loon naar werken

HET LAATSTE TABOE

Een ietwat genant voorval vorige week was de aanleiding tot een blogstukje dat ik uiteindelijk weggegooid heb omdat ik er niet goed aan uit was of ik me niet te verwaand gedroeg of arrogant was.  Of het geen kaakslag was voor mensen die zich wel elke dag in het zweet werken voor een minimumloon of respectloos tegenover de meisjes bij het Kruidvat of Zeeman. Of ik nog met mijn twee voeten op aarde stond of in een andere wereld leefde. Omdat ik zelf nog eens moest nadenken over mijn bedenkingen. Vandaag lees ik echter bij Chelone een stukje waaruit ik merk dat ik niet alleen sta met mijn twijfels en vragen.

Wat was er gebeurd. Ik had mijn kandidatuur gesteld voor een functie van shop filiaalmanager bij een winkelketen (Update: PC311). Ik heb er het hart, het hoofd en de handen voor. (cfr. Peeters&Pichal). Tot mijn verbazing kreeg ik een enthousiaste reactie waaruit ik kon opmaken dat ze onder de indruk waren van mijn CV. Nu is mijn CV niet slecht maar toch ook geen reden om zo’n jubelende reactie te rechtvaardigen. Ik had beter moeten weten. Mensen met mijn CV informeren zich waarschijnlijk over de loonbarema’s in de distributiesector en solliciteren gewoonweg niet, om redenen die me nu duidelijk geworden zijn.

Alvorens men me op gesprek wou uitnodigen had men echter graag een idee over mijn loonsverwachtingen. Nu had ik bij mijn passages bij interimkantoren met hun smalende opmerkingen van ongeloof of “wat denk jij nu?” al bedacht dat ik mijn loonsverwachtigen misschien toch wat moest bijstellen maar ik had besloten om niet onder een bepaald percentage in te leveren. Ik antwoord dus zonder een bedrag te noemen dat ik best open sta voor hun voorstellen maar dat er aan mijn ervaringen en leeftijd inderdaad een zeker prijskaartje hangt en dat ik mezelf niet wil devalueren. Ja, is het antwoord, dat hadden we gevreesd. We bieden namelijk als beginsalaris 1700 BRUTO. Ik heb het twee maal laten bevestigen omdat ik het niet kon geloven en op mail laten zetten om mogelijke vergissingen uit te sluiten.

Na het gesprek schaamde ik me een beetje om de situatie. 1700 eur bruto was nog  niet eens wat ik netto voor ogen had. Zonder extralegale voordelen. En dan had ik al serieus ingeleverd. Nu ben ik me er altijd heel goed van bewust geweest dat ik in een sector werkte die goed betaalt. Dat heb ik ook dikwijls genoeg aan mijn jonge collega’s benadrukt. Dat ze eens moesten buiten de branche kijken. Ik dacht dan vooral spontaan aan de verzorgingssector, vuilnismannen en postbodes. Met de jaren merkte ik dat bij afgestudeerden de verwachtingen alsmaar hoger werden. Dat ze bij hun eerste job al direct veronderstelden zelf eisen te mogen stellen en slechts wilden beginnen aan een loon waar ik eerst twee jaar moeten voor bewijzen heb wat ik waard was bijvoorbeeld. Want al werd ik goed betaald, ik heb mijn verloning wel echt verdiend. Ik ben begonnen aan het loon waarmee ik uit een overheidsbaan kwam als opsteller. De barema’s zijn bekend. Hard werk en inzet en flexibiliteit, lange dagen en vele uren gecombineerd met competentie zijn steeds meer beloond geworden naargelang ik er langer werkte. Dus al is mijn laatste loon volgens alle interimkantoren veel te hoog, toch vond ik het gewoon correct. Zoals ik mijn veel lager loon ooit bij die openbare dienst ook heel correct in verhouding tot wat je daar moest presteren. En daar gaat het volgens mij allemaal om. Het gevoel van correct betaald te worden.

Ik heb veel begrip voor werkgevers. Ik kom uit een zelfstandigenmilieu. De loonlasten zijn hoog. Vele lonen zijn redelijk correct bruto maar worden onredelijk na afhouding van belastingen. Daar knelt het schoentje. Dat is niet de schuld van de werkgever. Bij 1700 eur bruto speelt mijn rechtvaardigheidsgevoel echter op.  Voor een manager met een verantwoordelijke leidinggevende functie. Sinds mijn zoektocht naar een nieuwe baan maak ik me dikwijls de bedenking waar de grens ligt tussen een correcte verloning en uitbuiting. Hoe wanhopiger je wordt, hoe lager je norm? En door  op slecht betaalde banen in te gaan, hou je daarmee dan geen systeem in leven waaruit we eigenlijk al sinds begin vorige eeuw willen ontsnappen? (Terzijde, de kip en het ei: ligt een loon laag omdat een werkgever er van uitgaat dat een werknemer zich toch niet zal inzetten of zet een werknemer zich niet in omdat het loon laag is?)

Ik vroeg ooit bij de VDAB of een loon een reden mag zijn om een job te weigeren. Het antwoord was een heel ferm neen.  De eerste zes maand dat je uitkeringsgerechtigde bent mag je weigeren en op eigen houtje verder zoeken, dus ik heb nog wat respijt, later moet je elke job die je aangeboden wordt aannemen voor het loon wat ze voorstellen. Daar ongeveer komt het op neer.  (De banen die ik voorgesteld krijg kan je hier lezen.) Dat wringt bij mij. Ten eerste krijgen ze zo natuurlijk iedere werkloze aan het werk, maar daar had ik het al eerder over op deze blog. En ten tweede is er dan ook vanuit de kant van de werkgever geen enkele reden om hogere lonen te bieden.

Het blijft een heikel thema. Ik heb er moeite mee.  De teneur op de arbeidsmarkt wordt dat vijftigers veeleisend zijn en niet meer aan een baan geraken omdat ze niet willen inleveren. Over jonge intreders die direct een dik salaris willen met auto en tankkaart wordt niet gerept. Wij moeten dimmen.  Opnieuw beginnen aan een basisloon en in basisfuncties en nog maar eens doorgroeien. Of  in de grijze zone gaan werken. Thuiswerk, gezinshulp of bejaardenzorg, dienstenchequeparcours, online-enquêtes, call-centers. Met dubieze statuten of contracten. Dat lijk er enkel nog weggelegd voor ons. Of onderbetaalde jobs.  Of zwartwerk. (Neen, ik heb mijn waardigheid nog.) We moeten tenslotten niet te veel noten op onze zang hebben. Zelfstandige worden lijkt inderdaad nog de enige optie. Begin maar een klantenbestand op te bouwen.

Chelone heeft gelijk. Ik zou ook niet uit mijn stoel komen voor dertig eur. Maar het blijft een moeilijke en gecompliceerde discussie. Omdat er mensen zijn die het wel doen. Elke dag, noodgedwongen.

Advertenties

9 reacties

  1. Ik ben zelf ook begonnen aan iets minder dan 2000 bruto. En dat terwijl een bedrijf mijn baas tussen 500 en 1000 euro per dag betaalt voor mijn diensten.

    Mijn vader was gescandaliseerd toen hij het hoorde. Via de loonspecials van Vacature en Job@ kwamen we erachter dat ik niet afschuwelijk weinig betaald werd. Niks te veel, maar ook niks te weinig. Pal op het gemiddelde voor mijn sector, leeftijd en ervaring.

    De lonen zijn afschuwelijk laag. Maar wat doe je eraan? Ik begrijp niet hoe mensen erin slagen om te sparen… Laat staan een huis te kopen.

    Wist je trouwens dat 75% van de mensen die 3000 netto per maand verdienen, vinden dat ze “net toekomen”?

  2. Ik kan je alleen maar bijtreden.
    Wat ik me dan wel afvraag : wat verdienen die dutsen achter de kassa van die winkelketen dan?

  3. Met dit op de agenda zal een vergadering niet volstaan ,een conclaaf dringt zich op.

  4. Ik belde vandaag voor een nieuwe vacature als administratief medewerker. Ze waren dringend op zoek naar een viertalige kracht. De kennis van het Duits was de grootste vereiste. Ze konden niemand vinden want, zei ze letterlijk: “Hoe is het mogelijk dat niemand in dit apenland de Duitse taal voldoende kent.” Ik mocht onmiddellijk komen solliciteren. Toen ik haar telefonisch om de loonverdienste vroeg, antwoordde ze dat iedereen in de firma aan hetzelfde loon begint zijnde 1300 Euro! Ze mag verder koortsachtig blijven zoeken in dit apenland om iemand met mijn ervaring te vinden die aan dat loon wil werken en bovendien nog vloeiend Duits spreekt en schrijft.
    En wat vertel ik de VDAB die ik ook, terwijl ik voorlopig aan het werk ben, een follow-up moet geven van deze sollicitatie?

  5. ‘k Ben hier toevallig op terecht gekomen. Mag ik vragen in welke sector je nu werkt(e)?
    Ik ben zelf dik 1,5 jaar geleden beginnen werken in de grafische sector tegen 1800 euro bruto en sindsdien is daar nog niets aan veranderd. Of ja, ‘k heb maaltijdcheques bij gekregen na ’n half jaar, jippie. Maar dat komt dus neer op zo’n 1400 euro netto en jup, dat is best wel weinig vind ‘k .. (ben dan ook zo’n beetje op zoek naar wat anders maar ’t is zo’n lastige periode nu eh :s)

  6. 1400 euro netto is zeker geen slecht loon voor iemand die start. Bij de uitgeverij waar ik werkte, had ik als universitair (begin 30) na twee jaar 1330 euro netto. Ik was onderbetaald maar de doorsnee universitair geschoolde haalt nauwelijks meer. Nettolonen ca 2000 euro zijn alleen weggelegd voor economen en ingenieurs die in de juiste sector (oa consultancy) zitten anders ga je beter naar de overheid (wat ik gedaan heb) of naar een sector die wel goed betaald (oa petrochemie, banken).

    En op jouw leeftijd Aïda zou je idd. wel een paar looneisen mogen hebben, dat de VDAB daar blind voor is, is te gek voor woorden. Alsof niemand dan zijn sollicitatie bewust zal saboteren.

  7. Enfin Kimmi, ik werk nu 6 jaar als leerkracht en verdien nu net iets meer dan 1500 euro netto. En ik moet hard werken. Ben jij nu niet net één van die jonge werkkrachten die al meteen te veel verwachten?

  8. […] vond ik het. En ook Chelone en Aïda, die al meermaals hun beklag deden over de jobbegeleiding van de VDAB, over networking, uitzendkantoren en andere […]

  9. Filmproductie.
    Maar voor alle duidelijkhei: in oorsprong reclamefilmproductie. Het woord “reclame” maakt het verschil.


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s