mea culpa, mea maxima culpa

OPENBARE SCHULDBELIJDENIS

Het lijkt de nieuwe trend te worden. Publieke in het lang en het breed uitgesmeerde “ja ik was in de fout” bekentenissen. Natuurlijk moet je iets niet gaan ontkennen wanneer je het wel gedaan hebt. Maar ik heb het gevoel dat het hier de Amerikaanse toer opgaat. Niet meer korte berichten, maar de schuldige in het lang en het breed in de pers. Huilerig, klagerig, met de vinger aan het mondje. De zweep om hem letterlijk publiekelijk te geselen ontbreekt er nog net aan.

“Ja, ik weet het, ik heb een grote fout begaan, ik zal mijn leven beteren, ik zal het nooit meer doen.”. Flor Koninckx na zijn positieve ademtest.

“Ja, mijn vrouw wou mij op mijn verantwoordelijkheden wijzen door me zelf mijn administratie te laten doen, en het is inderdaad een onzorgvuldigheid van mijn maar ik zal het nooit meer doen… maar het is ook uit protest tegen de boetes….” Jan Loones van het N-VA over het niet betalen van een aantal boetes die ondertussen betaald zijn.

Afgelopen weekend stond er in De Standaard een interessant opiniestuk van emeritus hoogleraar sociologie Luc Huyse “Anecdotitis, een besmettelijke mediaziekte”. Ik vind de schuldbelijdenis er ook een treffend voorbeeld van.

Natuurlijk is Flor Coninckx in de fout en natuurlijk moet hij beboet worden. Zoals iedereen (maar daar loopt het al fout). Maar niemand, buiten een zootje anoniemen op het forum van HLN, bestempelt Coninckx vanaf nu toch als een zatlap die door zijn dagelijks dronken sturen levensbedreigend is voor andere weggebruikers? Hij zal toch wel verstandig genoeg zijn om te beseffen wat er vanaf hangt wanneer hij ooit zou dronken achter het stuur betrapt worden, dus het is waarschijnlijk, zoals hij zelf opmerkte, een zeer verkeerde inschatting van hem. En ja, ik ga niet ontkennen dat het een relevant nieuwsfeit is. Het bevestigt echter dat de wetgeving op alcohol in het verkeer subjectief is. De fout van Coninkx zou breder moeten gezien worden en eventueel leiden tot de vraag of er geen alcoholnultolerantie moet overwogen worden.

En ik wil ook wel best Loones geloven. Zelfs een groot pietje precies als ik vergeet wel eens iets te betalen. Al is het maar omdat ik me fel verzet tegen de chantage van de domiciliëringen. En ik weiger ook mijn 7 eur bij Telenet te betalen uit principe. Dus als aanklacht. Maar om hiervoor nu zijn parlementaire onschendbaarheid op te heffen lijkt me wel wat ver gezocht. Alweer vind ik dit weer eerder een uitnodiging tot een bredere discussie, het afschaffen en/of de zin van de parlementaire onschendbaarheid tout court.

De twee aangehaalde voorbeelden lijken me daarom ook spelen op de man ipv op de bal. Spijkers op laag water zoeken. Gemakkelijk op te rapen nieuwsfeitjes waar niet veel onderzoeksjournalistiek voor vereist is. En een smeuïge schuldbelijdenis is vanzelfsprekend beter lees- en kijkvoer dan droge debatten.

“Et alors?” verklaarde Mitterand ooit. De pers zou dit beter wat meer in gedachten houden.

Advertenties

5 reacties

  1. Mensen zoeken graag zondebokken, om zichzelf ervan te overtuigen dat ze heilig zijn.. De media spelen maar al te graag het vergrootglas om deze zondebokken uit te vergroten. Dan is de breed uitgesmeerde schuldbekentenis niet ver weg natuurlijk..

    Ik ben blij dat je hierover iets zegt, het was al een tijdje een bron van irritatie voor mij.

  2. Je hebt een punt. Anderzijds: mensen die heel hard iets promoten of heel hard ergens tegen zijn en vervolgens in hun gedrag blijk geven van compleet het tegenovergestelde, die krijgen een flinke knauw in hun geloofwaardigheid, vrees ik (hoop ik). Als de pers zuiver en alleen feiten meldt (zonder suggestieve opiniëring in de trant van ‘zie je wel…’), dan zie ik daar eerlijk gezegd geen graten in.

  3. Als ik mijn hersenen afstof denk ik dat de parlementaire onschendbaarheid werd ingevoerd omdat in de kleuterjaren van België de parlementaire zitting zeer kort was. Men wou dus verhinderen dat die korte zitting verstoord werd door gerechtelijke vervolgingen. Een tweede reden was dat men wou verhinderen dat parlementairen het slachtoffer werden van politieke of gerechtelijke spelletjes en zo belet werden hun parlementair werk uit te voeren. De scheiding der machten was nog pril. Beide redenen zijn niet meer actueel. Dus weg ermee. Alhoewel, politieke spelletjes….

  4. Hoge bomen vangen veel wind.

    Was getekend

  5. Parlementaire onschendbaarheid wordt door hen die die “macht” bezitten verschrikkelijk misbruikt en had al lang afgeschaft moeten zijn.


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s