boekentip 08/1 – geschiedenis van de tranen

JAN FABRE – GESCHIEDENIS VAN DE TRANEN

Laat ik van het stokje van oker maar direct een opportuniteit maken om een negende boek te tippen.

1. Grijp het dichtstbijzijnde boek dat meer dan 123 pagina’s telt.

Overal rond mij ligt er wel ergens een boek, of een krant (een stapel) of een magazine. Sinds vorige week slingert Jan Fabre’s “geschiedenis van de tranen en andere theaterteksten” rond mijn computer. Dit is geen boek om in één ruk uit te lezen. Neen, ik moet zelfs elk stukje drie keer lezen. Om het tot me te alten doordringen. Interessant omwille van de inhoud, maar soms ook gewoonweg ritmisch mooi bijvoorbeeld in de Latijnse opsomming van de aders (memento: vijf woordjes per dag tien keer schrijven!?).

“De teksten vormen een reflectie op twee thema’s: de evolutie van het lichaam en de functie van de symbolische lichaamssappen enerzijds (bloed voor de passie, tranen voor de meditatie), en de positie van de kunstenaaar in de wereld van vandaag anderzijds (het verlies als artistieke winst en de botsing tussen mimesis en originaliteit.” (uit voorwoord van Sigrid Bousset)

2. Open het boek op pagina 123 en zoek de vijfde zin.

Ik kom niet uit de buik

3. Post nu de volgende drie zinnen.

ik kom uit de verbeelding
En de verbeelding
is een bevoorrechte plek

Voor wie benieuwd is naar het vervolg: dit boek ligt samen met “Ik ben een fout – theaterscripts en theaterteksten” én een ander boek naar keuze voor 5,99 eur bij tja, hoe heet die boekhandel waar het zo goedkoop is en er meestal niet veel te vinden is, met uitzondering dan van deze keer.

Boekentip 07/1

Dit stokje wil ik graag per uitzondering doorgeven aan Sven, omdat ik weet dat dit geen “opdracht” is voor hem. Eén persoon, drie boeken graag.

Advertenties

1 reactie

  1. Dus, ik zat er goed naast met Houllebecq!
    Maar om het toch een beetje goed te praten, men kan beiden wat in dezelfde postmoderne hoek situeren niet? Niet echt mijn ding, een beetje als modern theater, ik kan me daar niet goed in inleven, wat te veel abstractie of te veel uitvergroot. Ik stond erbij en ik keek ernaar en begreep het niet.
    Ik ben een ouderwetse lezer, ik wil herkenbare pesonages, karakterieel voldoende uitgewerkt, ik wil kunnen meegaan in het verhaal.


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s