plant eens een boom

DE BELANGRIJKHEID VAN HET BOOM ZIJN

Ik sta voor een zeer zware beslissing. Die zou vandaag eigenlijk al moeten genomen zijn. Maar het lukt me niet. Ik moet een boom kiezen. Lach niet. Of voor u lacht, denk eens welke zware gevolgen de verkeerde boomkeuze kan hebben. Dat plant je niet zomaar. Dat ontplant je niet zomaar. Dat groeit en dat wordt groot. Dat gaat langer mee dan een doorsnee mensenleven. Iets om over na te denken. Over de keuze van een boom, over de belangrijkheid van een boom.

Drie bomen moesten een paar weken geleden sneuvelen. Wijken voor de heilige koe auto. Tegen mijn zin maar noodzakelijk. Er moest een opritje vergroot worden. Maar het lege gat dat overblijft op de rest van het lapje verkavelingsgrond moet opnieuw opgevuld worden. De leegte in de lucht is bijna ondraaglijk. Het licht dat niet meer gefilterd wordt te fel. En zelfs indien dit niet het geval was, het koppel stokduiven dat al jaren in mijn tuin vertoeft is hun vaste stekje kwijt. Die moeten opnieuw een landingsplaats hebben.

af81.jpg

 

Ik dacht dat het simpel was. Tot mijn tuinaannemer er zich ging mee moeien. Neen, ik wil echt geen lolly’s in mijn voortuintje. Geen suikerspinnetjes op een stokje omgeven door een haagje buxussen. Robuust. Flink. Stevig. Geen frullerij. Doe mij maar een olijfboom. Paniek. Dat overleeft niet, dat groeit traag! Ok, doe me dan maar een vijgenboom. De prijs van 164 eur was niet echt een bezwaar, maar dat je daarvoor slechts een stokje van hoogstens 1 m hoog en 14 cm diameter had, dat was wat anders. Hoe lang eer dit iets is wat zich met recht en rede boom mag noemen? Zie je dat daar al onooglijk staan? Een plataan dan maar? Goh, dat wordt wel reuzegroot. Stelt u zich die al eens binnen twintig jaar voor, daarvoor is het misschien net wel iets te klein.

Goed. Maar daar sta ik nu. Wat kan daar nu zo moeilijk aan zijn? Mijn voorwaarden: niet echt siertuinachtig, het mag niet in elke voortuin staan, je moet er kunnen onder zitten op een bankje, vooral als je in de zeventig bent. Als hij bloesemt moet het wit zijn, fruit mag, vogelvriendelijk, niet te klein en niet te groot. En toch kom ik er niet uit. En oja, groot blad, veertjesgedoe, daar houdt ik niet van. Geen knotjes, die horen in de vrije natuur en geen boom waar een hele winter dode bladeren blijven aanhangen. Dat maakt me neerslachtig.

Zal ik maar de gemakkelijkste oplossing kiezen en gewoon dezelfde boom nemen waarmee de straat nu al volstaat? Als dat niet ruimdenkend is en stedebouwkundig verantwoord.

Zucht.

(En zeggen dat ik nog een tweede belangrijke keuze moet maken deze week. Nog een zucht.)


Advertenties

15 reacties

  1. Een Gingko Biloba?
    Helpt tegen ouderdomsklachten (voor als je zeventig bent, uiteraard).

  2. Drents krenteboompje! Of een els!
    Groeit hier beide goed niet te ver van een muur, is beide ongelooflijk geliefd bij de vogels. Het eerste is prachtig in alle seizoenen (mooie witte bloesems, besjes waar merels verzot op zijn, prachtige herfstkleuren) maar wordt niet écht groot. En blad niet groot genoeg misschien? Het tweede is geliefd bij meesjes en staartmezen (en bij de poes van de buurman die dagelijks langs de stam omhoog klimt), en groeit mooi recht naar omhoog, maar mist die herfstkleuren. Veel plezier bij het kiezen!

  3. Een treurwilg?

  4. Een kersenboom? Kan je niet alleen noten uitdelen, maar ook kersen! Lekker!

  5. Niet te klein en niet te groot?
    Meidoorn wordt zo’n meter of 8, en als je naar de gewone, inheemse, en wat mij betreft ecologisch meest waardevolle éénstijlige meidoorn (Crataegus monogyna) gaat, ook nog eens wit bloeiend en met lekkere bessen voor de vogels in het najaar.
    Een wilde appelaar? of een sierappel? wordt eventueel een metertje hoger, fantastisch mooie bloesem, en kersgrote vruchtjes (bij merels heel geliefd) in het najaar. En niet een boom die iedereen in zijn tuin heeft.
    Lijsterbes is wellicht te ‘gewoon’, maar je zou aan de verwante meelbes of zweedse meelbes (Sorbus aria en Sorbus intermedia) kunnen denken. (resp. gele en oranje herfstkleur, allebei met donkerrode bessen voor de vogels).

  6. Als je hem al vindt (ik heb ferm moeten zoeken, maar ondertussen prijkt hij toch al een zestal jaar in mijn tuin): Quercus turneri ‘Pseudoturneri’ ofte wintergroene eik. Dat hij groen blijft, wekt meermaals verwondering. De boom is echt een vrolijke noot in het overwegend loofloze winterseizoen.
    De bladeren zijn leerachtig en donkergroen. De bloei is geelachtig. Hij wordt om en bij de 10 meter hoog. Het blad is typisch eik.
    Koop meteen een stevig uitgegroeid exemplaar. Opteer voor de echte boomvorm, zijnde een eenstammig specimen. Dit vermeld ik expliciet omdat jong aangekochte exemplaren wel eens de neiging hebben om in struikvorm groot te groeien.
    Ik zou hier een foto van de wintergroene eik in mijn tuin plaatsen, maar hoe je zoiets doet in het reactieluik weet ik niet.

    Even mooi: de Quercus rysophylla ‘Maya’. Het is een gezonde ziektevrije boom die ongeveer 8 m hoog wordt. Deze eveneens wintergroene eik is een zeer waardevolle aanwinst. Mocht je ooit es in het Kalmthoutse arboretum binnenstappen: je vindt hem daar (overigens moet dit volgens mij toch zowat de plek bij uitstek zijn om ideeën over bomen op te doen).

    Sierappels, zoals Annetanne hierboven opgeeft, zijn ook echt de moeite, zowel qua bloei als voor de vogels. Ik heb de Malus ‘Red Sentinel’ staan, die ongeveer maximum vijf meter hoog wordt. De bloesems (witroze kleur) zijn prachtig.

    En als je toch gaat voor de bloesems, dan kun je niet om de Judasboom (Cercis siliquastrum) heen. Deze boom wordt maximum 5 meter hoog en 2 meter breed en is daarmee een aantrekkelijke kleine boom voor de tuin. In voortuinen is hij echt op z’n plaats. Niet alleen vanwege z’n beperkte omvang, maar zeker ook door z’n exceptionele vorm van bloei op kale takken. Het blad heeft een verspreide stand en is hartvormig aan de voet. In juli verschijnen de tot wel 10 cm lange peulen. De peulen kunnen gedroogd worden en zijn erg decoratief.

    Anyway, ik hoop dat je er uitraakt. Een boom kiezen is inderdaad niet makkelijk.

  7. Dat is nog eens een echte levensvraag zie. Natuurlijk durf ik hier na Menck niet veel meer suggereren. Maar de wintergroene eik van Menck is een schitterend idee. In de Provence groeien er truffels onder. En pas op, ik weet hoe je ze moet zoeken, zelfs zonder varken. Dus buren met groene eiken opgelet!!
    Ik wist niet dat die hier voorkwamen.
    Nadeel is misschien dat die boom er, behalve tijdens de bloei, het ganse jaar hetzelfde uitziet.
    Geef het olijfboomidee maar op. Die bomen willen hier gewoon niet staan.
    Zelf heb ik ook een kleine tuin maar ik moest en zou een plataan hebben, en dus staan er zelfs 2 platanen. Ooit wordt dit een probleem, maar dat ze het na mij oplossen. Ondertussen geniet ik van het bladerdak in de zomer, van de herfstkleuren en van de knoeten in de winter.
    Maak de juiste keuze, jullie moeten het lang samen uitzweten. Benieuwd wat het wordt.

  8. En ik die dacht dat het zou simpeler zijn wanneer ik het hier even zou “verzuchten”…
    Zucht

  9. Een populier die is na tien jaar twintig meter hoog en kan dan tijdens een voorjaarstorm in het dak van de buren belanden .

  10. Een populier dus !!!

  11. Ik ben er uit, het wordt

    voor mijn karakter: een treurwilg
    voor mijn slecht karakter en gevoel voor esthetiek: een populier (neen, het is niet de boom die esthetisch verantwoord is)
    voor de troost: een olijfboom
    voor mijn gezondheid: een gilko
    voor de verzekering: een malus
    voor mijn groen geweten: een lijsterbes
    voor het deftig varken in mij: de groene eik
    voor
    ….

    Om elke dag te lachen: een malusgilkoquercusoliviumsorbuscrataguspopuli!

    Met dank!

  12. en voor uw notenzaak? Uw aanbod met enkel walnoten is wel zeer beperkt. Hazelnoten al of niet gekruld, beukennoten, chocoladenoten, pistachenoten…. je zou er de buren een plezier mee doen. Het moet niet altijd voor de vogels zijn.

  13. de enige echte: Linde.
    snoeibaar, plooibaar of liever niet, ruikbaar en genietbaar. natuurlijk inheems.

  14. […] schat dat ze niet ver van Kerksken woont. Ze was bij de keuze van boom nochtans niet over een nacht ijs gegaan. Kostelijk. Man bijt Hond in […]

  15. […] ik gedacht had dat ze zich bij mijn terugkeer wonderlijk zou hersteld hebben, en – o drama – een vijgeboom die alle tekenen vertoond van herfstgedrag, verdorde en afgevallen bladeren […]


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s