yes we can!

THE TIMES THEY ARE A-CHANGIN’

Slecht gezind vandaag. Zeer slecht. Het bedrijf waar ik zo goed als een interessante job te pakken had, zit het even niet mee. Door de economische crisis. Geen nieuwe aanwervingen. Een ander bedrijf waar ik gesolliciteerd heb antwoordt me wanneer ik feedback vraag waarom ik niet weerhouden ben: “We zijn van oordeel dat je te veel ervaring hebt voor deze job en ze geen uitdaging zou betekenen voor jou”. Hé zeg, mag ik zelf bepalen waar mijn ‘uitdagingen’ liggen?!

Elke dag word ik gebeld door interimkantoren. Die niet precies weten wat te antwoorden wanneer ik zeg dat ik misschien volgend jaar in al mijn wanhoop zal moeten beroep doen op hen maar dat ik nu voorlopig zelf nog het heft wil in handen houden en rechtstreeks mezelf wil verkopen aan een toekomstige werkgever. Ik heb het wel gezien ondertussen, die uitzendmensen. En neen, u en u en u hoeft niet aan te dringen! Laat me met rust, vooral vandaag.

Andere sollicitaties worden niet beantwoord. Het blijft onbegrijpelijk dat een aantal bedrijven het nog steeds niet door heeft dat een korte mail dat je niet aangenomen bent op zijn minst beleefd is. Even bellen straks, natuurlijk weet ik het antwoord en is het zinloos, maar ik doe het toch. Zelfkastijding zeker? (Al komt vandaag het slechtste in mij boven en vind ik het ook deugddoend om hen even -vriendelijk- te confronteren.)

De uitstap met de jobclub naar een bedrijf waar men speciaal gericht zou zijn op vijftigplussers was een fiasco. Ik weet niet meer of ik er nu moet om lachen of om huilen. Lovenswaardige initiatieven van de VDAB en die mensen doen blijkbaar echt hun best, maar ik zit niet op mijn plaats in deze groep. Zo’n banen in het vooruitzicht voor vijftigplussers, dat werkt pas demotiverend. Dat Frank dit niet beseft. Een dezer dagen kan ik er misschien een grappig stukje over schrijven, maar momenteel word ik er vooral moedeloos van. En heel erg triestig.

Ik wou iets heel anders doen, mijn leven een andere wending geven. Ik wou uitzoeken wat ik écht wou doen. Ik heb een geweldig aanbod afgeslagen op een moment dat ik er ook helemaal niet toe was. Grootse plannen en verwachtingen, vanaf nu zou alles anders zijn. En kijk, ik zit alweer in het systeem en ik moet mee.

Zelfstandig worden lijkt het enige vooruitzicht. De consulente beweerde me dat in bijberoep ook kan wanneer je werkzoekende bent. Ik betwijfelde dat, leek me nogal onlogisch, en heb er ook verder nog geen informatie over gevonden dat het inderdaad mogelijk is. Wat ik wel vind is dat je zelfstandige in bijberoep kan blijven wanneer je werkzoekend wordt, maar dat is wat anders. Toen ze me vroeg wat ik precies wou doen als zelfstandige en op mijn antwoord  met een “Ah ja! ik begrijp het!” de website “de thuiswerkengids” toegespeeld kreeg, heb ik eens gefronst, want volgens mij begreep ze het helemaal niet . Thuiswerken?? Toen ik de website later bezocht kon ik enkel vaststellen dat ze het inderdaad compleet fout voorhad. Maar in dit thuiswerken zit stof genoeg voor een ander pittig stukje, waar ik nu ook geen zin in heb omdat het in se niet om te lachen is. Uitbuiting van de wanhopig naar werk en extra geld zoekende medemens.

Gelukkig vlotten mijn cursussen bijzonder goed, leven mijn kippen nog, schijnt de zon, was ik op een kippenvelbezorgend concert en hé, kop op, Obama is de volgende president! Nu zal alles toch veranderen??!!


Advertenties

4 reacties

  1. The loser now will be later to winn
    for the times they are a-changing…

  2. Opletten met vol goede wil zelfstandig te worden. Een jaar later stel je vast dat je een hoop moet gaan betalen en soms ( van horen zeggen ) speel je je pensioen opgebouwd als werknemer kwijt. Enfin, de specialist ben ik niet, maar alle verkregen info dubbelchecken is zeker de boodschap.

  3. Of een bedrijf je laat weten of je nu weerhouden bent of niet weerhouden bent, je diensten als taalconsulent kunnen ze wel gebruiken want ‘weerhouden’ is een zeer hardnekkig fout gebruikt woord in deze context. Het is een gallicisme en betekent eigenlijk zoveel als ‘tegenhouden’. Niet weerhouden zijn betekent dus nét wel toegelaten te zijn. Helaas, van tv-quiz-redacties tot bedrijven, iedereen gebruikt dit woord verkeerd.

  4. ik heb ook een jaartje in een dergelijke situatie gezeten. Heb toen mijn ‘pedagogische bekwaamheid’ gehaald (efkes studeren) en heb vrij snel een boeiende job in het onderwijs gevonden. Boeiend, maar toch kom ik vaak afgepeigerd thuis…

    Ik weet dat onze school vaak geen mensen vindt voor openstaande betrekkingen. Soms duurt het maanden eer men iemand vindt en moeten collega’s de uren vrijwillig invullen. In andere scholen idem. Er is in onze sector veel werk…maar weinig mensen.
    Leeftijd speelt bij ons geen rol.


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s