boekentip 03/1 – nefast voor het konijn

NEFAST VOOR HET KONIJN – HUGO MATTHYSEN

De heer Matthysen bevalt me zeer. Al jaren. En verveelt nooit, dit geheel in tegenstelling tot zijn bloedbroeder Bart Peeters die ik hoe langer hoe meer een in-zware-midlife-verkerende-vooraltijd-jong-willen-blijvende-totaal-niet-meer-grappige-bekkentrekker zou willen noemen. Ik hou van de eerste zijn schrijfsels en ik hou van zijn humor. Absurd, poëtisch, doordacht. Leugenpaleis, peulengaleis, colums in Humo. Ik ben onvoorwaardelijk fan en ik vind het één van onze grootste humoristen. Niet verwonderlijk dus dat ik dit boek in huis haal. Het perfecte tussendoorboek om ergens in een verloren hoekje te laten liggen en even bij te verwijlen. Aan de trap bijvoorbeeld wanneer je wil naar boven gaan.

“Grappig, onthutsend, en op tijd en stond psychologisch raak: dit is de wereld van deze verzameling verzinsels, een wereld van doordachte nonsens, driedubbele bodems en poëtische grotesken. En met de nodige aandacht voor de pijn van het zijn, die nefast is voor het konijn. Hugo Matthysen bewerkte voor dit boek met harde hand het beste uit tien jaar bijdragen voor Humo “(Bron: achterflap boek)

Ik neem zelfs de moeite om een stukje voor jullie over te typen, omdat dit een quasi weergave is van het soortement dialoog wat zich tussen mij en mezelf afspeelt wanneer ik een poging doe om een logje te schrijven.

Een spannend verhaal

Zoals elke zondagmiddag ging Sofie eten bij haar ouders. Eens de soep was uitgeschept, sprak moeder: “Zeg Sofie, nu moet ik je toch eens iets vertellen.”
“Je moét iets vertellen?” zei vader. “Vreemd. Enfin, ik heb het in mijn leven al een paar keer meegemaakt. Op school bijvoorbeeld, elk jaar in september. Dan moésten we iets vertellen over onze vakantie. Maar ga verder, Sonja. Je moet dus iets vertellen. Van wie?”
“Ja zeg, Erik!” zei Sonja. “Dat is maar bij wijze van spreken. Natuurlijk moet ik niks vertellen!”
“Papa, laat mama nu eens gewoon haar zegje doen”, zei Sofie.
“Natuurlijk, geen probleem”, zei Erik. “Begin er maar aan, Sonja. Ik en heel benieuwd. Spannend. Een vertelling!”
“Wel ja. Eh… ja. Ik liep vorige week door de Stationsstraat…”
“Welke dag?” vroeg Erik.
“Dat weet ik niet meer”, zei Sonja. “Ik loop bijna elke dg door die straat. Heeft ook geen belang.”
“In dat geval, Sonja, kan je misschien beter beginnen met: op een dag liep ik door de Stationsstraat.”
“Goed. Oké. Op een dag liep ik door de Stationsstraat. Ik zag daar plots iemand aankomen en ik dacht: tiens, die komt me bekend voor…”
“Je zag daar plots iemand aankomen? Kwam die iemand uit een rioolrooster opgedoken? Sprong die uit een raam naar buiten?”
“Neen, die kwam daar gewoon aangewandeld.”
“Wandelen en plots zijn dan tegenstrijdig”, zei Erik. “Ik zou dan zeggen: en wie kwam daar aangewandeld? Die vraag maakt het ook wat spannender.”
“Vooruit dan maar”, zei Sonja. “Op een dag liep ik door de Stationsstraat, en wie kwam dar aangewandeld?”
“Veel beter, vind je ook niet, Sofie?” vroeg Erik. “Nu hebben we een moment van spanning. We vragen ons af: wie zou dat toch zijn? Wie kwam daar aangewandeld, toen mama op een dag door de Stationsstraat liep. Maar ga rustig verder, Sonja.”
“Wel,” zei Sonja, “op een dag liep ik dus…”
“Dat weten we al, Sonja”, zei Erik. “We weten dat je op een dag door de Stationsstraat liep enzovoort. Hou ons niet langer in spanning. Wie was het?”
“Het was Marthe. Ze sprak me direct aan. Ha dag Marthe, zei ik, dat is lang geleden. Zeg, zijn dat jouw kinderen?”
“Wacht, nu wordt het een beetje verwarrend”, zei Erik. “Je zegt dat Marthe je aansprak. Maar dan vervolg je met wat jij tegen Marthe zei. Dus jij sprak haar
“Is dat die Marthe met wie ik op de lagere school heb gezeten?” vroeg Sofie.
“Ah ja, natuurlijk”, zei Sonja.
“Niet alles tegelijk!” riep Erik. “Daar is niks natuurlijk aan. Er zijn veel Marthes. maar de belangrijke dingen eerst. Er waren dus kinderen bij?”
“Ja, een baby in een buggy, en ze had een peuter aan de hand” zei Sonja.
“Amai!”, zei Sofie. “Heeft Marthe al twee kinderen?”
“Sofie, laat mama het nu eens uitvertellen?” zie Erik. “We waren op het punt waar mama aan Marthe vraag: zeg, zijn dat jouw kinderen? Had je daar dan twijfels over, Sonja?”
“Nee, natuurlijk waren dat haar kinderen”, zei Sonja. “Als ik verbaasd zeg: zijn dat jouw kinderen? dan bedoel ik daar mee: o, ik wist niet dat jij al twee kinderen had!”
“Dus als ik aan de visboer vraag: zijn dat verse tongetjes? dan bedoel ik daar eigenlijk mee: o, ik wist niet dat je verse tongetjes had!
“Papa”, zei Sofie, “ik weet niet of je het zelf in de gaten hebt, maar je zit hier verschrikkelijk te vitten. Hou daar mee op.”
“Goed. Ik zal nooit meer interessante vragen stellen als iemand wat vertelt. Zal ik misschien meteen in de garage gaan eten?”
“Papa!” zei Sofie, en ze liet haar ogen bedenkelijk rollen. “Vertel verder, mama. Marthe heeft dus al twee kinderen. Dat wist ik niet.”
“Ik wil nog één dingetje zeggen, en daarna ga ik echt zwijgen”, zei Erik. “We weten nog altijd niet of het haar kinderen zijn. Misschien waren het die van haar zus.”
“Marthe heeft geen zus.”
“Of van iemand anders. Misschien had ze die kinderen net ontvoerd. Maar laten we er even van uitgaan dat het inderdaad haar eigen kinderen waren. Waarom dan maar twee? Marthe is net zoals jij zevenentwintig, niet? Dan kan die toch gerust acht, negen kinderen hebben? Dat zou pas spectaculair zijn. Nu begrijp ik ook, Sonja, waarom je zei: ik moet je wat vertellen! Want een jonge vrouw met negen kinderen, dat zie je niet vaak, toch niet in onze streken, dat is echt wel het vermelden waard. Bedankt voor het spannende verhaal, Sonja.
En wat krijgen we als dessert?” (Hugo Matthysen)

Advertenties

1 reactie

  1. Schitterend, idd!


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s