foekje hier en foekje daar

ZO HOORT U HET OOK EENS VAN EEN ANDER

In mijn RSSreader zitten een groot aantal Nederlandse blogs. Ik lees die graag om voeling te houden met wat reilt en zeilt in Nederland. Eén daarvan is de blog van Max Dohle. Die naam zegt de meesten waarschijnlijk niets, dat was bij mij in eerste instantie ook het geval, ’t was zomaar een (goede) blog tussen de andere. Met mooie nostalgische foto’s ook.

Toen ik terugkwam van vakantie zaten er bij Max een groot aantal berichten met de steeds weerkerende naam “Foekje” in de titel. Ook een naam die me niets zei. Ik begon druppelsgewijs de berichten te lezen maar gezien ik van het laatste artikel begon, kon ik Foekje niet plaatsen en dacht dat het een plaatselijke fenomeen was, une petite histoire. Shame on me waarschijnlijk, maar ik ben nu eenmaal geen sportliefhebber. Wel kwam ik een paar berichten verder de naam Fanny Blankers-Koen tegen en die kende ik wel. Een medaille-winnares.

Vorige week blader ik wat door de Humo en bij de tv-programma’s valt mijn oog op een documentaire op Ned1. Foekje Dillema, daar gaat het over. Tiens hier is ze ook ineens, bedenk ik. Foekje. Ze kruist weeral mijn pad. Een grote bekendheid blijkt. En ik ken ze niet, tijd om wat bij te leren. Mijn interesse is gewekt en ik lees geboeid de verhalen bij Dohle, deze keer in de juiste volgorde. De feiten, zijn visie. Er zouden ook plannen zijn voor een film over het leven van Foekje.

Gisteren trok een titel in de wordpressbloglijst mijn aandacht. Foekje Dillema. Alweer. De blogger vestigt de aandacht op de documentaire die uitgezonden wordt (werd ondertussen). Ik plaats een reactie bij deze mijnheer (ja ik moet me overal moeien) waarin ik als aanvulling op zijn uiteenzetting op de blog van Dohle wijs en dat er ook een andere kant is aan het verhaal, meer nog, er is zelfs wat aan de hand*! Maar Ronny De Schepper laat jammer genoeg geen reacties toe mijn reacties verschijnen niet bij Ronny De Schepper, dat heb ik al eerder vastgesteld bij andere artikels.

20/07/08

“De maker van de documentaire over Foekje citeert inmiddels flink uit het manuscript dat ik hem in vertrouwen heb gegeven en waarbij ik heb afgesproken dat hij de tekst aan niemand kenbaar mocht maken. Inmiddels staat op de site van Andere Tijden Sport nogal wat informatie die hij heeft gehaald uit mijn manuscript. Dat is dus “wederrechtelijk gebruik van in vertrouwen ter hand gestelde bronnen”. Ik overweeg naar de rechter te stappen.”

Vandaar dat ik de blog hier even wil aanhalen. Voor wie het interesseert. Als aanvulling op de documentaire over de tragiek van de vrouw die geen vrouw zou geweest zijn.

(In augustus verschijnt een boek van Max Dohle over Foekje Dillema)

Advertenties

11 reacties

  1. Het verhaal van Foekje is aangrijpend. De documentaire trok mijn aandacht omdat ik onlangs las over het fenomeen demascularitatie. Je kan (gedeeltelijk) genetisch mannelijk zijn maar toch het lichaam van een vrouw ontwikkelen. Wist je dat de lichamelijke blauwdruk van elk embryo eigenlijk vrouwelijk is en dat de mannelijke gestlachtskenmerken zich ontwikkelen door de productie van mannelijke hormonen? Heel soms gaat er iets mis, zoals een ongevoeligheid voor het mannelijk hormoon, waardoor het in wezen mannelijk individu zich lichamelijk als een vrouw ontwikkelt.
    Bij het lezen van deze theorie dacht ik onmiddelijk wat voor menselijke tragiek deze ‘afwijking’ in zich draagt. Want naast het lichamelijk vrouw zijn is er ook zoiets als je vrouw voelen, als meisje opgevoed worden en je sociale rol als vrouw. Misschien voelde je je al lang niet lekker in je vel.
    En plots krijg je dan te horen dat je tegelijk ook mannelijk bent. Je genderidentiteit, een van dé peilers van je identiteit, wordt plots onzeker. Vreselijk, tragisch. Hoe moet dat nu, hoe leeft een mens hiermee verder? Het is de mens Foekje die mij vooral bezighoudt, meer dan het medische fenomeen. Ik hoop dat het boek daar over gaat.

  2. Waar ik niet wou/kon over uitweiden omdat het te lang/verwarrend werd in mijn post, in deze reactie beknopt uit de doeken gedaan. Bedankt Pucinelle.

    Tragisch, inderdaad.

  3. Lieve Aïda,

    Ik heb je comments verwijderd. Ik hoop dat je het niet erg vindt. De reden hiervoor is dat die “oude blog” en “die nieuwe” inderdaad dezelfde zijn. Het verschil is dat op de oude blog mijn volledige naam stond. Steeds meer mensen begonnen op die naam te googlen en ik voelde me hoe langer hoe naakter.

    De nieuwe blog is ietsje anoniemer. Ik heb de toegang van zoekmachines ook tijdelijk uitgeschakeld en kan terug ademen. Ik ben nog vindbaar voor de mensen waarvan ik wil dat ze me vinden, en niet 100% anoniem, maar sta ook niet meer helemaal in mijn blootje. Er zijn uiteindelijk wel wat mensen (werkgevers, exen… ) waarvan ik liever niet heb dat ze zich met mijn leven bemoeien. Vandaar de verhuis.

    De Nederlander in mijn blogroll is trouwens ook het ontdekken waard: Meneer Walski en ik.

  4. Ik vermoedde al zoiets maar je hebt geen mail op je blog staan. Maar ik moést het gewoon weten omdat ik het zo jammer vond van dat andere blogje. Vandaar dat ik ook bewust de naam van die andere blog niet genoemd heb. Niet erg dus van die verwijderde comment.
    Opgelost nu en ik gerust!
    Bedankt. Ook voor de tip.

  5. Veel meer informatie vind je op de website die ik voor Foekje heb gemaakt. Het is geen kleine geschiedenis omdat er tientallen vrouwen uit de competitie zijn gezet. Het leed was altijd onbeschrijflijk.

  6. Als je wil weten wat er reilt en zeilt in het Universum ten oosten van het ENORME GAT lees Hanenwürger. Edoch verder is dit weder spam en kan ik alleen nog melden dat Foekje…..

  7. Waar haal je dat, dat ik op mijn blog geen reacties toelaat? Dat is helemaal niet waar!

  8. Sorry Mijnheer De Schepper, maar ik heb al een aantal keren gereageerd (ik ben een regelmatig terugkerende lezer) en mijn reactie verschijnt nooit. Voor het posten van dit stukje (een dag nadat ik gereageerd had bij jou) heb ik nogmaals gecheckt en er waren geen reacties op jouw artikel (0). Wel heb ik vastgesteld dat mijn reactie er wel stond na het verschijnen van dit stukje. Mijn opmerking was trouwens ook geen verwijt, enkel een vaststelling, het is uw goed recht geen reacties toe te laten indien u daar geen zin zou in hebben.

    Mijn excuses indien uw blog zo ingesteld is dat u zelf de reacties moet toelaten en u mijn reactie pas de dag nadien gezien (en goedgekeurd hebt). Ofwel identificeert WordPress me als spam gezien ik me overal ga moeien, ook goed mogelijk.

    En Sergeant Molotov, Hanenwürger staat al héél lang gebeiteld in mijn reader. Wordt met veel plezier gelezen.

  9. Ik moet de reacties wel eerst goedkeuren, dat is waar, maar het is niet waar, dat ik jouw reactie slechts heb goedgekeurd nadat ik je opmerking had gelezen. Maar goed, ik hoop dat alle misverstanden nu opgeruimd zijn… 😉

  10. Toch nog ter verduidelijking: er zou moeten staan “maar het is niet waar, dat ik jouw reactie slechts heb goedgekeurd nadat ik je opmerking op je eigen blog had gelezen.” Sorry.

  11. Toevalligheden. Geen probleem.


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s