expeditie wassalon

DE TOON VOOR 2009 IS GEZET

Het jaar is goed begonnen. Mijn wasmachine is stuk. Niet van vandaag, maar sinds een week of twee en normaal gezien zou ik dit nooit wereldkundig maken. Maar noodgedwongen moest ik me hierdoor naar een wassalon begeven, en daardoor kreeg dit banale feit een blogwaardig staartje.

Wassalons dus. Net zoals bus-, trein- en tankstation, kapsalon en colruytkassa’s zijn dat voor mij vakjes op een gezelschapsspel (9-99) waartussen iedereen blijkbaar met het grootste gemak als een pionnetje heen en weer schuivelt, maar waarvan mij nooit de spelregels zijn uitgelegd.  Alsof de rest van de spelers gezamenlijk in een complottheorie besloten hebben om me nooit te laten winnen. Ik blijf klunzen.

Mijn eerste en laatste bezoek (oh, een dekbed! Zo simpel in het wassalon!) dateert van deze zomer en was uitgedraaid op een fiasco waarvan ik jullie de details  zal besparen. Dit debacle zou me geen tweede keer overkomen en deze keer zou ik goed beslagen op het ijs komen. Met vier voorgesorteerde zakken trok ik tussen twaalf en één – want dan eet toch iedereen – richting Ipso Facto. Ja hoor, opzet geslaagd, het oorlogsveld lag er verlaten bij, wat een opluchting, de strijd was al bij voorbaat gewonnen.  De gelegenheid om rustig de gebruiksaanwijziging te lezen, een verkenningsronde te doen en elke machine aan een grondige studie te onderwerpen. Eindelijk geen mens die zou merken dat ik een nieuwkomer was. Ik kon alvast beginnen met vier machines te vullen, dat was een makkie. En wanneer straks na een minuut of vijftien een klant zou opdagen dan zou ik al rustig met mijn Ipod en mijn krant op het bankje zitten (dat had ik allemaal bedacht!)  alsof ik dit al deed van toen ik nog in de luiers zat.

Net wanneer ik op het infobord aan stap 2 ben (kies uw programma) komt er een bebaarde man binnen. Met lege handen.  (Negeren? Goeiedag zeggen? Maar wat als hij dit als een uitnodiging ziet tot een gesprek? Doen ze dat in wassalons?) Ik besluit voorlopig na een onbestemd knikje maar om gefixeerd naar de affiche aan de muur te blijven staren. De man nadert. Hij vraagt of het lukt. Jaja, het lukt, dat zie je toch? Waar moei je je eigenlijk mee? Bekommer je om je eigen was en waar is die trouwens en moet jij niet eten tussen twaalf en één??!! (‘Ja ja’, zég ik, al de rest dénk ik…)

De man is geen klant maar eigenaar. Tenminste dat veronderstel ik wanneer hij de munten uit de machines begint te halen. Helaas voor mij is hij ook een kleine ondernemer die weet wat klantvriendelijkheid en klantenbinding is en meent hij mij gedurende het komende uur te moeten onderhouden. Hij begint aan zijn levensverhaal. (Staat er op mijn gezicht te lezen: ‘spreek tegen mij’??). Ondertussen moet ik vier machines bevoorraden met waspoeder en wasverzachter, verschillende programma’s instellen, en ook nog eens jetons uit een automaat halen.  En beleefd doen alsof ik geboeid luister en op tijd eens bevestigend knikken.  (Ja, zo ben ik.)

Nu moet u het voor het verder verloop van het verhaal normaal vinden dat ik zeven kleine  yoghurtflesjes gevuld met waspoeder en wasverzachter bij me heb. Vraagt u zich vooral niet af waarom die al maanden in mijn garage staan en ik het vandaag de gepaste gelegenheid vond om ze mee te nemen. Wanneer ik met een vanzelfsprekende vlotheid (pose!) alsof ik de machine zelf uitgevonden heb een flesje in het daartoebestemde bakje giet (III) merk ik (te laat) dat dit geen wasverzachter is maar afwasmiddel. 30 cl Dreft. Hebt u enig idee hoe hard dit schuimt? Terwijl de man onverstoord doordraaft over zijn  buur boer breekt mij het koud en warm zweet uit. Maar onbewogen; paniek, dat ken ik niet. In een visioen zie ik uit de drie afvoerputjes tegelijk het schuim opstijgen. Brandweer die het salon moet komen schoonspuiten, een eigenaar en klant die op een schuimwolk buitendrijven, een voorpaginafoto in de regionale Streekkrant. Torenhoge schadeclaims en levenslange vergoedingen voor opgelopen trauma’s. Rampscenario.

De man heeft niets gemerkt en ik doe alsof er niets gebeurd is. Uiterlijk kalm knik ik bevestigend op zijn overpeinzing dat  liefde voor beesten toch iets heel schoons is. Ondertussen flitst het door mijn hoofd – 40 min. eer de machine aan het spoelprogramma is, tegen dan heeft de man al zijn geld gecollecteerd en is hij al lang naar huis. Dan heb ik nog de nodige tijd om een oplossing te vinden. Het knettert. Maar de man wijkt  echter niet van mijn zijde, ik breek mijn hoofd verder over een uitweg en heb ondertussen de situatie als volgt ingeschat: 1/nog 35 minuten te gaan 2/ het bakje voor het spoelmiddel is een uitneembaar bakje  3/ er is een toilet. Ik ga voorlopig rustig op de bank zitten, de man ratelt nog steeds door.

De redding is nabij. Er komt een dame binnen die onmiddellijk achteraan naar de droogkasten trekt en blijkbaar een kennis is van de eigenaar (of goede klant). Hij gaat een praatje met haar slaan en ik zie mijn kans schoon. Ik sprint naar de machine, ik haal het bakje er uit, ik ren naar het toilet, ik spoel het bakje om, ik spurt terug, steek het bakje terug in de machine en ga weer op de bank zitten alsof er niets gebeurd is. Dit alles in een recordtempo. In mijn binnenste slaak ik een zucht van opluchting.

Ik wou mijn was nog drogen – handig toch – maar nadat de eigenaar ook nog een eigenaardig geluid opmerkte aan de aparte centrifuge en deze op noodstop moest zetten omdat al mijn handdoeken tussen de trommel gedraaid waren en hij me ook nog het verhaal uit de doeken wou doen over zijn leven als bard ben ik wijselijk gevlucht.

Een nieuwe wasmachine is misschien toch geen slecht gedacht. Maar wat moet ik met die drie overblijvende jetons die een automaat waarvan ik veronderstelde dat het een geldwisselaar was onbedoeld uitspuwde?

Advertenties

2 reacties

  1. Ik kon enig gegniffel niet onderdrukken. Mijn excuses daarvoor.
    Bekijk het positief: de reuzensolden zijn in het land. Grote kortingen op wasmachines!

  2. Na de was, de strijk……….
    Bestaat er niet zoiets als:”Wassalons voor dummies”?


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s