gratis advies

U DISCUSSIEERT TOCH OOK MEE?

Al een tijdje sieren grote slogans in zwart/wit de reclameborden langs onze wegen. Ze trokken mijn aandacht, het moet gezegd. Maar het kwam er maar niet van eens te surfen naar de website die vermeld stond op de affiche. Tot begin deze week. Ik kom terecht op een webpagina Het manifest en ontdek daardoor ook direct dat dit een campagne is van Vacature.

Ik wil hierover wel wat meer weten en lees dus over het opzet, bekijk de filmpjes en zie dat je ook een manifest kan ondertekenen. Zowel als werknemer als werkgever. Ik teken dat niet, ik ben er de persoon niet naar om onbesuisd mijn handtekening op eender welke lijst of petitie te zetten. Over zoiets moet ik nadenken, en dan is het besluit altijd niet doen. Ik heb in het verleden al geleerd welke nefaste gevolgend handtekeningenlijsten kunnen hebben. Een les voor het leven was dat.

Maar terwijl ik verder lees krijg ik zin om ook mijn gedacht te zeggen. Ik heb dat nogal, ziet u.  Vooral omdat er toch één slogan bij staat die rechtstreeks van toepassing is op mezelf. Ik zoek het reactieluik. Na vijf verkeerde kliks slaag ik er eindelijk in om via vier correcte kliks op het juiste spoor te komen. Tegen dan was mijn ergernis om de website al groter dan mijn nood om mijn mening te spuien over de slogans.

Wanneer ik dus eindelijk een mooi reactieluikje zie verschijnen, kan ik niet anders dan mijn verzuchtingen over het ongemak van de site poneren.  Totaal niet ter zake, maar ik moet het kwijt. Een eerste reactie, nog iets vergeten, een tweede.  Met tips over hoe ze beter hun site zouden organiseren. ’s Avonds al merk ik dat de site lichtjes gewijzigd is en dat er – toeval of niet – een deel van mijn opmerkingen in de positieve zin aangepast zijn.

Nog later op de avond lees ik ergens op een site of blog (ik weet helaas niet meer waar) over deze campagne en ik klik door op de link, misschien zijn er al meer reacties, wat dat waren er tot nu toe bitter weinig. Ik stel verbaasd vast dat ik op een totaal andere website én een ander reactieluik beland. Met een groter aantal (on)zinnige reacties op de vier slogans.

Kijk, ik begrijp dit niet. Een campagne die ondersteund wordt door een barnum-reclame. Die hoogstwaarschijnlijk immens veel geld zal gekost hebben. Waarvoor een aantal grote technische en grafische lichten hun koppen zullen bijeengestoken hebben op zeer veel meetings. Waar de klant zal uitgenodigd zijn op een voorstelling met veel toeters en bellen. Die zal beoordeeld geweest zijn door diverse knappe koppen.  En dan dat gekluns, want zo durf ik het gerust noemen. Amateurisme lijkt het wel.  Misschien zullen ITC-ers en andere vakmensen opwerpen dat zo’n site opzetten een titanenwerk is, en dat wil ik best geloven. Maar hoe ik het zie als leek, het kan niet onoverkomelijk zijn. Ik bezoek genoeg sites die wel gebruiksvriendelijk zijn. En dan het verwarrende van de twee sites. Het moet toch mogelijk zijn om deze twee sites aan elkaar te linken. Om de reacties op één gezamenlijk forum laten te verschijnen. Om de twee sites terug te brengen tot één.

Ofwel is het Guy Mortier, ofwel Yves Desmedt, maar één van de twee haalt bij fouten constant aan dat perfectie niet mogelijk is en dat een imperfecte wereld zoveel mooier én menselijker is. Dat klopt en ik probeer me daar meer en meer bij neer te leggen. Maar er is niks mis met een streven naar perfectie. Uitstijgen boven de middelmaat. Het beste product proberen af te leveren. En begrijp me vooral niet verkeerd, voor u denkt jaja, de beste stuurlui staan aan wal. Ik leg de lat voor anderen niet hoger dan voor mezelf. Dat is trouwens ook een reden waarom ik soms dagen niets publiceer op mijn blog. Omdat ik mezelf niet goed genoeg vind, omdat het altijd beter kan, omdat ik nog een woord of een zin moet veranderen. En dan geef ik wel al eens toe, want anders verschijnt er helemaal niets.

Maar hier gaat het over professionalisme, geen hobby. Het wordt door mensen gemaakt die betaald worden voor hun prestatie. Om hun job goed te doen. Ik kan er niet tegen. Mediocriteit. ’t Is al goed genoeg. Die houding. Die je ook op TV ziet. Algemeen contentement en zelfvoldaanheid. En wat ik nog minder begrijp is dat niemand intern zo’n dingen ziet of opmerkt. Dat een leek dit moet doen.

En natuurlijk kom ik er nu uit als de lul, het domme gansje. Want een aantal opmerkingen die daar nu op dat forum staan doen niet meer ter zake. Lijken overbodig. “Die kan ook zeker niet met internet werken”. “Maar allee, ge moet gewooon op een knopke drukken.” Omdat ze aangepast en verbeterd zijn. Het is misschien aanmatigend om te denken dat dit door mijn toedoen is. Het kan ook gewoon toevallig geweest zijn. Erg toevallig. Ik weet het niet.

Maar zal ik misschien een factuurtje sturen?

Los daarvan valt het me ook op dat er bijzonder weinig reacties zijn voor een campagne die heel Vlaanderen bestrijkt. Dit moet reclamemakers ook aan het denken zetten. Een interessante studiecase. Dat reclame toch niet zo goed werkt.  Of dat internet toch niet zo ingeburgerd is als wij als regelmatige gebruikers wel denken. Dat wat wij als vanzelfsprekend beschouwen voor heel veel mensen nog iets onbekends is, waar ze slechts bij uitzondering gebruik van maken. Of dat een Vlaming nog steeds gewoon niet graag reageert. Geen mening heeft of ze toch nog steeds niet goed kan verwoorden. Of beseft dat woorden op een forum heel snel fout kunnen geïnterpreteerd worden. Je niet kan nuanceren. Een Vlaming wil geen discussie, maar rust. Geen zin om tegenwerpingen te doen wanneer een ander je verkeerd begrijpt. Maar zet dit eens langs de Nederlandse wegen. Lees eens ter indicatie van wat u zou krijgen een aantal Nederlandse krantenfora. Of TV-panels. Niet altijd even beleefd en helaas regelmatig ronduit beneden alle peil, maar toch boeiend.

En zag u ook dat de straataffiches sinds deze week in de rechterhoek het Vacature label dragen? Het kan zeker de bedoeling geweest zijn, dat men eerst reactie wou los weken en dan pas aankondigen van wie deze advertentie was, maar ik kan me niet van de indruk ontdoen dat de eerste reacties op het forum (“van wie is deze site, zit het Vlaams blok hierachter?”) een rol zullen gespeeld hebben.

(Voor alle duidelijkheid, ik erger me ook regelmatig aan andere professionele websites, bijvoorbeeld van mediabedrijven (!!) waarbij een website in deze tijd hét communicatiemiddel bij uitstek zou moeten zijn maar die dan al een half jaar niet geupdated is. Of waar je merkt dat hun contactbox gewoon niet geraadpleegd wordt omdat er geen reactie komt. Maar toevallig is Vacature nu mijn slachtoffer, de aanleiding om mijn algemeen ongenoegen te uiten, het voorbeeld. Maar het had evengoed deze website kunnen zijn. Valt ook heel wat over te zeggen!)

Advertenties

1 reactie

  1. Ik kan me ook vaak ergeren aan (flash!!)sites. Traag, lelijk, onoverzichtelijk,…Gelukkig kan ik mijn commentaar kwijt bij mijn lief: hij maakt de website en ik mag ze afkraken 🙂 Voor een betere wereld!


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s