dilemma

JE HUIS WORDT JE THUIS WANNEER JE HET DEELT MET ANDEREN

Ik zou er nooit meer over schrijven. Dat had ik me voorgenomen. N-O-O-I-T meer. Maar ik heb raad nodig. Mensen die de weg gevonden hebben zullen weten waarover ik het heb.

Ik heb mijn twijfels sinds ik verhuisd ben. Of het een goede beslissing was om mijn huis na dat kleine brandje dat er gewoed heeft achter te laten.

Ik begin gehecht te geraken aan mijn nieuw huisje. Ik vind het er mooi uitzien, het geeft me inspiratie en ik word gestimuleerd omdat het me nieuwe mogelijkheden geeft. Ik hou van nieuwe dingen. Ik begin graag met een schone lei. Zoals ik nog altijd van nieuwe schriftjes houd. Dat eerste onbeschreven blad. Ik hou ook wel de naam van mijn nieuw optrekje.

Maar aan de andere kant heb ik heimwee. Naar mijn ander huisje waar ik zo lang gewoond heb. Het was er gezellig, er kwamen net genoeg mensen over de vloer om lekker te koffiekletsen. Ik was er aan gebonden. En de naam die er boven prijkte, dat vond ik wel erg bij me passen.

Ik denk er over na. Ben ik te snel verhuisd? Had ik moeten blijven wonen waar ik woonde? Even op vakantie gaan en dan weer met een frisse geest mijn huisje binnenkomen? Met opgeheven hoofd. Even wachten tot de ramptoeristen en de sensatiezoekers weer afgedropen waren? De bemoedigende brieven die ik gekregen heb hebben me weer aan het denken gezet.

Ik vraag het hier want andere mensen begrijpen het niet.

Ik kan ook teruggaan, de huur is nog niet opgezegd. Ik kan het verbouwen, schilderen, wat opknappen zodat het hetzelfde uitzicht krijgt van mijn huidig huis en ik het beste van de twee overhoud.

Ik lig er niet van wakker. Mijn dilemma is niet levensbedreigend. Maar wanneer ik in het huisje kom, dan denk ik er wel aan. En weet ik het niet en twijfel. De buren kennen me niet, ik heb me ook nog niet voorgesteld en was dat ook niet van plan, het heeft wel iets, zo anoniem kunnen leven. Maar voor een aantal oude koffiekletsers woon ik te ver, die bezoeken me niet meer en dat vind ik jammer. De kroeglopers hoef ik niet, dus dat is mooi opgeruimd.

Maar wat nu? Help. Zodat ik de knoop kan doorhakken en er nooit meer moet op terugkomen. N-O-O-I-T.

Advertenties

8 reacties

  1. Wordt daar om advies gevraagd? Te pas en te onpas impulsief advies geven is mijn handelsmerk en dus kan je het gratis krijgen.
    Past de naam van je vroeger huis beter bij jou dan deze naam? Hoe komt het dan dat ik in je 1woordige reactie op het blog van Annemie niet eens op blogderzuchten hoefde te klikken om te weten wie erachter zat?
    Deze naam biedt veel meer mogelijkheden. Ergeren kan je enkel uit ergernis. Zuchten daarentegen kan je uit ergernis,contentement,genot,weemoed,voldoening, verlangen, verveling, onbegrip……Je kan je pure ergernissen misschien taggen met je oude naam, zo weten wij meteen wat er op het menu staat.
    Mis je hier je stamgasten? Stop een kaartje in hun bus met je adreswijziging.
    Neem je dierbare spulletjes uit je oude huis mee naar hier en breng de lelijke postuurkes die ongevraagd binnengebracht werden naar het containerpark.
    Een andere optie is dit huisje gebruiken als résidence secondaire, maar dan heb je dubbele onderhoudswerken natuurlijk.
    Och iedereen heeft wel eens last van heimwee na een verhuis maar bij wijlen nieuwe horizonten opzoeken behoedt ons voor stagnatie.
    Van mij krijg je alvast gelukwensen met je nieuwe woning. We missen alleen nog een aanspreking en dat je telkens naar beneden moet scrollen om te zien of er reacties zijn vind ik ambetant.
    Je moet natuurlijk zelf voelen waar je best je draai vindt. Waar je ook woont, ik blijf je toch bezoeken. Tenzij je een bordje hangt: “Verboden toegang voor witten”

  2. Goedemorgen,

    Raad kan ik je helaas niet geven want daarvoor ken ik je niet. Maar hou het simpel is mijn motto, ga met niet teveel dingen rekening houden om te beslissen, want dan raak je verstrikt in een doolhof. Dat werkt althans voor mij.

    Vriendelijke groet van de Spaanders voor de Vlaanders

  3. Aan de reactie van bianca heb ik niet veel toe te voegen. Inderdaad,verzuchtingen én gerdernissen dat maakt dit blogje vrij compleet. Een kleine receptie organiseren zou misschien een goed ideetje zijn.
    De titel van de blog vind ik goed en origineel, van een zwarte achtergrond hou ik zo niet, ik vind dat nogal vermoeiend en ook een ietsiepietsie ‘ik ben artistiek’.
    Je oude blog achterlaten lijkt een beetje capituleren, iets wat we niet verwachten van jou. Kan je ze niet verbouwen tot één blog, met behoud van deze titel en behoud van je bestaande artikels?

  4. Naar mijn gevoel heb je je eerste kot misschien wat te snel en impulsief verlaten. Een al te defensieve reflex? Wat ook niet betekent dat je terug moet. Nu zit je enkel met een luxeprobleem. 🙂

  5. Bedankt voor het advies. Ik ben er na lang wikken en wegen uit. Ik blijf in mijn nieuw huis, een frisse nieuwe start, (voorlopig) weinig inloop, weinig kopzorgen, geen negativisme (niet in mijn gerdernissen natuurlijk) meer.

    Ik ga niet meer terug naar dat oud kot waar ik alleen maar slechte vibes van krijg, elke keer als ik er terug kom schiet ik tegen beter weten in en ondanks mijn beste voornemens weer uit mijn krammen. Indien nodig zal ik er echter nog nu een dan een paar spulletjes gaan halen.

    Puccinella, het spijt me, maar je zal het toch met het zwart wit moeten doen, ik vind het wel mooi zo, gecombineerd met dat paars een echte begrafenisstemming(en heb ik diep in mijn hart niet altijd een echte artieste willen zijn? (Wilde haardos met gekleurde sjaals in, wijde lange kleren, die dingen enzo :-))

    Bianca en zo, ik sleutel aan je vraag, ik heb hier in huis dezelfde opmerking gehad. Maar ik weet niet echt of ik er iets kan aan verhelpen.

    En ik decoreer mijn huis alleen nog voor mezelf. Iedereen is welkom, maar komen ze niet, ook goed!

    Oja, nog een naam, daar ben ik nog niet aan uit, ik heb het niet zo voor nepnaampjes en die dingen. En ik heb vruchteloos gezocht naar het Italiaanse equivalent van mijn naam.

    En nu RECEPTIE!!

    (En nog even lekker stout: op deze manier ben ik volgend jaar wéér een nieuwkomer!!! Neen,neen, niet slaan, ‘ t is een grapje!)

  6. Fijn dat ik je ook weer teruggevonden heb…
    Maar ik zal je voortaan vooral in mijn feedreader lezen vrees ik, want ik moet met dat zwart en het vrij kleine lettertype op 30 cm van mijn scherm gaan hangen om het enigszins comfortabel te kunnen lezen. (Hé, dat betekent dus dat de ouderdomsverziendheid nog niet echt toegeslagen heeft…)

  7. Welkom! 🙂

    Geen onverdeeld succes dus, dat wit met zwarte achtergrond.

    Ik neus nog even verder.

  8. Je bent terug en dat verheugt me. Hopelijk is je pen nog even snedig als voorheen.
    Je blog oogt mooi, al is wit op zwart niet meteen mijn dada. De lettergrootte is – op die van het reactieluik na – prima leesbaar.
    Anonimiteit kun je echter niet lang bewaren. Je schrijfstijl, weet je wel. En enkele vertrouwde termen (zei daar iemand ‘gerdernissen’?).
    Veel blogplezier alvast!


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s