dvd tip 03/1 – girl with a pearl earring

GIRL WITH A PEARL EARRING – PETER WEBBER – 2003

Ze duikt weer overal op in de eindejaarslijstje. Als beste actrice, als meest sexy vrouw ter wereld. Scarlett Johansson. Ze is van een adembenemende pracht. Bloedmooi. Dat is een feit. Een ander feit is dat iedereen haar kent van “Lost in Translation”. En de rode loper.

In 2003 was haar natuurlijke schoonheid me echter al opgevallen in het magnifieke “Girl with a pearl earring”. Haar présence en acteerwerk én de wondermooie fotografie maakten deze film voor mij tot de beste film van 2004. Samen met Colin Firth (Mister Darcy!) zorgt zij voor vuurwerk op het scherm. Ingehouden passie, verzuchtingen, verlangen.

Girl with a pearl earring gaat over het wereldberoemde schilderij van Vermeer. Het scenario is echter gebaseerd op een boek van Tracy Chevalier. Het verhaal is dus grotendeels fictief en hypothetisch, want geen enkel model van Vermeer is bekend. In de film inspireert Griet, wanneer ze de ramen van zijn studio aan het lappen is, Vermeer ook tot het schilderen van een ander beroemd werk van zijn hand “Vrouw met waterkan”. Het behoort tot de vaste collectie van The Metropolitan Museum of Art in New York.

Bewelmend mooi, maar ik laat het aan een ander over om u uit te leggen waarom:

En tenslotte, is ‘Girl with a Pearl Earring’ een lust voor het oog. Peter Webber doet ons versteld staan met zijn talent. Haast elk shot van deze film oogt écht als een Vermeer. De belichting, het camerawerk en de montage zijn van een ongezien niveau. Let op hoe de personages het beeld in lopen, hoe piekfijn de mise-en-scène wel is, hoe Webber afwisselend focust op voor- en achtergrond. Dit alles staat nooit los van elkaar en heeft altijd rechtstreeks betrekking op het verhaal. De mooiste scène bewijst dit. Vermeer laat Griet de hemel beschrijven, beiden staan haast bewegingsloos door een venster te turen, de kijker ziet niets van de hemel. Griet zegt ‘blauw’, en Vermeer zucht haast ongemerkt om haar gebrek aan inzicht, tot ze zichzelf corrigeert en ze alle kleuren opnoemt die ze in die hemel ziet. Dan volgt een beeld van een banale blauwe lucht met een wit wolkje er in en… ons gemoed schoot haast vol. (Kutsite.com/SDS)

Kijk en stel vast. In de bioscoop op groot scherm waren de beelden ronduit indrukwekkend, vooral het hoger beschreven stukje en het onderstaande fragment vanaf 2:35′!

Advertenties

1 reactie

  1. Aïda, het is en blijft een prachtfilm. Ik heb die zeker reeds 3 keer gezien, niet alleen voor het mooie hoofdpersonage maar ook voor de mooie beelden en intimistische taferelen. Bij de muziek echter smelt ik weg – krijg er kippenvel van – zo mooi!
    Heb je het boek al gelezen? Ook een aanrader…


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s