hoe schrijf ik een cv – les 3

BIJ DE NMBS ZIJN ZE TEVREDEN OVER HUN DWARSLIGGERS

Positieve en negatieve eigenschappen, daar hadden we het al eens over. Hoe die te presenteren aan een toekomstige werkgever. En alweer ben ik beland bij een twijfelgeval. Links of rechts onder positief of negatief? Of toch heel negatief? Ik ben namelijk een dwarsliggertje. Een enerverend vragenstellertje. Een “ja, maar..tje”. Een irritant wijsneusje. Een spelbreker.

’t Is niet dat ik het laatste woord wil hebben. Het is ook niet dat ik het beter weet. Maar ik heb steeds zoveel vragen en bedenkingen. Ik kan het niet helpen. En het valt me steeds op dat andere mensen dat veel minder hebben. Ik ben in vergaderingen degene die wanneer iedereen laaiend enhousiast is over een voorstel, opmerkt: “En hebben jullie er al eens bij stilgestaan dat…” en daarmee iedereen weer zuchtend op zijn stoel krijgt. Ik ben degene die de wetten en praktische bezwaren op tafel gooit om het verschil te maken tussen de droom en de daad (*W.Elsschot).

Dit zou nog kunnen gecatalogiseerd worden onder nuchterheid en relativeringsvermogen. Maar het strekt verder. Het is niet bewust of opzettelijk. Het borrelt gewoon spontaan bij me op. Als iedereen wit zegt zeg ik zwart. Wanneer er op een deur staat “verboden ingang” dan wil ik toch even aan de deurklink voelen of a/de deur op slot is en b/als ze open is waarom je er niet binnen mag. Een afbakeningslint of een bordje “verboden op het gras te lopen” werken als een rode lap op een stier bij mij. Wanneer een IT-er zegt, zeker niet op dit knopje drukken, dan wil ik er nu net wel op drukken. Het stoute kind. Systemen in de war sturen. Het wordt me niet in dank afgenomen.

Spreek ik mezelf tegen omdat ik me hier regelmatig opwerp als een verdediger van regels en wetten? Neen, er is een duidelijk onderscheid. Ik zal o.a. altijd proberen verkeersregels strikt na te leven. Wetten en reglementen die voorgeschreven worden in het algemeen belang, om andere mensen niet in gevaar te brengen, om je “normale” burgerplicht te vervullen volg ik stipt. In een winkel zal ik wel twintig vragen stellen die de verkoper tot wanhoop drijven, maar ik ga niet “profiteren”. Dat ligt me niet. Voor mezelf opkomen op dat vlak vind ik al helemaal lastig. Maar een politieagent die me met een fluitje (ja met een fluitje alsof ik een hond ben!!) berispt om dat ik op het gras van de koning loop, dat werkt averechts op me. Dat kookt, dat wringt. Dan ben ik weer de zestienjarige die wanneer ze in de klas weer eens een razend “aan de deur!!!” te horen kreeg om de uitgelokte discussie, er frank maar beleefd met een uitgestreken gezicht aan toevoegde: ‘binnen of buiten mevrouw?’ (Steeds onder het motto: beschaafd en correct, schelden of roepen is absoluut uit den boze). In groep lopen, ik wil er buiten. Mensen die me aan hun gezag willen onderwerpen met grote armgebaren, ik steiger. Ik kan er niet tegen. Gedwee zijn. Volgen. Het ligt me niet.

Ik ondervond gisteren opnieuw dat ik niet “norm”-aal ben. En dat zeg ik niet om te koketteren. Ik stel vast. Weer eens. Ik zat in een workshop “solliciteren” met tien mensen. Wanneer ik iets doe, smijt ik me, ik ga er volop voor. Geïnteresseerd en met de beste intenties, steeds bereid en open om iets bij te leren. Een “lerares” rammelde braaf een cursus af. Negen mensen zwegen en luisterden braaf en gedwee, de tiende had om de haverklap opmerkingen. Die tiende, ik ja. Ik vraag me dan af, slikt de rest al die onzin die ons verkocht wordt? Ik denk dan, vinden jullie hier nu niets verkeerd aan? Of is de rest onverschillig, ongeïnteresseerd, berustend, gelaten? Ik verplicht mezelf dan van te zwijgen (dat is toch zoveel gemakkelijker?), maar dat duurt hoogstens tien minuten. Dan heb ik alweer een opmerking. Zwaar. Moeilijk om mijn mond te houden.

Het goede nieuws is dan weer dat ik mezelf ken. En me voortdurend zelf in vraag stel. Bij mensen in mijn omgeving stoort dit trekje niet. Die kennen me, die weten op welke manier ik het bedoel, die vinden het zelfs eigenaardig wanneer er géén opmerking komt. Dàn pas zijn ze ongerust. Ze weten dat mijn enige drijfveer is mensen bewust te maken, te dwingen alles in vraag te stellen en niet alles zomaar klakkeloos te slikken. Maar daarbuiten, ik zie het dat mensen wenkbrauwen fronsen. Ik merk dat de psychologe die de cursus gaf geïrriteerd een woordje van het bord veegde omdat ik het niet ter zake vond. Ze mag me nu al niet, ook al doet ze haar best om dat te verbergen. Ik weet dat ik mensen op hun paard zet. Ik besef dat ik de “ambetante” ben. Op zich, de pot op, ik wil niet veranderen. Of een werkgever dit pikt, dat is andere koek. Hoe geef je dit aan in een jobinterview, hoe buig dit om tot een positieve eigenschap? Bazen appreciëren het niet. Ik werk er aan. Ik vrees dat ik niet anders zal kunnen. Of dat ik anders zelf maar ergens de leiding zal moeten nemen. Of een job zoeken in Nederland.

“Ja Chef” hoor ik nu in koor. (En niet onderdanig, maar zuchtend…)

Advertenties

7 reacties

  1. je had ook gewoon kunnen zeggen dat je heel erg vermoeiend bent! dat bespaart moeite, maar op de rem staan is niet je ding, hé? :p

  2. Zeer herkenbaar !

  3. Het lijkt me leuk samenleven met jou…

  4. Begin een eigen zaak! Leveranciers krijgen mss grijze haren, maar klanten kunnen er alleen wel bij varen.

  5. Niet in dank? Juist wel, anders had ik nooit een reden gevonden om aan iedereen uit te leggen hoe je die quiz ook anders kon oplossen 😀

  6. Het is natuurlijk een mes dat aan 2 kanten snijdt zo een dwarsligger. Dwarsliggers, ze houden de treinen op het goede spoor maar toch rijdt elke trein er gewoon overheen.
    Het is een kwestie van formulering. Ik ben een dwarsligger klinkt een beetje negatief op een cv, alsof je moedwillig stokken in de wielen steekt. Zeg je daarentegen, ik neem niet klakkeloos alles aan, ik denk ook buiten het uitgetekende kader (maw, ik ben een dwarsligger) dan mag het op de positieve zijde. moeilijk, moeilijk….

  7. Wie gelooft me nu nog als ik zeg dat ze al bij al best een beminnelijk mens is?


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s