een huis in toscane (1)

“EEN FLES CHIANTI EN EEN HANDVOL TOSCAANSE KLAPROZEN”

Al surfend op zoek naar een vakantiewoning in Italië, stootte ik op “Villa Bramasole”. In mijn achterhoofd ging een belletje rinkelen, dit kwam me meer dan bekend voor. Bramasole in Cortona met uitzicht op het Trasimeno-meer…. Dat is toch de villa van de wereldwijde bestseller ‘Een huis in Toscane” van Frances Mayes, een boek dat bij iedere Italiëliefhebber in de kast staat. Bah, flauw, iemand profiteert gewoon van de wereldwijde naambekendheid. Dit kan toch niet “het” huis zijn? Gewoon te huur? Waar zit Frances dan ondertussen?

toscane.jpg

Mijn nieuwsgierigheid was geprikkeld. Ik neem het boek geregeld in de hand, als ik weer eens weg wil uit het sombere België. Villa Bramasole is steen voor steen opgebouwd in mijn hoofd, net zoals ze in het boek stap voor stap gerestaureerd werd. Ik zie de keuken, de terrassen, de slaapkamers, de olijfgaard, de ijzeren toegangspoort, het “kapelletje”. Ik heb me er een eigen voorstelling van gemaakt. En ik heb dat zo soms met de dingen, ik heb er nooit bij stil gestaan dat dit huis ook effectief echt en wezenlijk daar in Cortona zou staan. En evenmin is het ooit in me opgekomen dit huis te gaan (be)zoeken. Voor mij is het een fantasie, een droom.

Zou ik verder klikken op de foto’s? Zou ik mijn imaginaire voorstelling van het sprookjeshuis verbreken? Voor altijd? Ja, het is sterker dan mezelf, ik wil weten of dit het huis is. Ik bekijk de vele foto’s. Mmm, wat moet ik daar nu van denken? Dat het in elk geval niet is zoals het in mijn gedachten geconstrueerd was. Neen, dit kan het zeker niet zijn. Geen uitbundige bloemenpracht zoals beschreven in het boek, geen geborgenheid, geen “thuis”.

 

Met het boek naast me en wat nog in mijn geheugen zit begin ik de foto’s te bestuderen. De trap in de zitkamer. Klopt. De gezandstraalde en gebeitse balken. Klopt. Een naar buiten openslaande deur in de keuken, luiken, twee niveau’s, een langgerekt huis, een gemetste boog in een doorgang, gebeitste balken, ruwe stenen. Klopt allemaal. Maar geen vijf cm dik carrera marmeren blad in de keuken. Geen rieten manden in nissen die er niet zijn. Geen “battiscopa“, een vijftien centimeter hoge grijze strip langs de onderkant van de muren, als een soort “plint”.

 

Ik weet niet meer wat ik er moet van denken. In Toscane en Umbrië zullen veel huizen aan deze beschrijvingen voldoen; sommige dingen kan je zo matchen, anderen dan weer totaal niet. Googelen op “Villa Bramasole” brengt soelaas. Oef, er zijn wel tien villa Bramasole’s in Cortona en omstreken met uitzicht op het Lago Trasimeno te vinden. De bekende naam wordt inderdaad als commerciële troef gebruikt. En een nog grotere opluchting als ik overeenkomsten vind met beschrijvingen in het boek en andere vakantiehuizen. En ook weer niet.

 

Gelukkig maar. Mijn “Villa Bramasole” in mijn hoofd kan blijven bestaan. En een andere “Villa Bramasole ” ga ik niet huren. Je kan toch niet twee weken in een droom gaan wonen. Wat blijft er dan nog over om van te dromen?

 

En hopelijk leeft Frances nog steeds lang en gelukkig in haar eigen Villa Bramasole in Cortona. En verhuurt ze haar villa niet aan pottenkijkers.

 

(eigen foto, juni 2006)

Advertenties

7 reacties

  1. Ha, wat ‘Een huis in Toscane’ voor jou is, is ‘Passie voor de de Provence’ van Yvonne Lenard voor mij! Ik kan ook zo heerlijk wegdromen bij dat boek. Je kan niet alleen meegenieten of meeruiken, maar ook meeproeven. Er staan talrijke recepten in het boek, ik heb ze allemaal netjes in een schriftje overgeschreven, maar nog geen enkel gemaakt helaas… Dat is voor later, als ik mijn eigen optrekje heb in de Provence… (Ja zeg, een mens mag toch een beetje dromen zeker!)

  2. slik slik slik van heimwee, van herkenning, van verlangen.
    pucinella!!!We delen dezelfde passie.

  3. Het moet wel gezegd zijn dat Yvonne Lenard een beetje heeft afgekeken van Frances Mayes die op haar beurt een beetje heeft afgekeken van Peter Mayle “A year in Provence” en Peter Mayle had dan weer afgekeken van Lady Winifred Fortescue die in 1935 “Perfume from Provence” schreef. Maar het doet er allemaal niet toe want allemaal slagen ze erin om hun passie door te geven en te doen dromen.

  4. Wel Bianca, ik moet je iets bekennen. Ik ben een volbloed dromer, in gedachten kan ik volledig opgaan in iets, in woorden en beelden. Ik zie en ruik de lavendelvelden, ik proef de zoete rijpe cavallion, ik voel de authentieke sfeer van de bastide. Maar hoe wordt een droom een passie? Dan kom ik al eens in de Provence en beleef ik die passie niet echt, de geurige lavendel is juist geoogst en ik herken een ikea-meubeltje in de bastide. Ik vind het wel leuk, maar het boek was passioneler.
    Hoe is jou passie ontstaan bianca? Spontaan of gegroeid? Intuïtief of beredeneerd? Hoe beleef je die passie? Ik bewonder mensen met een passie en ik blijf dromen, van een eigen optrekje, van geurige kruiden in de tuin, van lekkere maaltijden met verse ingrediënten van de lokale markt, van potten uit Anduse met bloemen en planten…

  5. @pucinella
    Veel vragen in een klein zuchtvak.
    Het was een coup de foudre sans fin.
    Moeilijk te omschrijven wat je voelt. Het voelt alsof ik daar thuis hoor, ik voel een verbondenheid met de grond en zijn produkten, met de seizoenen en de boeren, met de stenen, de landschappen……… De Provence zit mij als gegoten.
    Hoe beleef ik die passie? Het gedroomde optrekje is al lang een feit en hoewel het realiseren van een droom vaak het verlangen doodt is dit in deze geenszins het geval omdat niet het hebben van een optrekje de essentie is maar het ‘zijn’. We volgen daar onze neus, lezen, koken, werken in de tuin en we blijven dromen van onze kersenboomgaard in de Luberon waar we onszelf in gedachten met de tractor zien doorrijden.

  6. Mooi bianca, heel mooi…
    Misschien zitten mijn wortels te diep in de Vlaamse klei…

  7. Herken dat gevoel helemaal. Ben dit jaar naar Toscane geweest in Siena. Heb beide boeken gelezen van Frances Mayes over Bramasole en zag mijzelf ook helemaal daar wonen. Wie weet ooit! Er zijn veel boeken in roman vorm geschreven over personen die een oude woning hebben gekocht in Toscane en het hebben gerestaureerd en daar zijn gaan wonen. Tijdens het lezen waan je jezelf al in Toscane. Ben op deze site terecht gekomen omdat ik ook aan het googlen was naar Bramasole.

    Blijkbaar dezelfde passie.


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s