fiori, piante e animali

HET AARDS PARADIJS

Rond de molen huizen hele families hagedissen. Aan de voor- en achterkant. Prachtig om ze in de weer te zien. In Popolonia zie ik er ook, maar van een heel andere soort. Voorhistorisch bijna. Opmerkelijk. Rond de beek vliegen massa’s zwarte libellen. Nog nooit gezien. Onbekende visjes. ‘ s Avonds lichten ontelbaar vuurvliegjes op in de kamperfoeliehaag als schitterende kerststerretjes. Feeërik. Met het hoestend geluid van een mij onbekende vogel. Of was het toch een everzwijn? (neen echt niet)

De ingang van het huis is begroeid met wat ik in eerste instantie identificeer als een wingerd. Net zoals er bij mij thuis één tegen de gevel groeit. Identiek. Naar het einde van de eerste week zie ik reuzegrote rode bloemen. Die heb ik nooit gezien bij mij. Geen wingerd dan toch? Ik zou gezworen hebben van wel. Of is het zachtere klimaat gewoon de reden van het verschijnen van deze bloemen?

Rond Montebamboli – een dorp met vijf huizen en vijftien agriturismo’s – groeien er zomaar massa’s passiebloemen over afsluitingen en hekken. Een lesje biologie want de overgang van bloem naar vrucht is in alle mogelijke fasen te bewonderen. Leerrijk en mooi.

Aan zee is de begroeiïng opvallend verschillend van het binnenland. Reuze-agave’s met bloem, massa’s cactussen. Maar overal de kenmerkende cypressen en breed uitwaaierende pijnbomen.

En overal, in elk steegje, in het piepkleinste hoekje, in het meest afgelegen bergdorpje, de typisch verzameling potten met succulenten, cactussen, pelargoniums, aspisdistra’s.

Bij mijn thuiskomst zit ik vol tuinplannen en ideeën. Deze worden snel de kop ingedrukt wanneer ik geconfronteerd word met een vijftien centimeter hoog grasveld, een door onkruid overwoekerde border, the invasion of the garden snatcher met name de winde, verdorde en vernielde plantenbakken (storm?), een verwoest vogelbadje, een nog triestiger viburnum haag waarvan ik gedacht had dat ze zich bij mijn terugkeer wonderlijk zou hersteld hebben, en – o drama – een vijgeboom die alle tekenen vertoond van herfstgedrag, verdorde en afgevallen bladeren incluis.

En een naar alle waarschijnlijkheid overreden kat met een gebroken schoudergewricht en voorpoot én het vooruitzicht op een amputatie.

Om te janken.

Advertenties

Plaats een reactie

Nog geen reacties

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s