ja, we kunnen!

NU OOK VERKRIJGBAAR IN BELGIE!

Terwijl de oorlog in de Gazastrook op dit eigenste ogenblik in alle hevigheid woedt en deze zeer terecht alle media-aandacht opeist is de storm in België na de vertrouwensstemming van vrijdag jl. in de Kamer geluwd. Omdat ik alle oorlog zinloos en onbegrijpelijk vind en meer bepaald in deze Israëlische kwestie zelfs na jarenlange informatie en de meest diverse opinies nog steeds geen standpunt kan en durf innemen, heb ik wel alweer mijn bedenkingen bij de toestand in ons eigen land. Bedenkingen die eigenlijk enkel vragen zijn.

Ik snap het namelijk niet goed. Ineens is alles koek en ei. Met Herman Van Rompuy lijkt zelfs – afgaande op alle krantencommentaren en lovende woorden op TV – onze eigenste Obama te zijn opgestaan.  Nu wil ik geen afbreuk doen aan zijn eventuele kwaliteiten en integriteit, maar als hij nu werkelijk alles gaat veranderen, waarom hebben we dan zolang moeten wachten op de nieuwe redder des vaderlands? En ineens moet iedereen positief zijn, alles wat er gebeurd is, daar vegen we de spons over en we gaan met optimisme de toekomst tegenmoet. O wee, durf niet anders, riskeer het niet!

Omdat het een nieuw jaar is  en ik de beste voornemens had, ben ik bereid om daar even, heel even, in mee te gaan. Want wat had ik dan misschien verwacht?  Toch geen revolutie of anarchie?! Met de huidige economische wereldcrisis is het meest verstandige inderdaad om zo snel mogelijk over te gaan tot de orde van de dag en effectief efficiënt te gaan regeren, daar zijn alle wijze mensen het over eens. En ze moeten niet al vechtend over de vloer rollen. En ik ben de eerste om de vraag toe te juichen voor meer hoffelijkheid en minder grove taal in het parlement. Discussie op niveau, wie kan daar tegen zijn. Voorbeeldfunctie. Ik ook wil ernstige, verstandige, integere en hard werkende politici en geen mediageile door spindoctors gederigeerde gladde jongens (m/v). Eindelijk eens.

Maar ik kan niet tegen die hoera-stemming. Dat sfeertje. Niet enkel op het politiek toneel maar ook in de  media. O wat hebben we spijt hoe stout we geweest zijn, we steken een hand in eigen boezem, het is onze eigen schuld, we weten het. We zijn een beetje deugniet geweest en  hebben een beetje ruzie gemaakt en jullie allemaal opgestookt maar nu gaan we allemaal braaf zijn en elkaar een handje geven en de grote leider volgen en we gaan niet meer liegen en bedriegen en ge moet ons geloven want we zweren het op ons communiezieltje. We hebben allemaal gezondigd maar we zijn gaan biechten en alles is vergeten en vergeven. (Als dat niet katholiek is! Enkel de boetedoening vergeten we…)

Ik kan er niet tegen dat er wezenlijk niets veranderd is maar dat toch iedereen laat uitschijnen alsof dat wel zo is. Een paar gestrafte kindjes zijn buitengevlogen, maar als ze even in de gang gestaan hebben mogen ze terugkomen, want eigenlijk wisten we nog niet goed of ze nu echt stout geweest zijn. Er zijn nog een paar andere kindjes die niet zo flink geweest zijn maar omdat ze de lievelingetjes waren van de meester mogen deze nu zelfs opletten vooraan in de klas.  En de echt lastige kindjes, die hebben we gewoon van school gestuurd.

Wanneer men durf opperen dat het evengoed als vroeger alweer om de postjes gaat wordt iedereen heel erg boos. Toogklap. Ook Karel De Gucht roept uitdrukkelijk op dat het maar eens moet gedaan zijn met dit te insinueren. Niémand doet het voor de postjes. Niemand denkt aan zijn zoveelste pensioen. Maar neen. Iedereen doet het uit idealisme voor de mensen en de goede zaak. Het spijt me, maar ik geloof het niet. En ik moet alweer verstandiger mensen gelijk geven en ontgoocheld vaststellen dat ook Inge Vervotte trouw op post was voor de stemming.  En ik geloof ook niet in deze oproep. Omdat het enkel om families en relaties gaat.  Buitenstaanders oppikken? Goed gek. En dat D’Hondt nu ook gewoon aanblijft als kabinetchef van Van Rompuy zal echt niet, neen, echt helemaal niets te maken hebben met zijn tante.

Zucht.

Zelfs Hugo Camps vindt de benepen Marianne Thyssen een toffe. Waar gaat dat naartoe?

(En nu ga ik het minstens een volledige week niet meer over politiek hebben. Tenzij ik geroepen of ontdekt word.)

Advertenties

4 reacties

  1. “daar even, heel even, in mee gaan”. 4 dagen.
    Viva Aïda!

    De wereld vergeet dat Van Rompuy een conservatieve eikel is. Bekwaam? Ongetwijfeld meer dan Leterme. Net zoals men niet meer over De Wever kan spreken zonder te vermelden dat “hij toch wel een intelligent man is die serieus genomen moet worden”.

    Weet je trouwens dat op jouw rood-zwarte blog de wordpress-sneeuw het meeste opvalt? Ik dacht 3 weken geleden dat jij het had uitgevonden… 😉

  2. Weet je wat ik eigenlijk het ergst vind op dit moment? Dat onze mening (die van de burger) nergens bij gevraagd wordt. De politici regelen alles onder mekaar wel. Ik zal zelfs meer zeggen: we mogen en kunnen zelfs niet meer naar de stembus omdat die verkiezingen zogezegd rechtsongeldig zouden zijn. Dit is een dictatuur met een democratisch strikje eromheen.

  3. De burger zal het probleem ook niet oplossen vrees ik. Wij kiezen volksvertegenwoordigers voor een periode van vier jaar en zolang die verkozenen de regeerders een meerderheid geven is er van dictatuur geen sprake. Dat de politici het onder elkaar regelen, dat mandaat heeft de burger hen gegeven. Maar misschien heeft de burger zich gewoon vergist in de keuze van zijn volksvertegenwoordigers.
    Nu worden de oude paarden van stal gehaald, misschien omdat die nog stammen uit de tijd van de unitaire partijën toen de dialoog nog een vanzelfsprekendheid was, gemakshalve vergeten we dan dat zij aan de wieg stonden van de structuren waar de jonge generatie zich nu op te pletter rijdt. Gisteravond was er op RTL een debat met Nothomb, Busquin en Antoinette Spaak, alsof de klok 20 jaar was teruggedraaid.
    En laat diegene die weet hoe het echt verder moet dan nu opstaan.
    In de nieuwe trend van positief denken zullen we dan ook maar geloven dat Hans niet mocht blijven omdat tante Paula het gevraagd heeft maar omdat er zo toch één iemand op het kabinet is die den Herman wat kan briefen over de hangende dossiers.

  4. Ik ben gelukkig niet alleen die zo een hekel heb aan de hoera stemming. Schoolplein mentaliteit vind ik het.


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s