casa di vacanza

MULINO DI FROSINI

Het huis wat ik in eerste instantie gevonden én gereserveerd had bleek uiteindelijk niet vrij. Een Italiaanse vergissing. Het was vier maand geleden dan ook niet simpel nog een ander huis te vinden dat aan mijn voorwaarden voldeed. Voorwaarden als daar waren: absolute privacy, geen andere huurders, geen inwonende eigenaars en geen ander huis in de buurt. Volmaakte rust en afzondering. Mits een paar toegevingen (geen heuvel maar een dal en iets meer naar de kust dan richting Umbrië) viel de keuze -en gok- op de Mulinetto di Frosini. In de nabijheid van de mysterieuze Abbazia San Galgano, die ik al eerder bezocht had.

Spannend afwachten. De omgeving was alvast veelbelovend. Het huis lag onzichtbaar vanop de weg en met een ingangspoort zodanig goed verborgen dat ik er twee keer voorbijgereden ben zonder ze op te merken. Een lange oprijlaan naar een dal met de surprise. Zoals de naam het al zegt geen Toscaanse villa maar een perfect opgeknapte molenhoeve die binnenin eerder Siciliaans dan Toscaans aandeed. Genoeg plaats voor tien personen. Keuze uit vijf bedden en twee badkamers. De eigenaresse heeft zich uitgeleefd in de decoratie. Een overvloed aan prullaria, een interieur waar ik zelf nooit zou kunnen in wonen maar wel smaakvol bijeengezocht en geëtaleerd. Op het eerste gezicht schitterend anders, stijlvol, aangenaam, bellissima en volmaakt. Geknipt uit een cosa nostra film, vooral wanneer later de zon binnenviel, gefilterd door de witte linnen gordijnen. Aan alle kanten terrasjes en verborgen hoekjes op een groot domein, afgeboord met een kristalhelder riviertje, diep genoeg om wegens de variabele diepte of te zwemmen of pootje te baden.

Eens de eigenaars vertrokken en ik wat kon op ontdekking gaan, bleek het op het tweede gezicht echter minder comfortabel dan de ontdekking in Levroux (prijs/kwaliteit!). Geen afwasmachine, geen bad maar een piepkleine douche. Had ik daar overgekeken in de omschrijving? Geen strijkijzer en strijkplank. Geen stofzuiger. Glazen, borden, bestek en keukengerei die een afwasbeurt nodig hadden voor ze klaar waren voor gebruik. En geen geschikt terrasmeubilair behalve in een schaduwrijk hoekje aan de achterkant. Zoveel als la signora zich binnen uitgeleefd had in het decoreren, zo weinig had ze aandacht geschonken aan de buitenkant, wat volgens mij veel minder moeite gekost zou hebben voor het waw-effect.

Koud. Kil. Vochtig. Dat lag natuurlijk geheel aan mezelf en aan mijn humeur, dat door de aanhoudende regen van de eerste dagen ernstig tot onder het vriespunt gedaald was. Toscane en regen! Betaald voor zon en ik had een dikke trui nodig. Aan geen kanten kreeg ik het warm dus wat kon er beter op gevonden worden dan de reuzehaard in de toch echt wel zeer gezellige zitkamer aan te steken. Geen goed idee bleek tien minuten later, toen ik kuchend en bijna bedwelmd het huis uitgerookt was.

Twee personen verkleumd om negen uur ’s avonds buiten voor een huis waar tien personen in terecht kunnen. Je moet het maar doen. In heel het huis rook het tot drie dagen later nog naar gerookte Parmaham. Wat best meeviel achteraf gezien. Slechter kon niet meer en dat werd het ook niet. Drie dagen later bleek Toscane te zuchten onder een hittegolf met temperaturen van 36° en meer en konden we alleen maar blij zijn met de veertig centimeter dikke muren en de heerlijke koelte in het huis.

En het comfort, ach ja. Afwassen viel best mee en een bad, dat zal ik dan thuis wel weer nemen. En stof, dat zag je niet op de ruwe vloer. De rust, de omgeving, de stilte enkel verstoord door het constante rustgevende kabbelen van het riviertje, de familie hagedissen (of waren het salamanders?) die rond het huis woonde en je constant kijkplezier opleverende, de heerlijke geur van de tientallen meters lange kamperfoelie haag, de vuurvliegjes ’s avonds als duizenden bewegende kerststerretjes in de groene afsluiting, daar deed niets nog afbreuk aan.

Advertenties

2 reacties

  1. […] de molen huizen hele families hagedissen. Aan de voor- en achterkant. Prachtig om ze in de weer te zien. In […]

  2. Een huis met karakter, en zoveel mooie plekjes rond het huis. Jammer van het schaarse buitenmeubilair.


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s