simpele verzuchtingen 04/1

HERFSTMIJMERINGEN

Ik ben een vredelievend mens, maar ik zweer het, wanneer Peter Van Asbroeck ooit één hand op mijn schouders durft leggen om me semi-psychologisch te betuttelen, dan sta ik niet in voor mijn daden***Was mijn indruk correct dat de interim-consulente me nota bene nadat ze me zelf uitgenodigd had, snel buiten wou werken omdat ik met haar zonodig in discussie moest gaan over de term “interim” en het voorbijschieten van het oorspronkelijk doel van interimkantoren? Of omdat ik per se een boompje moest opzetten over het feit dat ze zich dat nooit afvroeg terwijl ze aan het werken was? Of omdat ik zwart op wit wou zien dat mijn bijna ACTIVA statuut niet zou in het gedrang komen door interimwerk?***Patrick Dewael vecht als een duivel in een wijwatervat. Ik voel de schaamte die hij niet eens heeft. Een ware VLDer. Jean-Marie Dedecker lijkt me ondanks zijn vele populistische uitspraken oprecht integer, maar ik zal nooit voor hem stemmen omdat ik dan het risico loop zijn partij mede groot te maken en de kans er in zit dan een nitwit van een Jürgen Verstrepen minister wordt. Ik mag er niet aan denken. Snel JM, haal Duchâtelet binnen!***Ben ik nu de enige Vlaming die zich NIET ergert aan Ben Crabbé, ondanks het feit dat ik ook al eens bij hem zat in Blokken en ik hem alles behalve sympathiek en zeer afstandelijk vond. Ben ik de enige mens die zijn gefoeter op gebrek aan muziek- en sportkennis bij kandidaten een leuke gimmick vindt en die het uiterst professioneel vindt dat hij elke dag vijf flutkwissen na elkaar kan vollullen? Zou Ben Crabbé überhaupt vrienden hebben? Ocharme*** Ik begrijp heel goed de bezorgdheid van de personeelsleden van de Post, maar wat ben ik met hun dringende oproep aan de politici? Hebben zij die verzuchting ook naar de politici zelf gestuurd of enkel in uw en mijn brievenbus gedeponeerd? Wat vragen/willen ze van mij?*Mijn sympathie, en die hebben ze, maar wat schieten ze daar mee op?**’t Kan verkeren. De ene dag zit ik met tien zestigplussers in een les en de volgende dag met veertien twintigers. Waarbij ik vaststel dat ik door mijn schrik om niet ITC-bij te zijn of te blijven, bijer ben dan de meeste onder hen. En ik realiseer me dat ik al met een computer werkte toen zij nog moesten zindelijk worden, want dat doen ze tegenwoordig pas op hun derde***Alle goede bedoelingen ten spijt, maar waar is de VDAB mee bezig wanneer ik een uitnodiging krijg voor VERPLICHTE deelname aan een infosessie over solliciteren, terwijl ik zelfs nog niet eens eens stempel (lees: een uitkering krijg!) en ik al vijf outplacementsessies achter de rug heb?  Wat moet ik gaan doen op een infodag met mogelijkheid tot inschrijving voor een voltijdse opleiding voor managing-assistent van zes maanden met een stage inbegrepen? Ik ben gvd een onbetaalbare XXplusser met een loopbaan! Daar word ik nu echt kwaad van se***En eigenlijk heb ik ook nog wat te zeggen over Facebook, De Standaard online, Mijn Haag en tuinman, de loodgieter, een city-trip,het komende filmfestival in Gent, het vertrek naar het buitenland van B. en had ik nog een aantal tv-, muziek- en expotips voor u, maar ondertussen hebt u er waarschijnlijk al meer dan genoeg van. En zo goed qua vorm en avontuurlijk qua inhoud als op sommige andere blogs zoals o.a. bij Singajo wordt het op deze blog toch nooit. Dus ik zie jullie later wel weer, want sommige dingen krijgen echt een vervolg!

Enkel nog dit: de afgelopen week hoorde ik drie markante uitspraken die me bezig houden, het is overduidelijk van wie ze komen of op wie ze betrekking hebben, maar wat mij betreft zijn ze multi-inzetbaar.

“Ik heb mijn zoon opgevoed als een schaap, maar ik had hem beter opgevoed als een wolf.”

“Mensen bedienden zichzelf ipv zich ten dienste te stellen.”

“Je kan ook ondergaan aan groot zijn.”

Advertenties

13 reacties

  1. B.C. afstandelijk ? Ben ooit iemand tegen het lijf gelopen die vol lof spreekt over ene H. Van Molle…. terwijl die met moeite goeiedag zegt en zijn “kandidaten” voor het eerst ziet de seconde voor hij moet spelen en een seconde nadien niet meer weet dat ze bestonden. Van desinteresse en afhaspelen van 5 kwissen per dag gesproken !
    Hij doet natuurlijk wel percies alsof hij de kandidaten gesproken heeft..maar faken is nu eenmaal een zeer belangrijk gegeven in de mediawereld. Ook zielig als je zo moet werken.. niet meer of minder dan een produktiearbeider aan de lopende band.
    Toch ben ik ervan overtuigd dat Ben en Herman vrienden hebben want mediafiguren zijn voor velen de ultieme must-have in de “vrienden-kring”.

  2. Alleen blijdschap voor uw maag kan ik voelen bij het lezen van dit blogstuk. Alvorens U dit bericht neerpende lag op dat voedselverwerkend orgaan heel wat.

    Was getekend

  3. Ben Crabbé is onuitstaanbaar. Van Molle niet. Maar naast het scherm zijn ze even afstandelijk.

  4. Uiteraard zijn wij allen uiteraard toonbeelden van menselijke warmte en weten we alles van de winkeljuffrouw die ons bedient aan de kassa, de postbode die onze brieven bestelt en de callcenter-agent waar we naar bellen voor een inlichting…vanwaar toch die eis dat mensen die op televisie komen met ons bevriend zouden moeten zijn? Wie doet moeite om een band op te bouwen met vluchtige professionele contacten? Wat voor een onzin is het te verwachten dat “tv-persoonlijkheden” in eenieder die ze in functie ontmoeten, als potentiële vrienden moeten beschouwen. En die mensen zullen wel degelijk vrienden hebben die niet met hen bevriend zijn omdat ze toevallig op televisie komen. Street zou beter een rennie nemen voor al die zure oprispingen…

    En wat die uitspraken betreft, heb ik me er met de dag meer aan geërgerd. Verdriet is één zaak maar dit leek wel een vaudeville zwanger van pathos met een media die er gretig in meegaat. De mortiis nihil nisi bene uiteraard en laat ons voor alles een reden en een oorzaak zoeken, dat helpt ons ’s nachts beter te slapen.

  5. Euh, sezaar, ik verwacht dat niet hoor, ik wou dat daar zelfs nog aan toevoegen. Het ging er mij meer over hoe het zou komen dat Ben Crabbé zo’n algemene aversie oproept bij de kijkers. Meer nog, ik had zelfs geschreven maar geschrapt omdat het een artikel op zich werd, dat ik ook niet zou bevriend of geïnteresseerd zou zijn in al die kandidaten. Die afstandelijkheid is geen probleem wat mij betreft, dat ben ik ook tegenover vreemden, en nog geen beetje. Het gaat hier niet over een band opbouwen met een kandidaat. Het gaat hier over een beetje klantvriendelijkheid en een soort dankbaarheid t.o.v. je “klanten” zoals elke goede commerçant dat doet, zonder overdreven slijmerij of geveinsde valse interesse. Hij is toch het uithangbord van zijn winkel? Het aanspreekpunt, het gezicht?
    En ik heb daarvan zelfs een uitermate goed voorbeeld uit eigen ervaring: het verschil tussen de manier waarop Marcel Van Thilt en Tom Lenaerts met de kandidaten omgaan en de twee hierboven aangehaalde personen kan mogelijks niet groter zijn.

  6. Niemand heeft het hier gehad over vrienden worden met tv-presentators. Wel over het verwachten van enige professionaliteit en respect als de camera niét draait. Ik vond het erg onaangenaam behandeld te worden als de laatste patiënt in de wachtkamer van een uitgebluste, vermoeide dokter.
    En ook ik kan vergelijken: Van Thilt en Lenaerts zijn ten minste nog vriendelijk.

    Wel raar dat ze niet op mijn Facebook-uitnodiging reageren… Zouden ze me al vergeten zijn?

  7. Kijk, een mens schrijft over een verzuchting of twintig en dan ontspint zich een discussie rond één verzuchting. Dan vraag ik mij af of dat nu toevallig die éne is of was dat de interessantste verzuchting? Al die andere verzuchtingen blijven nu zo onaangeroerd liggen en dan bedenk ik dat Aïda met alle gemak twintig stukjes had kunnen schrijven.

  8. en zo is het altijd iets… 🙂

  9. Awel, ik vind dat nu ook se.

    Had ik ze nu eens opgesplitst, dan hadden we nog lang en veel kunnen discussiëren.

    En ik vind het trouwens ook dat mensen ten onrechte verwachten dat ze mogen en kunnen bevriend worden met bv’s in kwissen, ik ben het eigenlijk op dat punt wel helemaal eens met sezaar, of had ik dat al eens gezegd?

    En dan ben ik nog vergeten zeggen wat ik denk we over De Standaardkrant van Jan Fabre, over het nieuwe kapsel van Annelies Beck en hoe afleidend dat het is wanneer je het nieuws wil volgen, de actie van Humo ivm het nieuwe boek van Dimitri Verhulst, (wat zullen we volgende week over dat nieuwe boek zelf denken?), over de bemiddelaars, over Didier Reynders, over hoe het nu verder moet met België, over de opiniepeiing van de standaard bij 1000 vlamingen en dat dit dan overgenomen wordt door de VRT alsof dit een peiling is bij 1.000.000 vlamingen…

    Pff, een voltijdse dagtaak…

  10. Is dat een gen in de familie? Het quizzen met Ben Crabbé?

    Mijn vriendin heeft nochtans veel leute gemaakt op haar sollicitatiecursus (ook verplicht). Zij zat samen met een groep die zij zeer oneerbiedig ‘de beschutte werkplaats jong’ noemde.
    Lesgeefster : Schrijf uw naam en voornaam…
    Iemand : Moet mijn achternaam of mijn voornaam dan eerst?
    Ik hoop voor u alvast niet hetzelfde.

  11. Mijn post was een reactie op Street en de nogal zure oprispingen die uit de post spraken (ook over vrienden van bv’s overigens). En net zoals de ene kassier(ster) sympathieker is dan de andere, zal hetzelfde wel gelden voor pakweg tv-presentatoren. Dus waarom liggen mensen daar zo van wakker? Ongetwijfeld omdat tv nu eenmaal de indruk wekt van huiselijkheid.

    Dewael zijn strapatsen volg ik te weinig, bovendien vertrouw ik kranten niet voldoende noch ken ik de complexiteit van de zaak. Maar het is bon ton geworden om bij het minste het ontslag te eisen van iemand. Ik vraag me altijd af of die mensen ook voor zichzelf zo rigide zouden zijn? Ik ken alvast niemand die zijn ontslag aan zijn werkgever aanbood nadat hij een fout gemaakt had.

    Ik heb geen kabel dus geen mening over van Asbrouck en ik werk al iets langer dan twee jaar ergens vast dus van de VDAB en interimkantoren heb ik eindelijk geen last meer.

    Ziezo, op alle verzuchtingen beantwoord, behalve dan die die in een volgende post aan bod zullen komen. 😉

  12. TV-figuren. Ik eet er geen soep mee. Een vleugje humor en zelfrelativering doen wonderen. Helaas zijn deze vaak ver zoek…

  13. Update: ik moet mijn mening herzien, ik weet na het lezen van de column van JMDD in job@ van afgelopen weekend wel zeker dat hij nooit mijn stem krijgt en niet enkel omwillen van Jurgen Verstrepen. Zijn artikel ruikt me iets te veel naar “Arbeit macht frei”. Vies.


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s