de dag nadien

WELL, ANYWAY, IT’S LOOKING LIKE A BEAUTIFUL DAY

Belgen worden het gelukkigst door lekker eten, lees ik in de krant. Een goed glas wijn op tijd en stond doet ook wonderen, merkte ik gisteren. Werd ik in eerste instantie al blij doordat die Brusselse Italiaan ons na een laatste bezoek van drie jaar geleden met een warme handdruk en een dikke kus verrukt verwelkomde (het leek me echt meer dan zijn vroegere commerciële gezwam) en oprecht blij was ons terug te zien, na afloop van de lunch die gepaard ging met een voortreffelijke Italiaans wijntje was ik zowaar intens vrolijk.

Op de terugweg moest ik onbedaarlijk lachen om de kunstenaar die het op de radio hardnekkig bleef hebben over Louis Kodack ipv Louis Toback wegens de talrijke Leuvense camera’s (flauw, flauw). Door een aanklampende en opdringerige wagen achter me (Ja sorry hoor, bebouwde kom, hier mogen we echt niet harder!) had ik in plaats van me te ergeren, plezier doordat ik hierdoor moest denken aan die keer, jaren geleden, dat ik kilometers lang gevolgd werd door een bumperklever op een bochtrijke weg waar vijftig de maximum snelheid was en die uiteindelijk met knipperende lichten de kans zag om me over te gaan en enkele kilometers verder door de bocht in de gracht was belandt. Hahahaha, was dat lachen en dat alles in een dorp met de heerlijke naam Smeerebbe-Vloerzeggem, net voor de Mont-Blanc. Ondertussen was ik van de autoradio overgeschakeld op de cdplayer en merkte ik op dat Elbow na hun hemels concert vorige week, nog pakkender is dan ik al jaren beweer. Replay, replay, replay. 37 km lang.

Drank lost je problemen niet op, hoorde ik berispend na aankomst op de plaats waar ik na het Brussels onderonsje met een goede vriendin moest zijn.  Maar toch proeste ik het uit bij het verhaal van de auto die frontaal op de MIBV bus was ingereden op de Rogierlaan doordat hij op de busbaan reed en nergens meer kon invoegen. Eigen schuld, dikke bult. Thuisgekomen moest ik dan alweer grinikken om de reply op een mail die ik van SP.A-er Danny Vandenbossche gekregen had met de aanhef: “Geachte Heer”. Om zoiets moest ik normaal gezien toch steigeren?

En gisterenavond tenslotte, op een afscheidsdrink van een vriendin  die voor minstens een jaar naar het buitenland vertrekt (zucht, nog één), merkte ik nogmaals op dat het deugd doet. De drank of het samenzijn, daar ben ik momenteel nog niet aan uit.  Wat me, naast het pakkend emotioneel afscheid, daarvan bijblijft is een leerrijk en interessant gesprek met het veertienjarig neefje van deze vriendin. Verbazingwekkend volwassen met tegelijk een ontwapenend naiëve frisheid, lijken me die pubers.  Ik zie nog zelden mensen van die leeftijd. Maar ik heb o.a. geleerd dat facebook “voor oukes is” en dat “netlog in is”. Bij veertienjarigen! Onthullend. En ik heb een nieuw msn-adres van iemand die blijkbaar zelf heel geÏntrigeerd was door een “oudje” die wist wat facebook was en al eens een filmpje bekeek op youtube.

Heel even en bijwijlen zou ik het leven schoon durven noemen.

Advertenties

Plaats een reactie

Nog geen reacties

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s