sociale verkiezingen, ook voor u?

VANAF VANDAAG IN 6000 BELGISCHE BEDRIJVEN

Twee brieven in naam van het voltallig personeel naar het bestuurscollege waren lang geleden genoeg om me vanuit een bepaalde personeelskring voor te stellen vakbondsafgevaardigde te worden. Daar had ik nog nooit over nagedacht. Mijn moeder noemde me al langer een tweede Mia De Vidts, maar deze opmerking bleef achter gesloten deuren. De mensen zouden nog kunnen denken dat ze bedoelde dat ik er op léék. Ik heb het afgewezen, omdat ik gelukkig tijdig besefte dat ik vooral degenen zou moeten vertegenwoordigen die gewoon nog wat meer wilden profiteren dan ze al deden. Om voor hun kar te spannen om de ongeschreven regels die zij voor zichtzelf bedacht hadden en al jaren op zichzelf toepasten te wettigen. Zodat zij buiten schot bleven en nooit in aanmerking zouden komen voor een sanctie. Zij wasten achteraf hun handen in onschuld. Als ik voor iemand wil opkomen dan is het vooral voor mensen die het nodig hebben én verdienen.

Vakbonden. Ik heb er me later nooit verder in verdiept. Ze leveren goed werk in het laten naleven van de wettelijke plichten en rechten van de werkgever en de werknemer. Vakbondsafgevaardigden kunnen de eerste symptonen opvangen in een bedrijf wanneer het de slechte kant uitgaat. Economisch. De oproep van de VBO baas om de sociale verkiezingen af te schaffen omdat ze te omslachtig zijn, te tijdrovend en te duur, is ongehoord. Vakbonden zijn het resultaat van een jarenlange harde strijd. Ze zijn onmisbaar in onze maatschappij. Het broodnodige tegenwicht. Wantoestanden moeten aangeklaagd worden. Misschien bedoelde hij veeleer de misbruiken die uit deze verkiezingen onstaan. Ik kan er me iets bij voorstellen.

Vakbonden. Dat ze verantwoordelijk zijn voor de werkloosheidsuitkeringen zou al lang moeten afgeschaft zijn. Niet om de dienstverlening, want die krijg je. Veel meer en beter dan in een “Hulpkas voor werkloosheidsuitkeringen” die instaat voor de afhandeling van je werkloosheidsdossier wanneer je niet aangesloten bent bij een vakbond. Maar dat zit gewoon niet goed, dat systeem. Je moet je lid maken van een vakbond wil je een correcte, degelijke en snelle afhandeling krijgen van je dossier. Je bent verplicht politieke kleur te bekennen, en dat terwijl er bij de vakbonden maar drie kleuren van tel zijn. Toch zou dit even goed en vlot moeten kunnen verlopen zonder vakbond. Dat zou vanzelfsprekend moeten zijn.

Vakbonden. Het is me wat. Er zijn middelgrote bedrijven die hun bedrijf opdelen in drie, vier kleinere bedrijven en werken met schijnzelfstandigen, zodat ze nooit meer dan een bepaald aantal werknemers in dienst hebben waardoor ze ontsnappen aan alle wettelijke verplichtingen ivm vakbondsafgevaardigden. En ook aan bepaalde ontslagregelingen bij sluiting of faillissement, maar dit geheel terzijde.

Vakbonden. Eens stuk democratie. De stem van het volk. Maar daarmee heb ik het soms moeilijk, met die stem van het volk. In de praktijk op de werkvloer. Om wat ik eerder aanhaal, de profiteurs. Omdat ik uit mijn omgeving weet dat militanten in grote bedrijven zitten te azen op een misstap van een “chef” of een hogere in rang. Om die kunnen aan te klagen. Te pakken. Omdat een aantal mensen een vakbond enkel ziet als een instrument om hun eigen individueel probleem op te lossen. In hun eigen werkkring en op hun eigen werkvloer voor een zeer specifiek probleem. En een vakbond zelden als een solidariteitsgroep zien. Die strijdt in het algemeen belang van alle werknemers op alle werkvloeren.

Om het onderscheid tussen “arbeiders” en “bedienden” af te schaffen onder andere. Daar al iemand aan gedacht?

Advertenties

3 reacties

  1. Deze uiteenzetting is wat mij betreft een “gezonde” visie.
    Dat onderscheid tussen arbeiders en bedienden is inderdaad niet meer van deze tijd. Om een gelijkschakeling te bekomen zullen bedienden echter een beetje moeten inleveren want een dergelijke verhoging van het sociaal passief is voor de werkgevers niet haalbaar. En daar wringt het schoentje, geen enkele bediende verstaat onder gelijkschakeling inlevering. Bovendien zijn de vakbonden ook niet happig op die gelijkschakeling omdat hun eigen burocratische structuur erop gestoeld is.

  2. De vakbonden betogen tegen de dalende koopkracht van de mensen, maar voor de personeelsleden van het ACV zit er geen loonsverhoging in!
    Wie controleert de controleurs?

  3. AÏDA, die wie alles wel controleren en nakijken op correctheid..


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s