dit is een automatisch blogbericht

SPREEK UW BOODSCHAP IN NA DE BIEP

Wanneer u dit leest ben ik er niet. Dan zit ik alweer in één of ander buitenland.

Het programmeersysteem in WordPress is handig en ik maak er regelmatig gebruik van. Maar deze keer wil ik het nadrukkelijk vermelden om twee redenen.

Tot mijn grote tevredenheid stel ik vast dat de laatste weken om een mij onbekende reden mijn bezoekerscijfers weer in zeer fel steigende lijn gaan.  Dat wil ik zo houden. Voor de lezers die hier dus nog niet zo lang komen: ik laat soms al eens een paar dagen niet van me horen, maar komt u zeker terug.  Soms laat ik wel drie keer per dag van me horen! Overmorgen staat hier alweer een geprogrammeerd stukje.

Ik wil u ook al meegeven wat er op het programma staat voor volgende week, een teasertje ahw.

  • Alles wat u altijd al had willen weten over blogreclame
  • Het belang van een diploma bij vijftigplussers.
  • Moet de burger de toezichthoudende taak van de politie overnemen?
  • Examenuitslagen bij de Gemeente. De bewijzen openbaar!
  • De Oosterweelverbinding: een herhaling van de geschiedenis?
  • De job van je leven!
  • De machteloze burger
  • Filmbespreking Loft
  • Expo tip
  • TV-tips

Het is mogelijk dat dit programma wijzigt door de actualiteit.

Tot zondagavond zal ik hierdoor dan ook niet in de mogelijkheid verkeren om jullie reacties te lezen, zelf te reageren of mijn mailbox te raadplegen.

’t Is maar dat u het weet.

Tot zondag!

*Biep*Biep*Biep*

ik wil mijn eigen talkshow!

PHARA TOM – CANVAS 29 OKTOBER 2008 – 23 U

Het blijkt geen goed idee om Tom Lanoye uit te nodigen in een praatprogramma met verschillende gasten.  De door mij altijd al zeer gewaardeerde Lanoye (Ik heb al zijn boeken! Ik zag al zijn voorstellingen! Ik heb al zijn dichtbundels!) begint me de laatste tijd meer en meer te irriteren.  Gisteren bij Phara deed hij er nog een schepje bovenop.  Elke nanoseconde pauze die er viel vulde hij op, hij nam schaamteloos elke keer het woord over van een andere gast, hij onderbrak iedereen, kortom, hij eiste alle aandacht op en waande zich gastheer. Nog erger dan Bracke in zijn hoogdagen. Ocharme mevrouw Doornaert, ze kreeg er geen speld tussen.

Ik herken het goed, het hoge woord voeren, over alles een mening ventileren en een gesprek in handen nemen en/of sturen. Maar Tom zou op zijn vijftigste toch ondertussen al moeten geleerd hebben dat niet enkel zijn eigen woorden maar ook die van andere mensen kunnen bijdragen tot een interessante discussie. Om zo tot een echte gedachtenwisseling te komen. Met de jaren heb ik die lessen getrokken, je reflecteert toch na alfoop in je eentje al eens over een vergadering, een rondetafelgesprek en daar trek je je conclusies uit, waardoor je je zelf wat leert temperen. Dat doet Tom zo te zien nog steeds niet. Hij hoorde vooral zichzelf graag bezig. Phara, Lieven en de andere gasten zaten er voor spek en bonen bij.

Volgens was dit een regelrechte sollicitatie voor een eigen talkshow, die dan nog best boeiend zou kunnen zijn. Een tip echter: nodig slechts één gast uit en stuur de eerste invitatie naar Mia!

dank u

SOMS ZIT HET AL EENS MEE

Wanneer je bijvoorbeeld na het winkelen terugkomt in de drukke betaalparking en je merkt dat je het linkerraam van je wagen volledig laten open staan hebt, je auto niet op slot gedaan hebt en er niets verdwenen is. Zelfs niet je laptop, je gsm, je ipod en je overlockmachine.

Dan neem de die zoveelste diepe krassen op je bumper (wit!wit!) door weer even die paal die zo in de weg stond bij het parkeren compleet te negeren, er met plezier bij.

Waarmee een mens al niet tevreden is, de dag van vandaag.

Van contentement krijgt u er een mooi filmpje/lied bovenop.

Een communicatiebureau te veel

PANORAMA – EEN BRUG TE VER – CANVAS 25 OKT 2008

In al mijn naïviteit zat ik me gisteren tijdens deze uitzending hopeloos af te vragen of er nu werkelijk in de hele wereld geen enkel integer, eerlijk en rechtvaardig mens meer zou te vinden zijn, meer bepaald dan natuurlijk bij degenene die het voor het zeggen hebben, machtshebbers in het bedrijfsleven en in de politiek.

Onthutst was ik na het bekijken van deze reportage. Werd me aan de ene kant heel duidelijk uitgelegd hoe alles precies structureel in elkaar zat, aan de andere kant miste ik een zeer kritische noot. Over de wisselende onbekwame personeelsbezetting bij de BAM, tot daar aan toe, ik denk dat er een hele uitzending te maken valt over de partijpolitiek en de kabinetten. Maar dat ook de rol van Slangen en zijn communicatiebureau Groep C. en zijn link met de VLD maar even terloops ter sprake kwam en er eigenlijk geen echte kritische noot hierover kwam, vond ik beneden Panorama-peil.

Altijd goed dan wanneer je dan de volgende dag een andere kant van het verhaal hoort.

brief aan een minister (II)

OUD MAAR NOG NIET OUT!*

Beste Frank,

Het is niet mijn gewoonte om mensen die ik niet persoonlijk ken, laat staan ministers, met hun voornaam aan te spreken, maar deze keer veroorloof ik me die vrijheid. U hebt me namelijk gisterenmorgen gewekt met de blijde boodschap dat u me individueel ging opvolgen en begeleiden. Ik vind dat uiterst attent van u en beschouw u dan ook vanaf nu als een goede kennis, die me zal bijstaan en leiden in de verdere loop van mijn professioneel leven.

En ik moet het u nageven, u hebt er geen gras laten over groeien. Uw woorden op de radio waren nog niet koud of ik mocht me al persoonlijk gaan aanbieden op de 50plus club. Dat was niet echt mijn keuze. Ik was verplicht. In koeienletters stond dat bovenaan mijn oproepingsbrief. Goed gezien, op onze leeftijd laten onze ogen het namelijk nu en dan al wat afweten. Verplicht, ook al ben ik nog maar net vijftig geworden (ik ben echt nog piep) en heb ik nog geen euro werkloosheidsuitkering gekregen. Ik leef nog niet op de kap van de staat en ik ben nog niet aan het profiteren, zoals men het ook wel eens aan bepaalde cafétogen of in zekere politieke kringen durft omschrijven. Ik word nog niet gepamperd.

Maar, beste Frank, al vond ik het in eerste instantie een onterechte uitnodiging (ik heb namelijk ook al tien outplacementsessies achter de rug), ik kan u verzekeren dat ik daar een zeer aangename dag doorgebracht heb. Ook al bevond ik me tussen mensen die een pak ouder waren dan ik en merkelijk zeer deskundig in het werklozengebeuren. Sommige zelfs al jaren en jaren. Kan u dat geloven, beste Frank?  Ze waren zelfs al zo lang werkloos dat ze het zelf niet meer beseften dat ze werkzoekend waren. Een schok was het zelfs, te vernemen dat ingeschreven zijn bij de VDAB wel écht werkZOEKEND en niet werkLOOS betekent. Neen, eerlijk gezegd waren ze allemaal aan het genieten van een verdiend pensioen, dat in deze fase enkel nog niet die naam droeg. Maar dat is een kleinigheid, daar struikelen we niet over.

Toch hoort u mij nog steeds niet mopperen.  Neen.  Dit was alweer een rijke ervaring en ik ben blij dat u me op deze manier de kans geeft om met alle lagen van de bevolking blijven contact te houden. ‘De mensen’ van Bart Somers, de kleine aandeelhouder, de man in de straat. Van geheelonthouder tot zware drinker, van de tot in de puntjes verzorgde dame van de kleine zelfstandige (inschrijven voor het pensioen, je kent dat wel…) tot de van de straat geplukte zwerver die u ook eerst gratis douches zult moeten aanbieden alvorens hij zich zal kunnen gaan aanbieden bij een werkgever. Zo steekt een mens nog eens wat op. Alhoewel, nu ik er zo over nadenk, waar zaten die topmanagers? Die zijn nu toch ook in grote getale werkloos? En waar zat onze gekleurde medemens? Had ik niet eens opgevangen dat de veroudering van de allochtone bevolkingsgroep ook een nijpend probleem werd?

Maar goed, ik ben aan het muggenziften. Laat ons ter zake komen. De infosessie. Ik moet het u alvast nageven dat u er deze keer voor gezorgd had dat de consulente minstens onze leeftijd was. Of zo zag ze er tenminste toch uit. Al zal u er haar wel moeten voor waarschuwen dat ze ons niet zo kleuterachtig moet behandelen. Ik kan niet bij elke infosessie aanwezig zijn om haar daarvoor terecht te wijzen. En het moet gezegd, de spreekbeurt was klaar en duidelijk en de presentatie goed verzorgd. Maar denkt u dat iemand dit opgemerkt heeft? Behalve toen de term ‘vrijstelling’ viel. De ruggen gerecht en de oren gespitst. De meeste  aanwezigen waren namelijk zeer sociale mensen die hun dagen vulden met vriendendiensten en zich dus na afloop van deze sessie in allerijl naar de vakbond zouden spoeden om deze kaart aan te vragen. Dàt was pas interessant. U zal het niet geloven, beste Frank, maar even viel zelfs de term ‘verraad!!’ en iedereen wilde de zekerheid dat ze hier niet het slachtoffer zouden van worden. Vragen had niemand, je mocht al blij zijn dat ze kwamen luisteren Frank. Hoe durfde je, hun kostbare tijd verdoen. En blijkbaar was uw consulente dit gewend, want ook al vroeg ze ‘zijn er vragen?’, toch keek ze ongeduldig op haar uurwerk toen ik mijn vragen op haar afvuurde. Hier had ze duidelijk niet op gerekend (en de rest ook niet, ik bespeurde hier en daar een zuchtje). We gingen over tijd! Ikzelf ben u dankbaar dat ik iets opgestoken heb over de “seniorenvakantie” ook al voel ik me door deze term persoonlijk beledigd. Daar moet u aan werken!

Na de infosessie was het tijd voor een individueel gesprek en toen de consulente met het eerste oudje het lokaal uit was kwamen de tongen los. Beste Frank, u had er moeten bijzitten. Vermomd weliswaar. Leerrijk, dat is het minste wat je kan zeggen. Ik wens u veel succes met het aan het werk krijgen van dit zootje ongeregeld. Excuseer me voor deze omschrijving, ze is liefkozend bedoeld. Zoals ik al zei, het waren zeer sociale, liefdadige en vriendelijke mensen. De ene ging al eens in de tuin werken van die villa die onmogelijk met normaal werken kon verdiend zijn en de andere kon uw belastingen op zo’n manier invullen dat u zoveel geld terugkreeg dat u een schoon badkamer kon plaatsen. De installatie hiervan werd dan weer onmiddellijk enthousiast aangeboden door een andere werkzoekende. Al gauw heerste er het door de consulente voorgestelde échte clubgevoel. Kapoentjes onder elkaar. Kan je je een mooiere wereld dromen? Iedereen die iedereen gratis vriendendiensten bewijst en dat enkel van contentement omdat ze niet verplicht zijn om te gaan werken. De enige disonantie was de bekentenis ‘ik bedrieg de staat, al jaren’. Je kan je wel voorstellen dat dit unaniem op grote afkeuring onthaald werd.

Leek iedereen er na afloop vrij gerust in (‘ge kunt dat altijd regelen met dieje mens waar ge u moet gaan aanbieden, diejen begrijpt da’), mij hebt u alvast de nodige daver op het lijf gejaagd. Ja Frank, u bent een deugniet. Uit schrik heb ik bij thuiskomst zomaar ineens zeven sollicitatiebrieven geschreven én een klacht ingediend voor een onwettelijke vacature. Jaja, ik hou ze in het oog. U zal er zeker niet mee akkoord gaan dat men vijftigers uitsluit voor een job. De dreiging dat u mij na zes maand werkloosheidsuitkering zomaar zal verplichten eender welk werk te aanvaarden voor eender welk loon speelde natuurlijk ook mee. Al moet ik wel zeggen dat u er zich op deze manier wel heel gemakkelijk vanaf maakt. Natuurlijk krijgt u elke vijftiger aan het werk als deze verplicht moet een baan aannemen met een brutoloon van pakweg 1700 eur.  Leve het socialisme. en awoert aan het grootkapitaal. Tja, daar moeten we ons nu eenmaal bij neerleggen, benadrukte de consulente. We zullen niet te kiezen hebben. Maar kom, het doel – mooie statistieken en cijfers – heiligt de middelen.

Ik hoop dat u in de toekomst niet enkel mij bij de hand neemt, want oja, dat vergat ik nog. Ik moet u nog bedanken omdat u ons de mogelijkheid biedt om ons op onze eerste werkdag te laten begeleiden door een persoonlijke consulente. Helaas kan ze niet acht uur mee op het werk blijven, maar toch wil ze er voor ons zijn om onze eerste stappen te zetten in het bedrijf, ons voor te stellen en rond te leiden. Jaja, kindsheid en die dingen, dat heb je met ouder worden. Ik hoop dat u in de toekomst ook denkt aan die 177.000 andere 50+plussers waarvan er zeker de helft zit te popelen om aan het werk te gaan. Ik heb persoonlijk gezien hoe gemotiveerd ze zijn.

Beste Frank, ik wil besluiten met een tip: zou het geen goed idee zou zijn om ipv al deze ernstige en dure inspanningen te doen, een deel van uw doelgroep simpelweg duizend euro per maand te geven en ze verder met rust te laten. Schaf alle extra bonussen en regeltjes af en maatregels af en laat ze doen. En begin dan  vanaf vandaag met een wit blad. Een winwin situatie die tegelijk uw collega-ministers zeer gunstig zal stemmen.  De schone lei is namelijk tegenwoordig het gemakkelijkste regeringsinstrument.  Stelt u zich eens voor hoe populair uw partij zich opnieuw bij de gewone man zal maken met deze maatregel. Het zal u en vooral een toekomstige werkgever veel kopzorgen besparen.

Dag Frank, vele groetjes van een optimistische 50+er die vol vertrouwen de toekomst tegemoet ziet. Tot schrijfs!

Aïda

* slogan op de infobrochure!

BRIEF AAN EEN MINISTER I (Kathleen Van Brempt)

ANTWOORD VAN EEN MINISTER (Kathleen Van Brempt)

goldshake shake shake

LEES TOCH MAAR DE KLEINE LETTERTJES

(Beknopte weergave van twee telefoongesprekken)

– Mevrouw, van Telenet hier, ik bel u omdat ik geweldig nieuws heb voor u!
– Ik ben niet geïnteresseerd in nieuwe aanbiedingen, wanneer ik die wil zal ik u zelf wel contacteren.
– Neen mevrouw, ik heb een uitzonderlijk voorstel voor u waar u geld kunt mee besparen!! U kan uw telefoon en internet samenvoegen tot één abonnement en daar bovenop krijgt u nog digitale tv en dit alles slechts voor 50 eur per maand. Onze Goldshake formule.
– Mevrouw, tot nader order ben ik niet geïnteresseerd in digitale tv. Trouwens, het staat me tegen dat Telenet me enkel lagere telefoontarieven kan aanbieden wanneer ik er ook digitale tv bijneem, ik vind dit een vorm van chantage. Ik wil me op deze manier geen digitale tv laten opdringen.
– Neen, neen,  dat begrijpt u verkeerd mevrouw. We hebben ook nog een andere forumule indien u geen digitale tv wil, namelijk enkel uw telefoon en internet en dit voor slechts 42 eur per maand. Maar dit zeggen we inderdaad niet in onze reclame.
– Ah, nu zijn we er, dit is interessant. En u kan mijn garanderen dat ik voor 42 eur per maand internet en telefoneer?
– Jazeker mevrouw, voor 42 eur alles in mét extra megabites.
– Tja, dan zou ik wel goed gek moeten zijn om dit niet te aanvaarden. En er zitten echt geen addertjes onder het gras? Elke maand een factuur voor telefoon en internet voor 42 eur rond? Dus wanneer ik nu aan een gemiddelde factuur zit van 25 eur voor mijn vast toestel en 42 eur voor mijn internet, dan betekent dit eigenlijk dat ik me een besparing doe van minstens 25 eur per maand, dat mijn telefoon dus eigenlijk gratis is.
– Ja mevrouw, zo is het. Zal ik dat dan nu overzetten, ik kan dat onmiddellijk voor u activeren van hieruit.
– Neen mevrouw, liever niet, ik wil dit toch nog wel even grondig nalezen op uw website.

Dit was twee weken geleden. Ik had echter wel wat aangenamer dingen te doen de afgelopen weken, maar gisteren dacht ik nog eens aan die 25 eur en bezocht de website van Telenet. En wat lees ik:

Telenet lanceert de Shakes.

Nog sneller surfen met extra volume en onbeperkt bellen naar vaste lijnen in Europa zijn nog nooit zo voordelig geweest!

Hoe interpreteert u onbeperkt bellen? Bij Telenet omschrijven ze het als volgt:

Telefonie: FreePhone Europ

  • Onbeperkt bellen naar alle vaste lijnen in 36 Europese landen, tijdens de daluren.
  • Daluren: vanaf 16 uur tot 8 uur en tijdens het weekend.
  • Geen gesprekskosten tijdens de daluren.
  • Geldig voor vaste lijnen van alle operatoren (behalve speciale nummers).
  • Gratis behoud van je huidige telefoonnummer.

Dit vraagt om meer uitleg bij de klantendienst van Telenet.

– Mevrouw, ik wou graag wat bijkomende inlichtingen over de Smartshake.
– Ah, dat is onze formule onbeperkt bellen en internetten voor 42 eur per maand.
– Ja twee weken geleden heb ik een mevrouw aan de lijn gehad die me garandeerde dat mijn factuur nooit hoger dan 42 eur per maand zal zijn.
– Ja, die formule kost 42 eur per maand
– Dat weet ik ondertussen al, maar zonder meerkosten?
– Ja, 42 eur.
– En wat gebeurt er wanneer ik bel buiten de daluren?
– Euh? Hoe bedoelt u? U moet bellen binnen de daluren.
– Ja, maar wat gebeurt er als ik in de piekuren bel?
– Euh…. (Stilte)
– Verbeter me als ik het verkeerd interpreteer, maar op de website staat: onbeperkt bellen binnen de daluren. Daaruit leid ik af dat dit niet zo is in de piekuren.
– Dat klopt. Maar u moet bellen binnen de daluren!
– Jamaar, als ik daar nu geen zin in heb en wil bellen buiten de daluren, wat gebeurt er dan, dat wil ik precies van u horen.
– Euh, … euh… dan worden uw gesprekskosten aangerekend aan de geldende tarieven.
– Dus als ik het goed begijp kan u me dus toch NIET onvoorwaardelijk garanderen dat mijn factuur slechts 42 eur zal bedragen. Dan moet u mij duidelijk zeggen dat mijn factuur 42 eur zal bedragen OP VOORWAARDE DAT ik enkel bel in de daluren.
– Jamaar, onze tarieven zijn heel goedkoop, dat zal amper verschil maken.
– Dat doet er nu even niet toe, het gaat er mij om dat de mogelijkheid bestaat dat mijn factuur hoger zal zijn dan 42 eur, zelfs is het maar 0,01 cent. Vindt u dit niet ietwat misleidende reclame?
– Euh.. ja, daar kan ik me eigenlijk niet over uitspreken, daar kan ik niets aan doen. Zal ik u dan nu overzetten op ons goedkoop tarief?

UPDATE 21/11/08: Vreemd, ik verbaas me over veel, maar van de onderstaande reactie van Telenet Webcare viel ik persoonlijk niet van mijn stoel. Het is niet zo uitzonderlijk als deze blogger vermoedt.

de story van ter zake

EN NEEN IK ZAP NIET WEG!

Zat ik zondagnacht al met open mond en gaandeweg met plaatsvervangende schaamte het tenenkrullend interview te volgen tussen Indra de Witte en Ignace Crombé (Hoe wil je als journaliste nog ernstig genomen worden wanneer je het hebt over iemands “liefdesnestje”?) in De Zevende Dag (het gaat van simpel naar simpeler van week tot week) dan steiger ik nu bij het zien van, tja, hoe moet ik het noemen, het “promofilmpje” in Ter Zake over de liefdesrelaties tussen Chris Duchausoit en Maya Detiège.  En val ik haast van mijn stoel wanneer Imbo na afloop zegt dat ze daar morgen zelf komen over praten in de studio. Een primeur!!! Wij!!! Op Canvas!!! In Ter Zake!!! durft ze dat dan nog vol trots uitroepen.

Beneden alle peil zou ik zeggen, een actuaprogramma onwaardig. Ik wacht op de dag dat alle journalisten bij de VRT in staking gaan. Dit is beledigend voor hun beroep. Was het al erg, dan wordt het nu van dag tot dag nog erger.

Het is een complot, opgezet met als enige reden alle trouwe Canvas kijkers naar Canvas+ te verjagen. Zodat we uit wanhoop toch een digitaal abonnement nemen. (Dit is ironisch voor degenen die het niet zo zouden doorhebben). Voor buitenlands nieuws kan ik elders terecht maar waar vind ik nog een degelijk programma over de binnenlandse actualiteit?

Terzijde: het blijft trouwens een raadsel waarom de liefdesrelatie tussen een bepaalde politica en een televisiemaker zo uit het nieuws blijft. Neen, begrijp me niet verkeerd, zo hoort het en mag het, maar welk vreemd mechanisme zit er achter dat precies dit al twee jaar compleet uit eender welke pers blijft, zelfs uit de ‘boekskes’.

En tegelijk wil ik ook nog een tv tip meegeven: “Doodgraag leven” op één.  Dat ze het daarmee maar allemaal goedmaken. En jullie herinneren aan de baandoorbrekende gelijkaardige serie van BNN “Over mijn lijk” die begin dit jaar uitgezonden werd. Nog steeds te bekijken via de website. Aangrijpende portretten van jonge mensen die niet lang meer te leven hadden. Beklijvend.