En nu ter zake.

En dat ik er niet meer moet op terugkomen!

mijn gedacht over Tom Boonen

EN EEN AANTAL ANDERE DINGEN

Al lijkt het aan de activiteit op mijn blog misschien niet zo, toch heb ik nog steeds een mening.

Over Jean-Jacques De Gucht bijvoorbeeld, die samen met zijn vader nog ongenaakbaarder en arroganter is dan twintig Didier-gladde-aal-Reynders tesamen. Over het rapport van onze parlementsleden dat De Standaard laatst publiceerde en waaruit bleek dat negentig percent van de politici met goede punten geen verkiesbare plaats krijgt bij de komende verkiezingen of zelf moedeloos uit de politiek stapt en degenen met nul punten de lijsten beheersen en de verkiesbare plaatsen innemen. Over de afwezigheid in zowel het Waalse als het Vlaamse Parlement.

Over het kiezersbedrog had ik graag ook een stukje geschreven in de afgelopen weken, want niet u of ik beslissen wie er gekozen wordt maar de partijen nét door de plaats die bepaalde personen wel of niet  toegewezen krijgen op de lijst. Ik had u zo graag verteld wat ik dacht over het fulmineren van de VLD tegen JDD en zijn detectivepraktijken maar het tegelijk o zo voorzichtig omspringen met uitspraken over een eventuele coalitie met LDD en ik had u willen laten weten dat ik er bijna zeker van ben dat als het er zal op aankomen om een meerderheid te halen het voorval snel zal vergeven en vergeten zijn en met de mantel der liefde zal bedekt worden en dat er aan alle kanten zal mea culpa geroepen worden.

Ik heb nog steeds een mening, over de straffeloosheid in België bijvoorbeeld gaande tegenover  wanbetalers bijvoorbeeld, over het niet vervolgen van witteboordcrimininaliteit of het niet bestrijden van fiscale fraude, over het te verzaken aan de kiesplicht tot het laks (niet) optreden van politie bij wagens die niet op de pechstrook van de snelweg mogen blijven staan, bij dit laatste meer bepaald over de pragmatische  (en hilarische) uitleg hierover van een woordvoerder van de politie tot over het weghalen van openbare groen voor je stoep omdat je je eigen oprit niet wil gebruiken, en ik had u graag mijn standpunten daarover toegelicht.

Mijn mening over het ‘lumineuze’ idee van Kathleen Van Bemt om ouders cursussen te laten volgen om hun kinderen rijles te geven, heb ik u niet kunnen meedelen, net zoals die over de lijnbussen die in Anderlecht omgeleid worden omwille van Islamitisch rouwdiensten en de bedreigingen van de inwoners van Anderlecht t.o.v. buschauffeurs en de oplossing van De Lijn (omleiden dus om rellen te vermijden dus problemen ontwijken i.p.v. ze op te lossen) waarover in alle talen gezwegen wordt in de pers.

Mijn mening over  het klakkeloos kiezen van een school voor je kind zonder naar de filosofie ervan te kijken maar omdat het lekker dicht bij de deur is en dan naar de pers lopen omdat het naar hun onderwijsmethoden ervaringsgericht onderwijs in de praktijk toepast en de buitenproportionele aandacht die hieraan besteed wordt in de pers, had ik hier ook willen neerpennen.  En tegelijk had ik me dan afgevraagd, als ik dan toch bezig was, of een school sluiten een oplossing is om moetergde leerkrachten in te tomen, mijn conclusie hierover dat die probleemkinderen dan toch gewoon in een andere school bij andere leerkrachten terechtkomen en nog steeds niet in de hulpverlening waar ze zouden thuishoren wegens een tekort aan plaatsen is misschien toch te simplistisch om een blogstukje aan te wijden. En dat stukje waarin ik had willen stellen dat ik eigenlijk vind dat er tegenwoordig nogal veel probleemkinderen zijn en er over elk minimaal afwijkend gedrag een diagnose moet gesteld worden met een bijpassend ziektebeeld had misschien toch wat te shokerend geweest wegens het gebrek om te kunnen nuanceren op een blog.

Ik wou dat ik tijd gehad had om mijn mening te verkondigen over het verkopen van overheidsgebouwen door de Federale Regering en dit sale&leaseback systeem omgekeerd toepassen bij de Vlaamse regering (Opel) en om aan mijn lezers te vragen waar die logica dan zit en of nog iemand beseft dat de VLD ons land uitverkocht heeft en er dan ook nog iemand weet van heeft dat o.a. de verkoop van de Japanse Ambassade nog jaren zal gevolgen hebben op de begroting en dat er ook alweer fraude gepleegd is bij de verkoop van de Financietoren en  dat al onze elektriciteit nu uit Franse handen komt met de nodige gevolgen en of er iemand is die zijn stemdrag zal laten beïnvloeden door deze fait-diverskes. (Hebt u trouwens ook als verkiezingstunt dertig euro korting gehad op uw elektriciteitsfactuur deze maand en waarom heb ik daar niets over gelezen?)

Ik ergerde me ook nog zo blauw aan de nieuwe Zevende Dag dat ik daar toch een verzuchting over gepost heb maar hierin ben ik het vergeten te hebben over het ketnetachtig vertoon van het licht ge-wicht Ciska Schoeters in een godweetwatofwaarom nietszeggende rubriek waavan alle relevantie me compleet ontgaat. Ik had u willen zeggen dat ik vrijdag zat te zuchten  voor de nieuwe ‘Villa Politica 09: Villa op verkiezingstoer’ show, en bedacht dat indien ik Linda De Win was ik het zou vertikken te luisteren naar een regisseur die me als een schoolmeisje op het matje zou laten komen voor de als een God-de-vader-op-zijne-troon-zittende Yves De Smedt en vroeg me af waarom een discussieprogramma meer nodig heeft dan een tafel met stoelen, terwijl net dit ontbreekt. Energiek en creatief zeker, staand?

Ik had al een tijd geleden nog eens tegendraads willen schrijven dat ik de meiden van Hallal helemaal geen toffe meiden vind maar arrogante Hollandse wichten en dit niet door hun verschijning in Phara maar al sinds de eerste keer dat ik hun show op Ned. zag en ik begrijp helemaal niet meer dat je als vrouw de Islam kan verdedigen nadat ik al vier weken lang  schrijnende reportages in Panorama gezien heb over de vrouwonderdrukking, dewelke ik u eigenlijk allemaal als tv-tip had willen geven. Net zoals ik u had willen wijzen op de uitstekende reportages die te zien zijn in Tegenlicht en op de herhaling van ‘The Street”.

Ik had hier eens diep willen zuchten over het ontslag bij de Morgen van mijn favoriete columnist-woordkunstenaar Bernard Dewulf en voor één keer had ik iets wilen schrijven over sport omdat ik heel toevallig blijven hangen ben bij een uitzending van Holland Sport waar chef sport Hans Vandeweghe van De Morgen het had over Tom Boonen en over een afrekening tussen Lefevre en HLN en ik me afvroeg of zijn uitlatingen over de Persgroep iets te maken hebben met zijn aangekondigd ontslag of dit louter toeval is. En hoe ik nog maar eens vastgesteld heb hoe onvolledig en subjectief de berichtgeving de dag van vandaag is.

Ik had het ook nog willen hebben over de rechtse twintigers in mijn “creatieve” werkomgeving die eigenlijk zouden moeten rebelse linksen zijn maar blauw stemmen omdat hun ouders dat ook doen (!) en over dertigers die zich socialisten noemen, maar volgens mij het voorbeeld zijn van salonsocialisten die zich helemaal gesettled hebben, zelfvoldaan omwille van de “intelligentie” die ze zichzelf aanmeten en omwille van hun baan en hun afgelegde studies, blasé, ongenaakbaar en arrogant zijn tegenover mensen die niet geslaagd zijn in het leven zoals zij vinden wat geslaagd zijn in het leven is, maar dat geweldig goed kunnen omfloersen onder hun ‘we kunnen met alle lagen van de bevolking klappen” en “multicultureel” gedrag en net door deze denigrerende paternalistische  houding, onder het mom van “open, breeddenkend en werelds” meer problemen creeëren dan oplossen  en die je een kleinburgerlijke Vlaming noemen wanneer je standpunten afwijken van die van hen. Dertigers die zich geen enkele vraag meer stellen of kritisch denken wat net voor mij de definitie is van gesettled zijn…. En dat het een ander soort arrogantie is dan die van Jean Jacques De Gucht omdat je al bijna verontschuldigend hierover kan zeggen dat hij het van thuis meegekregen heeft en zo is opgevoed, maar deze socialisten in heel doorsnee werknemersgezinnen opgegroeid zijn waardoor hun arrogantie me net zo verbaast,  en dat het niet genoeg is om open te staan tegenover het dragen van een hoofddoek of creatief te verkondigen dat een fa kruis in het Frans hetzelfde klinkt als in het Nederlands, en slechte programma’s en  mottige muziek goed vinden onder de noemer “lekker foute plaatjes, oh plezant en om te lachen, die domme mensen in reality shows…”.

Dan had ik in datzelfde blogstukje willen vragen of ik dat nu helemaal verkeerd zie en stilsta in de tijd wat dus achteruitgaan is, of dat het nu net deze twintigers en dertigers zijn die we in de toekomst nodig hebben en of rechtvaardigheid  en eerlijkheid  voorbijgestreefd begrippen zijn? Worden leiders en volgzame burgers voor wie loze woorden, halve daden en onprofessionalisme een tweede natuur geworden zijn, een normaliteit in de toekomst?

En tenslotte had ik vandaag nog willen opwerpen in een apart logje dat ik er nu nog meer dan ooit van overtuigd ben dat het volk de leiders krijgt die het verdient wanneer ik zie dat de populariteit van Bart Somers zelfs gestegen is na het beschamende en verwerpelijke schouwspel van de laatste weken en ik dan enkel kan besluiten dat een groot percentage van onze bevolking effectief liegers, bedriegers, sjoemelaars, egoïsten, individualisten, wanbetalers en fraudeurs zijn en dat vooral zo willen houden. Maar wist ik dat eigenlijk al lang niet?

Ik bedenk dan wanneer ik me dagelijkse naar de uitermate plezierige werkzaamheden in de luchtige ledigheid van de wondere filmwereld begeef, dat ik dit allemaal had willen op mijn blog zetten, net zoals het feit dat ik  me al twee weken luidop en al vloekend zit af te vragen waarom er in ons land op dit ogenblik geen intellectuele/academische elite opstaat die luid en duidelijk en onophoudelijk bezwaar uit tegen het immorele gedrag dat politici tentoon spreiden en dat dit niet zo kan doorgaan. Iémand moet toch eens opstaan en op tafel kloppen? Heel hard?? Of heeft iedereen stuk voor stuk boter op het hoofd en is iedereen stuk voor stuk afhankelijk van diezelfde politici hetzij voor toelagen en subsidies, hetzij voor een baan, hetzij voor zijn toekomst of die van zijn kinderen? En wordt liegen en bedriegen en daarna braaf vergiffenis vragen en de spons erover en vergeten de norm? En owee, wie het durft oprakelen of kritiek durft te uiten toogklap verkondigt?

Maar ik had hier helaas allemaal geen tijd voor. Ook niet om links te plaatsen in dit tekstje. Die mag u zelf opzoeken.

Ik ga me ondertussen nog maar eens beraden over mijn stem op 7 juni. Over wie hem echt verdient.

toogklapke in het dorspcafé

OP DE ZEVENDE DAG ONDER DE REYERSTOREN

Goh seg ik ben vandeweekgevallen, ik heb me nogal zeer gedaan zenne

Allee jong en waar hebde u just zeer gedaan?

Awel aan mijn schouders poef ik val en poef iemand erop

Amaai, mag ik dat nekeer zien?

Ja, kijk, maar veel is er niet te zien, dat was ingetaped enzo

Amaai amaai

We zijn dan ook nog nekeer een mojito gaan drinken

Go alle jong met uw vrienden, en in Cuba dan nog!

Ja, maar ik mag da niet senne, kben daar niet echt voor… ik kan dat zelf beter maken..

Allee, geef me nekeer dat recepteken… en sebiet gaan we dan nog een koffieken drinken, met mojito!

“De zevende dag blijft op de eerste plaats een eigentijds discussieprogramma over de actualiteit in de breedste zin van het woord: politiek, maatschappelijk, cultureel en sportief”, staat er op de website. Ook na de vernieuwing.

In de breedste zin van het woord. Zucht. Zucht.

Zucht.

verkoop overheidsgebouwen

EN HOE ZOU HET DAARMEE ZIJN?

Ik heb er zelf ooit om gevraagd.  Dus eigenlijk moet ik tevreden zijn dat er nu iemand het deksel van de pot licht. De vraag is of het doel de middelen heiligt. En het is jammer dat de commotie  en het hieruit onstane debat de aandacht afleidt van waar het eigenlijk allemaal om te doen is. Of komt net dàt iedereen goed uit?

http://gerdernissen.wordpress.com/2007/02/05/hoe-zou-het-eigenlijk-zijn-met/

het gat in mijn cultuur

WERELDBEROEMD IN VLAANDEREN

Ik herken teruggetrokken schrijvers en anonieme kunstenaars, operadirecteurs en danscompagnieleiders, opkomende jonge politici en gepensioneerde VRT-monumenten/journalisten, protagonisten van sombere Belgische films of verlopen nieuwslezers, verguisde regisseurs en vergeten leden van obscure Belgische groepjes. Van ver op straat of van dichtbij naast me in de winkel of in de lift.

Maar ik verwelkom een razend populair  en wekelijks weerkerend Rode Loper gezicht met de vraag of ze ook een figurante is, ik betitel het meegekomen BV-zoontje wiens naam half Vlaanderen kent tegenover zijn vader met “zij” en ik slaag er in om een sterartiest-puberidool in te delen bij het groepje stagiaires dat net binnengekomen was.

Hoog tijd voor een abonnement op Story en Dag Allemaal als ik een volgend contract wil. Of misschien, alhoewel ze het alledrie bijzonder symphatiek en joviaal opgevangen hebben, moeten ze eens beginnen met zich voor te stellen met meer dan hun voornaam? (En ik had bij de laatste nochtans zo grondig images gegoogeld om die twee eerdere flaters voortaan te vermijden.

mobistar klantendienst

“ONS RECHT OP PRIVACY!”

vrijdag 10 april 10:35u

Ik bel Mobistar 5000 omdat ik informatie wens over de huidige stand van mijn verbruik. Ik vermijd call-centers te bellen dus ik heb me goed geïnformeerd via de website maar ik kan enkel mijn laatste factuur raadplegen. Ik vraag aan de call-center medewerker of ik de huidige stand van mijn rekening kan opvragen. Hij zegt dat ik dit moet doen via hekje123hekje. Ik vraag of hij me die niet kan doorgeven en hij herhaalt boutweg en zonder enige hulpvaardigheid hekje123hekje en dan krijgt u de informatie mevrouw, ik zeg ok, maar u hoeft hiervoor niet geïrriteerd te zijn, ik stel enkel een eenvoudige vraag en het zou handig geweest zijn indien u me kon verder helpen. Hij zegt dat hij niet geïrriteerd is maar dat dit zijn natuur is en er onstpint zich een pittige conversatie waarbij hij me constant overblaft en aangeeft dat het niet aan mij is om te oordelen over de kwaliteit van mijn werk. Ik antwoord hem dat ik als klant wel meen dat ik het recht heb om te oordelen over de manier waarop hij me te woord staat en hij antwoordt daarop dat anderen die daarvoor  bevoegd zijn over zijn werk oordelen en niet ik en hij blaft door, waardoor ook ik steeds meer geërgerd word. Ik vraag tenslotte zijn naam en tot mijn verbazing krijg ik te horen dat ik die niet krijg want dat dit onder het recht op privacy valt!!

Ik wil het niet eens meer over de inhoud van het gesprek hebben, het is enkel die laatste opmerking die me doen steigeren heeft: recht op privacy!? Hij moet al mijn gegevens hebben bij wijze van spreken tot de maat van mijn kleding toe en ik mag zijn naam niet weten!!??

Ervaring leert me dat geen enkele klacht iets uithaalt en dat een mens geen antwoorden krijgt op zijn vragen omdat je niet door het call-centrum kan, maar dat iets op een blog zetten wel helpt.

Dus bij deze: Mobistar? Hebben uw medewerkers het recht om hun naam te verzwijgen? Ervaringsdeskundigen, specialisten ter zake, dezelfde vraag!

apples en cijfers

HUIS-, TUIN- EN KEUKENVRAAGJE

Heeft er iemand weet van een Apple compatibel numeriek klaviertje? (Minimini en zonder softwaregepruts) Mijn zoektocht heeft tot nu toe geen resultaten opgeleverd. En het wordt dringend wegens groeiende ergernis.

Sinds ik weer aan het werk ben merk ik namelijk hoe erg ik een extern groot klavier met aparte cijfertoetsen mis. Niet te schatten, de tijd die ik verlies met het typen van cijfers op een laptopklaviertje. Het heeft me bij mijn werkzaamheden thuis hooguit eens om de week gestoord, om een huishoudelijk budget bij te houden of wat te internetbankieren is het niet echt noodzakelijk. Ondertussen heb ik  weer beseft dat het professioneel wel echt onmisbaar is. Maar al bij al vind ik het ook nogal belachelijk, nu ik geen vaste werkplek heb, om elke dag ook nog eens bovenop mijn laptop én een koffertje kabeltjes met een extra Apple toetstenbord gaan rond te zeulen. Zelfs mijn grootste handtas is hiervoor net te klein.

Ik vraag me trouwens in deze ook af of er onder degenen die élke dag met cijfers, budgetten, rapporteringen etc. bezig zijn, iemand is die wel deftig, snel en ergernisloos kan werken met een  (Apple) laptoptoetsenbordje. (Of misschien is die mens er zich niet van bewust hoeveel tijdswinst een numeriek klavier oplevert als die dat nooit gebruikt heeft… ?)

Apple heeft trouwens nu bij zijn laatste extern toetstenbord zelfs het cijferklavier al helemaal weggelaten. Willen ze hiermee hun imago als computer voor “creatievelingen” nog eens versterken? Jammer. Met cijfers werken kan ook heel creatief zijn namelijk.

dvd tip 01/09 – the fisher king (1991)

KEN UW KLASSIEKERS

U zag het vast ook al op youtube, dat promofilmpje voor het nieuwe VTM programma “Op zoek naar Maria”.  (Neen, ik kijk niet, ik volgde het origineel “How do you solve a problem like Maria drie jaar geleden al op BBC, ja ik. En ik kom er voor uit.) Hier en daar wordt er smalend geopperd dat het zou gekopieerd zijn van het (eveneens bijzonder aanstekelijk) reclamespotje van T-mobile. De eindeloze en eeuwige discussie  over kopieëren/imitiren/inspireren – waar ik wel ( of wat had u gedacht) een mening over heb – laat ik nu even in het midden. Ik heb geen zin om te zeuren, zelfs een kritikaster als ik werd vrolijk van dit goed gemaakte promotiefilmpje.  Nooit gedacht dat ik het nog ging zeggen, ‘t is knap gedaan door Videohouse en goed gezien van VTM.

En als het idee dan al zou gepikt/gekopieerd/geïnspireerd zijn: mij deed het bij de eerste seconden al direct denken aan de heerlijk poëtische danscène in Central Station NY  uit The Fisher King van meester tovenaar Terry Gilliam. En ook al daarom mag hij er zijn, de  VTM-trailer. Omdat het me naar dit filmfragment doet grijpen waar ik indertijd al bijzonder door gecharmeerd en getroffen was. (Leef in: groot scherm, donkere cinemazaal.. ) Een situtatie waarvan ik toen hoopte dat ik ze eens  irl zou meemaken. De mogelijkheid in een eenmans mini-versie kwam later door de fantastische  (afgevoerde?) dansrubriek uit ‘Man bijt Hond’ wel heel dichtbij. Omdat ik bijzonder van dansen hou. En omdat het me zin geeft om zo direct nog eens opnieuw de volledige film te bekijken. Een hartverwarmend sprookje in barre tijden.

(Deze scène zou trouwens gebaseerd zijn op het echte gebruik -waarvan ik dan weer de oorsprong niet ken- om op oudejaarsavond te dansen in het Centraal Station in NY.)

tv tip 02/09 – the apprentice

BBC1 – ELKE WOENSDAG VANAF VANDAAG – 22U

Hij is terug. Sir Allan. Eén van mijn favouriete tv-bromberen.

Ik val in herhaling, ik weet het. Lees hier waarom.

vier weken. vier weken?

CRISIS TREFT OOK BLOG DER ZUCHTEN

grafiek

Een baan en bloggen, ik vraag me af hoe ik het vroeger combineerde. Ik had meer werk, meer verantwoordelijkheden, meer stress en toch stond er  quasi elke dag een nieuw logje. Nu komt het er gewoon niet van. Grote ergernissen zijn er genoeg maar ik heb geen zin om ze onder woorden te brengen. Het is té. Wat kleine ergernissen maar die zijn eigenlijk de moeite niet om me druk over te maken. Grappige verhalen maar die kunnen niet. Bedenkingen over de dagelijkse luchtige ledigheid of de ledige luchtigheid (daar ben ik nog niet aan uit) waar ik verbazend goed in berust maar van dewelke ik niet zeker weet of ik ze wel in de openbaarheid kan/mag gooien. Ik ben er nog niet aan uit.  Het is desastreus voor mijn zorgvuldig opgebouwde bezoekerscijfers. Het komt wel terug. Mijn blog en ik en mijn drive om te bloggen. Hopelijk bent u er dan ook nog.

welke taal wanneer

STEUNPUNT TAALWETWIJZER

Onder het motto “Hoe vermijd ik klachten?” (Op een website van de Vlaamse Overheid)

“Bij gebrek aan een gespecialiseerde medewerker is het voor ons voorlopig onmogelijk om uw vragen en klachten te behandelen. Wij hopen evenwel dat we u spoedig opnieuw van dienst kunnen zijn. Voor algemene informatie en adressen van andere instanties en wetgeving over het taalgebruik kunt u nog steeds terecht op onze internetsite (www.taalwetwijzer.be). Onze gratis brochure De taalwetwijzer — welke taal wanneer? kunt u ook via e-mail blijven bestellen of downloaden “.

Een ding moet ik ze nageven: het is duidelijk. En eerlijker dan wél een mailadres op te geven en vervolgens nooit of te nimmer te reageren.

of het gisteren was

I.M. JELLE (13 juli 1983-13 maart 2006)

(Uit zijn talrijke kado-compilatie cd’s met steeds nieuwe en verrassende muziektips.‘Luister hier eens naar, dat zal je graag horen!” klinkt het nog steeds als ik er een opleg .)

cd tip 03/09

BONNIE PRINCE BILLY – BEWARE

Het muziekjaar 2009 wordt alsmaar beter!

(release 17 maart)

de stelling van Aïda

WAT TE BEWIJZEN VALT

A woont in B en werkt te C en D woont in C en werkt te B. Als A nu het werk dat D in B doet zou doen en D het werk dat A in C doet zou overnemen, dan moet A niet meer naar C en D niet meer naar B

Dan denk ik wanneer ik weer eens dertig km lange file aan de linkerkant in tegengestelde richting zie staan en ikzelf in een twintig km lange file zit zou deze stelling niet een klein beetje file oplossen. Eventueel.

Maar wat dan als je E bent en in G werkt maar in H woont en er geen F is die uit G naar uit H moet omdat er in H niks te werken valt?

oeps foutje

HET WEER WERKEN WENT (STILAAN)

De rubriek  “gasthoofdrollen” in een uit te sturen castinglijst wijzig ik naar “gastrollen”.

Een halve dag, twintig views en vijftien mails later merk ik op dat ik het gecorrigeerd heb (<-toets) naar “gastdrollen”.

Geestig. (Vind ik.)

(zie ook: extra’s)

gedeeld gevoel van de week

DAKLOOS – BERNARD DEWULF

Wij zitten een avond bij elkaar: vrienden vanouds. De glazen zijn genadig, de spruitjes feilloos. Soms zegt iemand: je ziet er goed uit. Er is gedeelde tijd door ons heen gegaan, dat schept mildheid en samenhang.

Wij wisselen woorden uit als kleine strelingen en wij weten: alles is afscheid. Daar proberen wij mee te leven.

Waar wij het over hebben: tijdzones. Nù zijn er kinderen, vroeger waren we dat zelf, daartussen zijn er ouders gestorven. Straks lopen ook wij af en gaan zij door. Tijden beginnen, tijden lopen, tijden wisselen. Allemaal vanzelfsprekend. Maar hoe wij dat allemaal door elkaar doen: soms zijn de dagen onmogelijke klimladders. Klimt er een kind op onze levende schoot, dan klimmen wij steeds vaker zelf in het hoofd op een dode schoot van vroeger. En dan stijgen herinneringen als vocht in onze lichamen.

Iedereen van ons is al dakloos. De ene helemaal, de andere half.

Ouders zijn puntdaken. Eerst valt de ene helft weg, later de andere. Soms tegelijk. Dan staat het bestaan in de open lucht, dan tocht het ineens verschrikkelijk om ons heen. Overal ademtochten door elkaar. Vervolgens moeten wij zelf dak worden.

En niets zo dakloos als het dak zelf.

Dat is het moeilijkste, stellen wij vast: hoe gerimpeld ook, alles blijft een kind. Maar ooit worden alle ouders wezen en alle wezen ouders. En van het grootste belang: hoe wij afscheid nemen.

Iemand onder ons heeft het helemaal kunnen doen, dagenlang dàg zeggen. Iemand maar half, iemand helemaal niet. Het scheelt een leven lang in het verdriet.

Later, wanneer wij moe zijn van spreken, uren en wijn, gaan wij uit elkaar. Omhelzing hier, zoen daar. Iemand zegt, tot binnenkort. Alle lichamen knikken. Het afscheid is opgeschort. Meer kunnen wij niet doen: het afscheid omhelzen en over- en overdoen.

De Morgen 20-10-2008

Voor alle halve en hele daklozen maar vandaag in het bijzonder voor E. en A.

(Uit mijn plakboek met favoriete Dewulf stukjes maar gekopieerd bij Dieu, wat me het intypen bespaarde, waarvoor dank.)

accordeonfile op de E40

VANAF VANDAAG EEN AUTO MEER!

Op de dag dat bijna geheel werkend Vlaanderen op winter en zon vakantie is en in Aalst de maandagstoet door de straten trekt begin ik er aan. Dit feest is afgelopen. En dat is eigenlijk maar goed ook, ik heb er zin in.

Al zal  het wel geen schitterende Slumdog Millionaire (de enige van alle genomineerde films die ik al gezien heb) oscarwinnendachtig project zijn waar ik mijn bijdrage ga aan leveren , toch heb ik een vermoeden dat ik me zes maand ga amuseren.

En dat al werkend!

rij met mij

KOM EN ZET U DER BIJ JA GIJ

Stelt u voor, nooit compagnie, daar wordt een mens chagrijnig van.  Doe u en mezelf een plezier,  tis veel plezanter als ge samenrijdt. Breek met de dagelijkse sleur, wees onbaatzuchtig en niet asociaal. Ik heb nog plaatsen vrij bij mij, kom en zet u der bij, bij mij, ja gij!* En als ge naar Hannelore Bedert wilt luisteren op weg naar Brussel dan *mot* doet *mot* ge *mot* dat *mot* op *mot* eigen *mot* risico *mot*. Of ge steekt gewoon uw oortjes in, ge zet u op de achterbank, ge doet of ge er niet zijt en ge zwijgt. (Dat laatste doet ge ten allen tijden ’s morgens vroeg in mijn auto, ook zonder Hannelore Bedert in uw oren.)

Hannelore Bedert. Die haalt het slechtste in mij boven. Agressie in het verkeer ipv fileleed en dat door deze actie.

Stelt u voor: ge zit in een carpoolbuske met Hannelore Bedert, Eva De Roovere, Milow, Yevgueni en Gabriel Rios en die zitten dan in koor te zingen, voor de gezelligheid, tegen de verzuring. Hel.

*vrij naar het carpoollied van Peeters en Pichal


cd tip 02/09

M.WARD – HOLD TIME

Ik zat voor deze tip al een paar dagen te wachten op Ggoddeau. Omdat zij dus inderdaad beter kunnen uitleggen waarom.

Het ziet er naar uit dat het een goed muziekjaar wordt. Volgens mij natuurlijk.

[.youtube= een triestig liedje (Sad Song uit Transfiguration of Vincent) waar ik altijd vrolijk van word, de kwaliteit is helaas abominabel, luister via last.fm of listen.grooveshark.com.]

Smaak van de Keyser

HET JENEVERWONDER

Alle gekheid op een stokje in dit stukje, maar toch blijf ik het vreemd vinden dat er zich buiten een paar deftige dames niemand ergert aan de foute of op zijn minst verwarrende tijdslijn van deze reeks. Bejubeling te over (terecht op dit storende element na), half Vlaanderen die kijkt, maar deze opmerking las of hoorde ik verder nog nergens.

Zo zegt Alessandra in de laatste aflevering – die zich afspeelt in 2007 – tegen haar moeder Martine (°1941): “Pas maar op dat je niet zwanger wordt.” Alweer (b)lijkt Martine dus amper vijfenveertig.

Bij Thuis en Familie  en andere soapsaga’s is dit misschien dagelijkse kost, dàt weet ik niet. Maar in een prijswinnende prestigieuze reeks?

(’t Is cinema, klinkt het vanuit het productiehuis…)

interludium

DRIE KEER GOED

De laatste tijd verkies ik hoofdzakelijk de shufflefunctie van i-tunes boven last.fm als ik muziek wil. 39,3 dagen nonstop muziek is de huidige stand, ingeladen van mijn eigen top100 cd’s. Heerlijk. Omdat het àltijd mooi is. Omdat je onverwachts getrakteerd wordt op lang niet beluisterde pareltjes.

Zoals deze bijvoorbeeld.

(And 2116 more)

dat is het dus

INEENS IS HET TE VEEL

Dan denk je dat je alles wel goed onder controle hebt. Dat het leven verder gaat. Dat het nu eenmaal zo is. Dat er niks aan te doen is. Je berust. Pragmatisch en beredeneerd. Al sinds de wereld stilstond in je familie en het verlies niet was zoals het hoort te zijn.

Maar dan merk je dat je toch al een volle week afwijkend van het doorsnee publiek reageert op dat nieuws uit Dendermonde. Dat je de opinies en meningen niet meer kan verdragen. Dat je geen zin hebt om te bloggen maar toch niets liever wil dan het wereldkundig maken. Dat je de talrijk opgevoerde specialisten ter zake en opiniemakers niet meer kan aanhoren. Knop uit, krant dicht, kop in het zand. Dat je ook, naast de slachtoffers, aan zijn ouders denkt. Dat je aan hem en zijn jonge geleefde leven denkt. Twintig. Dat die ene moeder nu ook vermoedelijk niets liever wil dan haar extreem zieke kind in de armen sluiten en die ene vader zijn zwaarbeschadigde zoon wil beschermen voor de boze buitenwereld.

En je reageert buitenproportonieel heftig op een blogpost die je anders gewoon zou laten links liggen. En je merkt dat je ineens geen gat in de lucht springt om nieuws dat toch heel goed is maar dat het lijkt over je heen te gaat en van je af vloeit. Dat je daarbij ook nog behoorlijk gepakt bent door dit bericht. Dat je van slag bent, uit je doen. Dat je schrijft en schrapt en publiceert en weer weghaalt.  En nog niet weet of je er goed aan doet of toch weer niet. In schok blijkt het, volgens de uiteenzetting van een filosoof eerder deze week, te zijn.

En dan komt na die week weer datgene in alle hevigheid boven wat je elke dag rationeel verdringt. Het besef dat het nooit overgaat. Het gemis en het verdriet. En de vragen.

De buitenstaanders. What if.

‘t is gebeurd

“EN WAT GAAT ER NU DOOR JE HEEN?”

De tevredenheid wordt ietwat getemperd door de duur van het contract. Zes maand wordt er aan een bepaald project gewerkt en ik mag daar aan meewerken. In Miss-termen uitgedrukt: “Iets in de media, creatief, een uitdaging.”

Ik noem het gewoon een job. Meer details kunnen helaas niet, mijn buren lezen misschien ook mee. Maar u zal er zowieso later wel van horen, is het niet hier, dan zal dat wel in de pers zijn.

Champagne!

cd tip 01/09 anthonieken!!

EN NU ALLEMAAL IN KOOR*

*Je bent een toffe jongen!

Deze mensen kunnen u uitleggen waarom. Ik begin er niet meer aan als zoiets al geschreven is.

televisiehoogtepunt van het jaar

PHARA – CANVAS -  26 JANUARI 2008

De uitzending van “Phara” op Canvas zorgde gisteren voor memorabele TV. Al wilde ik in eerste instantie wegzappen omdat het alweer daarover ging.

Ik bespeurde iets meer en bleef plakken. Ik hoorde filosoof Dirk De Schutter exact verwoorden wat ik al lange tijd bedenk over de media en al dikwijls naar verwezen heb en meer specifiek over wat ik de afgelopen dagen dacht  en voelde in verband met die ene zaak. En wat blijkbaar vele mensen met mij ook vinden, blijkt nu uit de talrijke reacties op het forum. Wat ik de afgelopen dagen al vier keer getypt had en al vier keer gewist had. Waar ik subtiel proberen op te wijzen heb. Waarover ik me op diverse fora met veel moeite ingehouden heb omdat zo’n mening niet te vatten is in een reactieluik. Omdat er al genoeg te horen en te lezen viel. Of omdat ik niet moedig genoeg was. Omdat er eerst een autoriteit moest opstaan – een mens met een diploma en een titel – om te bevestigen dat ik nog een normaal denkend mens ben ondanks mijn medeleven met. Dank u hierom, mijnheer De Schutter. Dank u omdat u het allemaal exact verwoordde.  (Om te weten wat hij precies zei, herbekijk de uitzending.)

Televisie waarvoor televisie dient. Topniveau, te danken aan één gast. Je kon een speld horen vallen. En een Phara die liet uitspreken. Ze kon waarschijnlijk niet anders, wegens adembenemend. Walter van Steenbruggen had een extra toevoeging geweest, want die opperde in Ter Zake al iets gelijkaardigs, maar in dat programma was de tijd alweer veel te kort.

In plaats van de genante aanwezigheid van een totaal overbodige Anciaux. Zijn maat werd pijnlijk duidelijk door het niveau van het gezelschap waarin hij zich bevond. Te bang om een uitspraak te doen die politiek incorrect had kunnen zijn.  Vele maten te klein.

Update 16.14 u: dit stukje is al eerder op de dag gepost geweest en weer weggehaald. Omdat ik niet de zoveelste wou zijn met nog eens een opinietje. Omdat ik dacht dat iédereen het erover zou hebben vandaag.  Omdat ik dacht dat het op de voorpagina van de krant ging staan. Ofzo. Omdat  ik meende dat het op élke blog zou besproken worden. Omdat ik om één of andere reden in de waan was dat 1.800.000 mensen dit gezien hadden. Niet dus.  Daarom: kijken, in herhaling. Op de website van Phara.