eat drink men women

LA GRANDE BOUFFE

Ik werk in Brussel. Ik shop in Brussel. Ik ga op stap in Brussel. Omdat bijna al mijn kennissen en vrienden er wonen. Ik ken de weg in Brussel. Om maar te zeggen dat ik iets meer dan een “pendelaar” ben. Maar toch hou ik niet van Brussel. Het spoortje van liefde dat ik er voor had is gaandeweg weggesmolten. Ik zou nooit in Brussel willen wonen. Brussel is lelijk, vuil, slecht georganiseerd, het verkeer is een jungle, het parkeren een hel en chaos is het trefwoord. Ja, De Markten, Dansaertbuurt, AB en Bozar. Voor de incrowd.

Maar om toch de vinger aan de pols te houden (wie weet word ik ineens weer verliefd), bezoek ik minstens wekelijks BrusselBlogt. Deze week valt er te lezen dat de MIVB een boete wil invoeren voor eten en drinken op de metro. 250,00 eur. Wat ik enkel maar kan toejuichen. Trouwens eten en drinken op metro en tram is altijd al verboden geweest voor zover ik weet, dus hierover wil ik niet echt uitweiden. Ik wil het hebben over de reacties. Ik was min of meer geshokeerd. En ik begrijp nu nog beter waardoor het ook zo fout gaat in het verkeer. Een greep: “Eten is een primaire levensbehoefte”, “Het is mijn recht te eten en drinken waar ik wil”, “Eten is een mensenrecht”. Ik citeer niet letterlijk, leest u zelf maar, maar het komt wel daar op neer. Ik ik ik.

Het verbaast me dat er op een dergelijke posting zoveel reacties komen. Mijn mond valt open dat men woorden in de mond durven nemen als “primaire levensbehoefte en mensenrecht” in deze banale kwestie. Doe dan ook je gevoeg op straat. Dat is toch ook primair, of niet? Als je een uitgehongerde Afrikaan bent, ja, dan heb je het recht om te zeggen dat eten een mensenrecht is. Ik heb kort gereageerd op de posting, maar het volstaat niet. Ik wil er meer over kwijt.

Zoveel ophef over een fait-divers wat uiteindelijk allemaal te reduceren is tot een verdwenen of vergeten waarde in onze maatschappij. Niet meer of niet min. Het gaat hier doodeenvoudig over elementaire omgangs- en beleefdheidsvormen. Hoffelijkheid. Eten en drinken waar en wanneer je wil is gemeengoed geworden. Mij stoort het mateloos dat het zomaar overal moet kunnen en getolereerd moet worden. Eten is een kunst. Eten moet je niet zomaar “tussendoor” doen. Dat is zelfs niet goed voor de gezondheid. Voor eten moet je de tijd nemen. Eten is sociaal. Samenzitten aan tafel. Een breekpunt in de dag.

Op een vieze vuile stinkende volgepropte metro ga je niet staan eten. Dat smaakt niet, dat knoeit en dat stoort de mensen rond je. Wat is dat toch dat niemand nog vijf minuten zonder eten of drinken kan? Een beetje discipline is te veel gevraagd? En wanneer je dan toch sterft van de honger en dringend een pizzastuk wil, eet dat dan discreet op aan het standje zelf.

En om nog eens terug te komen op de reacties en het het verband met het verkeer. Die houding is ondermeer een reden waarom het mank loopt. Omdat iedereen denkt: ik, ik, ik. Dat is het.

“Het is een mensenrecht om als voetganger over te steken wanneer het licht rood is.” “Het is een primaire behoefte om een rond punt op te vliegen, het is een onbedwingbare drang”. “Het is mijn eigen vrijheid om midden op straat een half uur stil te staan en het verkeer te hinderen.” “Voorrang, wat is dat? Ik rij alleen op de weg.”

Dus, voor mijn part, stamp ze er in, de beleefdheidsregels, de etiquette, de omgangsvormen. Tot ze de strot uitkomen. Desnoods met boetes. Soft zijn helpt niet. Pakken waar het de meeste mensen nog steeds het meest raakt. In de portemonnee. Vooral doen!

Nè.

Postscriptum:
Ik ben bereid mijn volle medewerking te geven,
hier alvast

HEDENDAAGSE ETIQUETTE – LES 1

 

Advertenties

9 reacties

  1. Merciwel voor dat filmpje! Ik ben deze week al in een droitwhich beland. Nu weet ik wat te doen!

  2. Als auteur van het oorspronkelijke bericht over eten en drinken op de metro wil ik (excuus voor het gebruik van dat persoonlijk voornaamwoord) even reageren. Meer zelfs, ik geef Aïda grotendeels gelijk.

    Eten is inderdaad een kunst, je kunt het beter niet zomaar tussendoor doen, want dat is niet goed voor de gezondheid. Voor eten moet je de tijd nemen en het is een sociaal gebeuren. Idealiter.

    Maar (dat had u natuurlijk al zien aankomen)… de MIVB spreekt niet over “eten”, maar over “voedsel tot zich nemen”. En dat is heel wat anders. Over het verschil tussen “eten” en “zich voeden” / “koken” en “eten klaarmaken” zou ik een heel essay kunnen schrijven. Sterker nog, ik ben een week of twee geleden – lang voor ik mijn bericht over eten op de metro schreef – begonnen aan de aanzet van een tekst over het verschil tussen die twee. Toeval of niet. “Voedsel tot zich nemen” is een bij uitstek a-sociaal, op zichzelf gericht gebeuren. Het is voldoen aan een primaire levensbehoefte, niets meer en niets minder.

    Maar waren zouden “eten” en “zich voeden” elkaar het licht in de ogen niet gunnen? Het moet met andere woorden alletwee kunnen: een gezellig etentje met vrienden, of een eenzame hap op de metro. Het boek Prediker, Pete Seeger en the Byrds zeiden en zongen het al: “Er is een tijd voor alles.”

    Ook wat omgangsvormen en etiquette betreft geef ik Aïda gelijk. Daar wordt tegenwoordig te weinig aandacht aan besteed. Een kwestie van opvoeding wellicht, maar ook het feit dat sociale controle blijkbaar niet meer political correct is. Vroeger zou een volwassene een kind of een jongere terechtwijzen als hij onbeleefd was. Als je dat nu doet riskeer je zelf een draai om de oren.

    Ten slotte kom ik nog even terug op het feit dat mij individualisme en ik-denken wordt verweten. Uit het stuk dat ik heb geschreven kun je wellicht niet anders dan besluiten dat ik een grote egoïst ben. Wie mij beter kent, weet echter dat niets minder waar is. Ik schrijf vaak bewust polariserend en provocatief. Was mijn tekst dan alleen maar “een stukje theater”, meende ik niet echt wat ik schreef? Nee, ik blijf achter elk woord staan dat ik geschreven heb. Ik blijf het mijn goede recht vinden om te eten en te drinken waar ik dat wil, als ik er niemand of niets mee hinder of in gevaar breng.

    Wetten en regels moeten de mens dienen, niet omgekeerd. Overregulatie leidt tot niets. Net zoals eten een kunst is, is het ook een kunst om te leren omgaan met de onzekerheden en onvolkomenheden van ons bestaan. Voor mij geen cleane “Brave new world”, “1984” of “THX 1138”. De knooflookgeur en die per ongeluk Cola morsende kleuter neem ik dan wel op de koop toe.

    Overigens heb ik “Eat Drink Man Woman” (1994) een schitterende film gevonden. Er is trouwens een Amerikaanse remake van 2001 die “Tortilla Soup” heet, maar die heb ik nooit gezien.

  3. Het is hoogst uitzonderlijk dat ik het niet eens ben met een bericht hier. Maar deze gerdernis is haast absurd. Enkele opmerkingen:
    – de metro in Brussel is doorgaans zeer proper. Het ligt er dus niét vol met afval van voedsel. Dat mensen die eten op de metro dus voor extra overlast zorgen, is twijfelachtig. Misschien dat de schoonmaakploeg meer werk heeft, maar ik vraag me eigenlijk wel af of hun werk aanzienlijk verkleint als er niet meer mag gegeten worden op de metro. Er ligt ook ander afval en de metro moet tóch schoongemaakt worden.
    Dat wil niet zeggen dat ik afval op de metro achterlaat, maar men kan misschien eerst eens beginnen met al die dichtgemaakte afvalbakken (maatregel tegen terrorisme) weer open te maken.
    – eten op de metro of trein is gezellig. Ik heb er nog nooit last van gehad dat iemand eet op het openbaar vervoer. Nooit! Dan storen te luide mp3’s en gsms’s mij veel meer. Ik vind dus geen enkel stevig argument dat aangeeft waarom men niet zou mogen eten op het openbaar vervoer. Dat iemand niet geniet van zijn eten is zijn eigen probleem.
    Ik heb het dan wel niet over reizen tijdens het spitsuur, dan is het idd niet gezellig om te eten. Maar als ik op de metro zit met een krantje en muziek in mijn oren, vind ik een appel of muffin daar zeer passend bij. Het is ontspannend.
    – ten derde – en sorry voor het gebrek aan bijstand in deze – neemt Aïda NOOIT het openbaar vervoer! I rest my case.

  4. Iedereen vindt dat iets mag als het anderen niet stoort, maar tegelijk vindt iedereen dat hij zelf mag bepalen of wat hij doet iemand anders al dan niet stoort. Als ik goed begrijp wat Aïda schrijft dan lees ik dat het haar ergert dat iedereen om het even waar doet waar hij zin in heeft, zonder met anderen rekening te houden.
    Wat het eten op de tram zelf betreft: voor mij geen smikkelende, smekkelende en kruimelende buren a.u.b.(een dropje kan)
    Misschien kan het invoeren van wagons voor eters en niet-eters soelaas brengen.

  5. Zoals gewoonlijk ben ik zeer blij met deze goed onderbouwde reacties. Tijd dus om even bij te sturen.

    Ik heb het er dik opgelegd in mijn stukje. ’t Zit diep, het gevoel van gebrek aan “hoffelijkheid”. Al lang wou ik het hierover eens hebben en dt leek me een goede aanleiding. Ik had het niet zozeer over de schrijver van het artikel en viseerde eigenlijk niet u, Mr. Vanhoucke. Ik vond dat u zeker op een duidelijke manier uw mening helder vertolkte en had geen enkel probleem hiermee. Een andere mening, dat wel, maar dat is uw volste recht.

    Ik zou denk ik zelfs niet eens gereageerd hebben, ook al om wat Sven zegt (ik gebruik heden te dagen zelden nog het openbaar vervoer) maar mijn verontwaardiging stijgde bij het lezen van de reacties. Er werden zwaarwichtig woorden als “mensenrechten” gebruikt (ook één keer door uzelf, Mr. Vanhoucke) in deze voor mij “banale” kwestie. Tussendoor gaf ik even mijn mening over in het openbaar eten en drinken zelf, maar het zouden eigenlijk twee aparte discussies kunnen,moeten zijn. En het beeld en de geur van een smerige metro dat ik nog heb toen ik ze jaren geleden dagelijks gebruikte moet ik misschien eens bijsturen. En ik heb ook niks tegen een appel of een snoepje. Zelfs niet tegen discreet een boterhammeke eten op een lange treinreis.

    Ik heb het idd, zoals Bianca zegt, veel breder willen opentrekken. Het blijft voer voor eindeloze discussies. Instant satisfaction. Discipline. Opvoeding. Elementaire beleefdheidsvormen vs persoonlijke vrijheid. (Hemel, ik begin al te klinken zoals M. Verschueren.)

    En ik geef grif toe, er zijn ook al onderwerpen geweest die ik immens belangrijk vind en waarvan anderen dan weer denken: fait-divers.

    (Maar het filmpje was toch leerrijk, niet?)

  6. Ik ben voorzichtig in mijn reactie omdat ik ook nooit het openbaar vervoer gebruik. Maar ik vind het wel schrijnend dat men hier de woorden ‘mensenrechten’ en ‘primaire behoeften’ in de mond durft te nemen. Wat is de honger in de wereld dan, een luxeprobleem?

  7. Ik besef ineens: het is niet waar. Ik gebruik wél het openbaar vervoer. Ik neem minstens 3,4 keer per jaar de Thalys of Eurostar. Op citytrips (3,4,5 dagen) neem ik minstens 10 keer per dag de metro. Op vakantie in Italië parkeer ik altijd buiten het stadscentrum en neem ik de bus naar het centro storico (ik ben een kei in het kopen van tickets). In elke Europese stad waar ik kom neem ik de tram tot zover de lijn gaat om in no man’s land te eindigen. Kwestie van eens iets anders te zien.

    Dus: ik heb wél ervaring met het openbaar vervoer!

    (Zondag wordt het een pittige maaltijd!)

  8. Pucinella schreef:

    Ik ben voorzichtig in mijn reactie omdat ik ook nooit het openbaar vervoer gebruik. Maar ik vind het wel schrijnend dat men hier de woorden ‘mensenrechten’ en ‘primaire behoeften’ in de mond durft te nemen. Wat is de honger in de wereld dan, een luxeprobleem?

    Nee, de honger in de wereld is zeker geen fait divers. Maar het ‘probleem’ van eten en drinken in de metro is dat ook niet. Je moet alles in zijn context zien. Doe je dat niet, dan ga je overrelativeren en dan is op den duur “in het licht van de eeuwigheid” niets nog belangrijk. Dat kan ook niet de bedoeling zijn.

  9. Het is heel simpel. Persoonlijke vrijheid stopt waar die van de ander begint! Daarom zijn regels nodig, net als in het verkeer! Tegenwoordig meent ieder dat HIJ recht heeft op alles, dat Hij (en HIJ alleen) de regels mag bepalen.

    Ik heb wél ervaring met het openbaar vervoer en kan je vertellen dat het wel degelijk stoort als mensen eten op bus of metro. Je zal op een warme zomeravond maar in een volle bus zitten met naast jou iemand die een stinkende pitta, of één of ander afrikaans gerecht zit te verorberen (en ik kan je verzekeren dat ik wel degelijk van “exotisch” eten hou!!!). Of gewoon een “Belgische” friet… Daarbij heb ik het nog niet over het feit dat er leukere dingen zijn dan dat je zitplaats vol etensresten zit (een klodder saus of een blikje cola uitgekieperd op een stoel).

    Ik kan je vertellen dat er in bussen van De Lijn, sinds er gewag is gemaakt van overlastboetes voor eten of drinken op de bus, de kilo’s afval die je ’s avonds in de bus vindt met 90 % is gedaald! Want net al iedereen denkt dat hij het recht heeft te eten en te drinken waar hij wil, meent ook iedereen het recht te hebben hun afval neer te poten waar hij wil… ik,ik,ik,ik.

    Het heeft wel degelijk met opvoeding te maken en als je veel “bust” merk je wel degelijk het verschil tussen stad en platteland (waar meer sociale contole is).

    Regels zijn nodig want net als mensen die vinden dat zij het recht hebben om te eten en drinken op het openbaar vervoer heeft een ander recht op een “propere” zitplaats. Iedereen zal wel roepen van “ik mors nooit iets, of “ik laat nooit vuil achter”, en toch kan je ’s avonds menig vuilzak vullen met juist die dingen die ze niet “achterlaten”…

    Neem anders maar eens een bus ’s avonds van Bxl naar Leuven en je zal zelf merken dat “iedereen” zijn recht van “eten waar ik wil” heeft uitgeoefend , alleen mijn “recht op een propere zitplaats” bestaat niet meer…

    In een samenleving zijn nu éénmaal regels nodig !

    Morgen…
    IK vind dat IK het recht heb om tegen 200 km per uur door BXL op het linkse rijvak te rijden …
    Je verplaatsen is immers een primaire behoefte want IK heb recht om te wonen, werken en eten waar IK wil…Ja toch ???


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s