expo tip 13/1 – AMVK

ANNE-MIE VAN KERCKHOVEN – NOTHING MORE NATURAL -WIELS BRUSSEL – VAN 06/09/08 TOT 02/11/08

Een bezoek aan Wiels, het centrum voor hedendaagse kunst in Brussel op de terreinen en in het gebouw van de vroegere brouwerij Wielemans-Ceuppens, kreeg al sinds zijn opening vorige jaar een plaatsje op mijn “to visit” lijstje. Het is er echter pas een week of twee geleden van gekomen.  Tot voor een paar maand dagelijks in Brussel en toch is Vorst een verre, mij onbekende kant van Brussel. De tentoonstelling van AMVK was de perfecte aanleiding.

De restauratie van het gebouw is wat mij betreft een voltreffer. De site is indrukwekkend en nog in afwerking – ook het naburig gebouw is nog in volle restauratie – en het uitzicht van op de bovenste verdieping zorgt voor het waw-effect. Gelukkige kunstenaars in residentie daar. Een cultuurcentrum zonder capsones.  Een brute back to basic inrichting met stijl. Een café niet ingericht met dure gladde meubels met naam, noch met een trendy art look, maar met een eerlijk, bijna ambachtelijke eenvoudig design. Mooi en ecologisch zelfs, en dit zonder ook maar enige zweem van geitenwollensokkencultuur. Het bevalt me.

De tentoonstelling zelf. Anne-Mie van Kerckhove leerde ik vele jaren geleden kennen als het prototype van de eigengereide, zeflbewuste  vrouw in een hoofdzakelijk mannelijke kunstwereld. Ze geldt als pionier van de femistische-cybernetische esthetica (al ben ik er nog niet helemaal aan uit wat men hiermee precies bedoelt.) Haar werk wordt als typisch vrouwelijk omschreven maar dit vind ze allerminst beledigend, integendeel. “De beeldvorming van vrouwen in de media is een bron van inspiratie. “ Al meer dan dertig jaar is ze bezig maar toch blijft een illustere onbekende voor het brede publiek. Stevig bevooroordeeld – ik zal en moet deze tentoonstelling goed vinden enkel om deze reden – ging ik dus een driehonderdtal tekeningen zien, waarvan het merendeel nooit eerder werd getoond, alhoewel AMVK ze zelf als haar belangrijkste werk beschouwd, lees ik in een interview, plus een aantal experimentele films.

Het viel een beetje tegen, eerlijk gezegd. Geërgerd over mezelf – “heb je dit ooit gedacht bij een overzichtstentoonstelling van Fabre?! – betrapte ik me regelmatig op gedachten als “het betere academiewerk“, “Is dit een tentoonstelling waard“, “als ik een vriendin heb die dit in haar vrije tijd zou doen zou ik het geweldig vinden, maar…”. Omdat ik al deze gedachten wou weerlegd zien, heb ik nog eens de toer gedaan. Ik zag het niet. Ik zag vooral een tijdsbeeld, feministisch avant-gardistiche schetsen, die interessant zijn als kunsthistorische achtergrond maar nu zelfs ietwat gedateerd leken. Ik zag arty-farty tekeningen met veel provocerende teksten. Het raakte me niet. De grotere latere werken, in de lijn van tentoonstelling die ik al eerder gezien had, kon ik echter best smaken en ook haar experimentele films vond ik stuk voor stuk fascinerend. Waarom haar tekening niet, ik heb er geen verklaring voor.

Mijn gezelschap, die met alle mogelijke vormen van kunst opstaat en gaat slapen, maakte me ook al niet veel wijzer. “Een overdonderd intrigerende cybertrip in het hoofd van een bijzonder fascinerende vrouw met een experimentele en complexe psychotisch geest “ was de reactie. Er werd dus meer gezien dan ik zelf zag.

Ik zou zeggen, laat u op geen enkele manier beïnvloeden door mijn mening, ik heb er niet veel verstand van.  AMVK is uw aandacht meer dan waard. Gaat dat zelf zien en denk er het uwe van. Maar voel u vooral niet verplicht, ik wil u niets opdringen.

Extra tip: Elke woensdag van 17 u tot 19 u, en elke eerste zondag van de maand (morgen dus!) is de inkom gratis. En als u toch in de buurt bent wandel tot aan het park, bekijk de prachtige gevels van de woningen aan de rand van het park waar men een ongetwijfeld schitterend uitzicht moet hebben en wandel tot aan de nieuwe Bar du matin. Niet omwille van de gastronomie – het in plastic folie voorverpakt broodje is verzorgd maar het blijft een hip fastfoodsnackje – maar omwille van de inrichting.

Advertenties

2 reacties

  1. Wiels staat bij mij ook al lang op het verlanglijstje. Ik weet nooit goed wat ik van AMVK moet denken: het is wel een sterke madam, maar haar werk heeft zo zijn hoogtes als laagstes – maar dat vind ik van Fabre ook.

  2. Het werk van AMVK ‘typisch vrouwelijk’ noemen vind ik toch weer een vorm van genderstereotypering, en dit in de hedendaagse kunst, die zichzelf als progressief beschouwt.
    Waaraan heeft ze deze stempel te danken? Aan haar organische, enigzins jugendstilachtige vormgeving? Of aan het feit dat de beeldvorming van vrouwen haar inspiratiebron is? Vrij stereotiep toch? Door haar werk vrouwelijk én psychotisch te noemen bewijst het zichzelf!


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s