je merkt dat je voor interim werkt!

GOOD TO KNOW YOU!!

Ik heb een grote honger naar kennis. Ik ben gretig en gulzig.  Ik vermoed dat ik tot diep in mijn oude dag zal blijven school lopen als ik van dementie gespaard blijf. LLL. Er zijn interesses die als een blijvende rode draad door mijn leven lopen, maar ook tussendoor hevig opflakkerende interesses doordat ik in bepaalde situaties terecht kom.

Momenteel zit ik door mijn huidig statuut in een interimkantoortrip. Ik wil er zoveel mogelijk over weten. Ik bezocht er al een aantal en ik constateer dat ik een lastige klant ben (alhoewel ik in deze toch de leverancier ben?). Ik heb blijkbaar vragen die men er nooit eerder gesteld heeft. Waar men me niet kan op antwoorden. Waar men een tweede en een derde persoon moet bijhalen (die dan achteraf in mijn bijzijn gezellig samen staan te keuvelen over een verhitting en koppijn en thuisblijven). Ik ben blijkbaar ook veeleisend. Ik wil namelijk een interimjob. En dat heeft men niet. Neen, echt. Dat bestaat niet meer, interim in de ware zin van het woord. Blijkbaar worden zieken, zwangeren en bevallenen niet meer tijdelijk vervangen. Verder zegt men wel dat men aan “mij” denkt, maar mijn indruk is dat ze toch vooral aan hun klant, mijn eventuele toekomstige werkgever denken. Wat logisch is natuurlijk, want die betaalt de factuur. Maar dat ze dan vooral de schijn niet ophouden.

Ik weet het, ik ben een simpele ziel en ik stel mezelf naiëve vragen. Maar mijn confrontatie met deze kantoren deed me echter wat dieper nadenken over de sector.  Interimkantoren zijn bijna uitgegroeid tot multinationals, of op zijn minst tot grote bedrijven die in meer dan één land actief zijn. Veel personeel, bedrijfswagens, grote kantoren, barnumreclames, het hele pakket. En in wat handelen ze? Niet in een product, maar in een dienst. Nu weet ik ook wel dat de dienstensector een overwicht krijgt in onze economie en dat hij in onze Westers wereld wellicht zal uitgroeien tot de grootste sector (als hij dat al niet is). Maar wat verhandelen ze eigenlijk? Werkloze mensen. Waarbij spontaan de vraag bij me opborrelt: hoeveel geld valt er te verdienen aan een werkloze. Veel dus blijkbaar, heel veel. De meeste werkgevers wensen veel kwaliteit voor weinig geld, zijnde een multifunctionele vanallemarktenthuiszijnde werknemer en daar wensen ze liefst niet al te veel voor te betalen. Interim brengt heel wat voordelen mee voor de werkgever, maar alles welbeschouwd moet het toch heel duur zijn wanneer er een sector op zich mee in leven kan gehouden worden.  Kan men die sector draaiende houdend op een simpel percentje? Of zijn er allerlei achterpoortjes die we niet kennen en worden ze met premies en voordelen door de staat gesponsord? Waarom niet rechtstreeks de werknemer laten genieten van dit geld? Tenzij interim kantoren zich weer focussen op waar het echt om draait: interim. Dan zijn ze misschien zinvol.

Ik weet het, ik ben geen economisch genie en ik zal hier misschien reacties krijgen waardoor ik het weer eens vanuit een ander standpunt kan bekijken. Of een aantal openbaringen. Maar deze verzuchting komt vooral voort uit het feit dat ik zo graag wat interim werk zou doen om de markt te verkennen, om wat prospectie te doen, omdat ik, als ik beslis van nog vast werk aan te nemen in de toekomst, hier goed doordacht wil voor gaan omdat het mogelijks mijn laatste baan kan zijn.  Elke consulente (waarom zijn dit eigenlijk altijd dames? Heel opvallend.) ontmoedigt mij onmiddellijk omdat ze enkel “jobs met vooruitzicht op vast werk” aanbiedt.

Meer en meer denk ik er aan om mijn eigen interimkantoor op te richten. Met één tewerkgestelde (eurgh wat een woord): ikzelf. En dan stuur ik mezelf naar die kleine bedrijven of familiebedrijfjes die ze ook al niet graag zien komen bij de interimkantoren om hun office eens een weekje te managen, om hun administratie-achterstand wat in te halen, om eens bij te springen in een drukke periode, als extra kracht om een gelegenheidsevenement te organiseren. Of om te zeggen wat er beter kan aan hun website, als volkomen leek en outsider. Consultancy. En stuur ik een dikke factuur. Rechtstreeks. Met eliminatie van de tussenpersoon.

Wedden dat dit een gat in de markt is?

Advertenties

10 reacties

  1. Ik merk dat het aantal interims in het bedrijf waar ik werk de laatste jaren ook gestaag gestegen (ik kon het niet laten) is. ‘k Vraag me ook altijd af wie hier armer van wordt. Voor de werkgever blijkbaar een winsituatie, anders zouden niet zoveel interims aangenomen worden. Voor de interim ook geen slechte zaak, veronderstel ik. Ze gaan die toch niet minder loon geven ? Wie draait dus op ? De staat die de flexibiliteit die de werkgever heeft met interims (even geen werk, hoeven ze niet komen) sponsort ?

  2. Echte interimjobs zijn er enkel voor mensen die een specifiek vak uitoefenen. Een metser, een beenhouwer, een verpleegster. Je kent je vak en overal heeft de job ongeveer dezelfde inhoud. Dus je bent productief vanaf dag twee.
    Voor eenvoudig uitvoerend werk waar geen scholing voor nodig is zou het in theorie ook kunnen, alleen, die jobs zijn geautomatiseerd.
    En dan heb je een gans pakket jobs waar een interim aannemen voor een paar maanden zinloos is omdat de job een vrij lange opleiding vereist.
    Het is waar dat interimkantoren opgeschoven zijn naar selectiekantoren. Dat heeft ook veel te maken met het economisch klimaat……….
    Vacature: interimreageerder gevraagd

  3. Handelen in werklozen? Dat is wel heel cru gesteld, want in principe ben je niet meer werkloos wanneer je begint te werken. Interimkantoren zijn eigenlijk heel nuttig voor studenten die een bijverdienste zoeken tijdens de zomer. Ze verstrekken informatie over wettelijke regelingen, verzekeringen, etc. Ze houden jobstudenten weg van zwart werk en verzorgen de contracten en de administratie. Ze houden je op de hoogte van openstaande vacatures, en voor de horeca en toeristische sector zijn ze een zegen als er tijdens het hoogseizoen meer personeel nodig is.

    Multinationals? In de zin dat er geen echte nationaliteit meer op te plakken is en de diverse activiteiten over verschillende landen/continenten gespreid zijn om zo de kosten te drukken? Niet echt.
    Overigens is de dienstensector al geruime tijd met grote voorsprong de grootste sector in onze economie: banken, verzekeringen, interimkantoren, touroperators, internetbedrijven, telecommunicatie, reclame, ….

  4. Maarten, je merkt dat je nog een student bent want voor een afgestudeerde die werk zoekt, krijgt een interimkantoor een heel andere bijklank. Ik ben bijvoorbeeld vaak genoeg afgescheept met de opmerking dat ik “te hoog geschoold” was maar tezelfdertijd kreeg ik de vraag waarom ik zo lang werkloos was…Het enige wat ze continu aanbieden konden was call center agent. En dat is de hel: lage lonen en een enorme druk om te presteren.

    Als interimair bouw je bovendien nauwelijks rechten op, de facto kan je elke dag ontslagen worden want je opzegtermijn is één week hoe lang je er ook al werkt. Proefperiodes en contracten van onbepaalde duur kennen ze niet, dus je werkonzekerheid is continu. Een ontslagvergoeding hoeven ze al evenmin te betalen. Cynisme pur sang.

    Verschillende interimbureaus hebben overigens kantoren in oa België en Nederland dus zijn het wel degelijk multinationals, zelfs al zijn ze dan kleinschaliger.

  5. Mikaël: als interimair kreeg ik bruto 600 euro minder dan een collega die identiek hetzelfde werk deed en er even lang werkte als ik. Reactie van de personeelschef: zij werkt hier vast en jij niet… ik weet niet of dat de gewoonte is, maar ik was beledigd. Tot zover gelijk loon voor gelijk werken.

  6. Het spijt me Aïda, maar ik denk dat dit gat in de markt ondertussen ook al een bergje is. Familiebedrijfjes worden namelijk ook overspoeld door het aanbod van interimkantoren. Ze bieden je arbeiders, techniekers, poetshulpen, voor een paar uren, voor een paar dagen of een paar weken. Alsof ze die mensen daar in een kast hebben liggen, wat in de praktijk nogal eens tegenvalt.
    Die dikke factuur kan ook tegenvallen want als werkgever betaal je slechts een percentje extra in ruil voor vergaande flexibliteit, een minimumloon zoals sezaar opmerkt, geen anciëniteit en geen vergoeding bij ziekte. In praktijk kan dit ook allemaal wat tegenvallen, want werknemers zijn geen wegwerporoducten. Vaak zijn ze dan ook niet gemotiveerd om goed werk te leveren of loyaliteit op te bouwen met hun werkgever, vaak tot wederzijs ongenoegen.

  7. Dacht ik al eens een goed idee te hebben, ik zou dan nog één van de weinige kleine zelfstandigen zijn die geen boekhouder zou nodig hebben. En ik moet geen percentje hebben op mijn tewerkgestelde, al het geld mag rechtstreeks naar haar gaan, dus dat profijt doet een klant al.

    Maar in alle ernst: dat is ook iets wat me inderdaad in elk kantoor zelfs met bijna zichtbaar genoegen meegedeeld wordt: dat mijn loonsverwachtingen veel te hoog zijn. (En dan leg ik die al lager dan mijn laatste verloning.) Ja zeg, tegenover kennis en ervaring mag toch iets staan?!

    En inderdaad, ik zie ergens het nut van deze kantoren voor o.a. jobstudenten, hier opereren ze ook in de ware zin van het woord “interim”, en omdat deze mensen hun weg nog moeten zoeken op de arbeidsmarkt en ze misschien geen zin en tijd hebben om zich te informeren of in een hoop administratie. Ik kan toch enkel als raad geven, wanneer het “voor echt” is, ben je beter dat je jezelf atlijd ten gronde informeert over je rechten en plichten, want als het er op aan komt, is je werkgever hun klant. En wie betaalt de factuur? (Maw: wie telt voor hen?)

  8. Nog een gat in de markt: opkomen voor de rechten van interimairs.
    Tien jaar ben ik interim geweest en vloog van de ene firma naar de andere. Flexibel, tolerant en altijd blij gezind. Van extra-legale voordelen, verzekering e.d. heb ik nooit kunnen meegenieten. Die werden enkel toegekend aan eigen personeel. Ik heb veel geleerd, dat wel, en had bepaalde vrijheden die ik mezelfpermiteerde. Wat mijn pensioen zal opleveren na die vele jaren? Het absolute minimum waarschijnlijk.
    De laatste keer typte ik zelfs de brieven voor het ontslagen personeel na een reorganisatie van de firma en zag de onderhandelingen van de vakbonden zo aan me voorbijgaan. Ook ik werd toen vroegtijdig uit mijn interim contract ontslagen maar kreeg daar geen enkele vergoeding voor. Het is toen dat ik dat tolerante gedoe voorgoed adieu zei.
    Ik heb zelfs de facturen van interims betaald op mijn interimjob. Je houdt het niet voor mogelijk hoeveel die kantoren daaraan verdienen!
    Rechten voor interims, ga ze maar eens opzoeken, ze bestaan niet.
    Een interim mag à propos het loon verwachten van degene die hij/zij vervangt maar in praktijk is dit nooit het geval.
    Kan je je voorstellen dat je als interim bij een firma als P&G werkt en dat je ziet dat al de werknemers voor een bepaald bedrag per maand eigen producten kunnen bestellen aan een veel lagere prijs (pampers, schoonmaakmiddelen, wasproducten , enz.)
    En dan sta je daarnaar te geilen, als interim zonder enig recht!

  9. @sezaar: ik ben jammergenoeg geen student meer, maar wat jij vertelt is de andere kant van de medaille. Ik ontken die niet, maar jouw verhaal ontkent het mijne evenmin. Gelukkig heb ik nog geen ervaring met interimbureaus als afgestudeerde werkzoekende. Maar wat niet is kan nog komen natuurlijk.

    • @ Maarten :

      Het is onjuist je dialoog met sezaar betreffende interimarbeid
      te herleiden tot een medaille met 2 kanten.
      Die ballon kan enkel opgelaten worden door een nobel doch
      onwetend persoon.
      De interimval is geen luchtspiegeling.

      werk je soms voor een interimkantoor


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s