de pet van jan

MIJN MENING TELT (NIET)

Niet werken heeft voordelen. Zomers weer ook. Dat je bijvoorbeeld van ’s morgens tot ’s avonds in de tuin werkt. Niet vroeg genoeg kan buiten zijn. Geen kranten leest omdat je enkel een weekendabonnement hebt en niet de moeite neemt om een krant te halen in de week. En, vreemd genoeg, je ook niet ergert. Dat is dus de remedie die velen me hier in het verleden aanraadden. Hoe dommer de boer….

Maar om toch niet elk gevoel met de realiteit te verliezen neem ik op vrijdag en zaterdag toch nog steeds grondig de kranten door. En been ik bij op internet over wat ik gemist heb de afgelopen week, of liever, waar ik niet op ingegaan ben, ik bekijk wel nog wat journaals en luister nog wel wat naar nieuwsberichten op de radio.

Myanmar en China. Miserie en verdriet. Italië, Oostenrijk, Frankrijk. Het is niet beter elders. Dat is een vaststelling. Maar wil dat dan zeggen dat we ze hier in België maar wat moeten laten aanmodderen? Dat we geen commentaar en geen kritiek mogen geven? Dat journalisen moeten zwijgen? Ik had vrijdag hierover al een interessante discussie en toen ik deze nacht al mijn ergernissen over België op een rijtje gezet had om vandaag te publiceren, las ik dit op een blog die ik regelmatig volg.

“Beste Johny*, Yvan**, Marc***, ik smeek jullie…

…neem vakantie. Of doe een tijdje voetbalverslaggeving of ga voor De Rode Loper werken. Maar zwijg over de Wetstraat. Zeg tegen Leterme dat we het gehad hebben. Dat het ons niet meer interesseert. Dat hij mag bellen als het gehakketak achter de rug is. Tot dan mediastilte. Zucht.

* Vansevenant
** De Vadder
*** Van de Looverbosch

Labels: ,

Wat ik nooit heb willen en kunnen begrijpen is de mening van Jan Modaal over politiek. Ik bedoel, de vaak ongefundeerde, generaliserende en weinig genuanceerde mening over de politiek. Genre “‘t Zijn allemaal zakkenvullers”, “Gangsters stuk voor stuk” en “Politiekers zijn per definitie onbetrouwbaar”.

Heb ik nooit in willen meegaan. Omdat ik wel beter weet. Ik heb al vaker inkijk gehad in het politieke reilen en zeilen en ik weet dat er heel veel goede bedoelingen zijn. Velen onder hen die hard werken, enkel voor de politiek leven en er het beste willen van maken. Op zowel stedelijk, gewestelijk en nationaal vlak. Het is toch wel een hondenstiel. Een cliché, maar wel meestal waar. Macht is een drijfveer, juist. Maar da’s op alle échelons zo: ook in bedrijven, verenigingen, groeperingen van mensen…

(Radiofonisch instituut )

Ik volg, maar niet helemaal. Dus heb ik mijn stukje maar aangepast. Als een soort reactie. Er moet niet tot in den treure toe bericht worden over de opname van Leterme in het ziekenhuis. En ik gruw ook van meeheulen en onnadenkend reacties in de straat. Maar is het omdat ik vind dat de verhoging van dotatie aan het koningshuis wel op een heel slecht moment komt, of al dan niet verantwoord is, dat ik toogpraat vertel? Wanneer het loon van de spoorbaas weer omhoog gaat vind ik dat onverantwoord en onbehoorlijk. Zeg ik dan dat ze “zakkenvullers” zijn? Als ik lees dat Pierre Chevalier een postje kreeg omdat ze “niet precies wisten wat er mee aan te vangen” dan is het toch niet anders dan dat het postjespakkers zijn. Ben ik dan uit mijn nek aan het lullen omdat ik het ronduit schandalig vind dat Electrabel meer dan een miljard extra verdiend heeft door bepaalde opportuniteiten? Moet ik het logisch vinden dat er slechts één persoon is die weet hoe het elektronisch bewakingssysteem van veroordeelden die thuis hun straf uitzitten werkt? Dat dit niet grondig gecontroleerd wordt is normaal en als ik vind dat dit wel heel erg is voor de slachtoffers van deze veroordeelden, ben ik dan populistisch bezig? Als ik vind dat Marino Keulen gelijk heeft met het niet benoemen van de burgemeesters, ondanks het vernietigende rapport van … ben ik dan extreem Vlaams? Dat een regering kronkelt en zich lafhartig in alle bochten wringt om toch maar te overleven, heb ik dan de mening van Jan Publiek? Baja eigenlijk wel, want daarvoor werd ik ooit gekozen voor zo’n programma. Samen met.

Ik bén ook niet meer dan Jan Publiek. Ik ben geen journalist, geen politicus, geen CEO, geen aandeelhouder van een multinational, geen academicus. Ik vorm mijn mening door perceptie. Door de woorden of de daden van hogergenoemden. Door wat ik lees en hoor. Het is niet anders.

Radio Plasky gaf me een tijd geleden een opdracht. Ik had er werk van gemaakt. Ik zoek al eens wat op wanneer ik iets lees, ik informeer me. Ik probeer mechanismen te zien. Of systemen. Netwerken. En altijd kom je wel weer ergens een naam tegen. Maar zeer dikwijls moet je al heel diep graven en zie je het gewoon niét. De Gucht kijkt nog over de benoeming van Chevalier in het staatsblad,wat zouden wij dan alles opmerken. En het is niet altijd zo voor de hand liggend en duidelijk als Van Miert die openlijk als bestuurder bij Solvay staat. Of morgen is weer iedereen vergeten dat Verhofstadt commissaris bij ABP, het grootste pensioenfonds van Nederland geworden is. Neem nu de Corelio-groep, maar het kon evengoed eender andere holding geweest zijn. Groepen in groepen in groepen in groepen. Sydes, zegt u dat iets? Woestijnvis is dochter maar diezelfde Woestijnvis participeert dan weer voor 40% in “De Mensen” een ander productiehuis. Die beiden voor VRT werken. Dus de link De Standaard-VRT is snel gelegd. Maar evengoed is de link De Standaard-VTM er. CaviarTV werkt aan een programma met met Rob Van Oudenhoven, die dan weer exclusief bij VTM zit. Wie zit er achter de NV’s die aandeelhouder zijn van de Caviar groep? Naamloze vennootschappen. Dus er is gewoon geen onafhankelijke berichtgeving meer. Al jaren zijn er maar twee soorten kranten meer. Twee grote groepen. Het is allemaal openbaar en opzoekbaar, maar begin er maar eens aan. Wat gebeurt er met de aandelen nu de KBC zich terugtrekt uit deze groep? Wat voor gevolgen zal dat weer hebben? Het verbaasde me op Rik Van Cauwelaert te horen verklaren dat er geen onafhankelijke kranten meer zijn. Dat weet toch iedereen al jaren? Roularta, Knack, Kanaal Z. Moet er nog zand zijn?

Wie heeft er belangen in La Compagnie de Rothschild en advocatenkantoor Tossens&Prioux die de verkoop van de overheidsgebouwen regelt, om maar wat te noemen. En u zal er wellicht nooit opkomen dat een projectontwikkelingsfirma de link was tussen de voorzitter van de automatenvereniging en een oud politiecommissaris en daardoor sommige dingen in een heel ander daglicht komen te staan. Ik ervan overtuigd dat al deze netwerken ervoor zorgen dat de berichtgeving gestuurd wordt. Dat niemand nog onafhankelijk is. Dat beslissingen in de politiek doorgedrukt worden door bepaalde raden van bestuur van multinationals. Ik heb mijn huiswerk niet gemaakt. Omdat intellectuelen en veel slimmere mensen dan ik die mogen een mening hebben zullen zeggen dat ik spoken zie. Dat ik niet weet waarover ik het heb. Dat toch iemand de opdrachten moet uitvoeren. Dat kan. En ik heb een rijke fantasie, dat geef ik toe. Maar kom me niet zeggen dat er niets van aan is.

Ik word er soms zo moedeloos van. Hoe macht en geld corrumpeert. Hoe iedereen die aan de macht komt er vatbaar voor is en maakbaar is. Hoe ethiek overboord gegooid wordt wanneer er geld mee gemoeid is. Waarom de aandeelhouders van Electrabel niet samen beslissen: “We verdienen genoeg, laat de prijzen nu maar wat zakken”. Omdat elk voor zich denkt: wanneer ik het niet pak, pakt een ander het?

En denk je dan al eens, dit zal wel goed werken, dan blijkt het wéér fout te gaan. Comité P. Of elders weer omkoopbare ambtenaren bij de vleet. Ik snap het niet. Zou ik dat wel doen wanneer ik zelf in één van die posities stond? Zou ik dan ook al mijn ethische normen aan de kant zetten? Mijn principes overboord gooien? Gemakkelijk wel nu, om vanuit mijn situatie te zeggen: ik zou dat nooit doen. Ik kan dat wel zeggen en ik meen het uit de grond van mijn hart, maar wat zou er met mij gebeuren wanneer ik morgen CEO wordt? Als een politieke partij me benoemd tot minister-president? Intrigerend en tegelijk zo triestig, wat het met mensen doet. Weinigen, ze zijn op één hand te tellen en niet eens in België, zijn er tegen bestand. (Ik heb het over mensen met echte màcht)

Chapeau voor Inge Vervotte dat ze even het loon bevriest van de spoorbaas, maar nog een week verder en het is alweer ontdooit. Wanneer de druk van het netwerk haar verplettert. Hoedje af voor Annemie Turtelboom voor haar njet tegenover de dienstencheques voor illegale poetsvrouwen. Buigt ze volgende maand? Hoe lang kan Marino Keulen het been nog stijf houden? Allicht zijn er nog mensen met idealen, dromen en de absolute goede wil om dingen te verbeteren uit sociale bewogendheid en betrokkenheid. Ik ben daar zelfs van overtuigd. Maar hoe lang houden ze stand? Dat is de cruciale vraag. Wanneer plooien ze. En als ze dat niet willen, dan zal men ze wel breken. En hebben ze geen macht, dan krijgen ze gewoon niets in beweging.

Triestig. Dom ook van mij om hierover nog mijn hoofd te willen breken. Ik ga nog wat achter mijn naaimachine zitten. Zonder kranten en nieuwsberichten.

Advertenties

2 reacties

  1. Maar kijk,dat is nu precies het verschil tussen jouw betoog en cafépraat. Dat je vragen stelt, informatie zoekt en je het hoofd breekt…. Jan modaal die weet het allemaal vanzelf.
    Wat die aandelen van KBC betreft heb ik gehoord of gelezen dat de uitstap deels gebeurde door inkoop van eigen aandelen en deels door verkoop van aandelen aan de andere aandeelhouders.

  2. Een uitgebreid betoog verdient een uitgbreid antwoord, ik hou het mijne nog even in beraad, ik ga nog eventjes nadenken…


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s