gedeeld gevoel van de week

DAKLOOS – BERNARD DEWULF

Wij zitten een avond bij elkaar: vrienden vanouds. De glazen zijn genadig, de spruitjes feilloos. Soms zegt iemand: je ziet er goed uit. Er is gedeelde tijd door ons heen gegaan, dat schept mildheid en samenhang.

Wij wisselen woorden uit als kleine strelingen en wij weten: alles is afscheid. Daar proberen wij mee te leven.

Waar wij het over hebben: tijdzones. Nù zijn er kinderen, vroeger waren we dat zelf, daartussen zijn er ouders gestorven. Straks lopen ook wij af en gaan zij door. Tijden beginnen, tijden lopen, tijden wisselen. Allemaal vanzelfsprekend. Maar hoe wij dat allemaal door elkaar doen: soms zijn de dagen onmogelijke klimladders. Klimt er een kind op onze levende schoot, dan klimmen wij steeds vaker zelf in het hoofd op een dode schoot van vroeger. En dan stijgen herinneringen als vocht in onze lichamen.

Iedereen van ons is al dakloos. De ene helemaal, de andere half.

Ouders zijn puntdaken. Eerst valt de ene helft weg, later de andere. Soms tegelijk. Dan staat het bestaan in de open lucht, dan tocht het ineens verschrikkelijk om ons heen. Overal ademtochten door elkaar. Vervolgens moeten wij zelf dak worden.

En niets zo dakloos als het dak zelf.

Dat is het moeilijkste, stellen wij vast: hoe gerimpeld ook, alles blijft een kind. Maar ooit worden alle ouders wezen en alle wezen ouders. En van het grootste belang: hoe wij afscheid nemen.

Iemand onder ons heeft het helemaal kunnen doen, dagenlang dàg zeggen. Iemand maar half, iemand helemaal niet. Het scheelt een leven lang in het verdriet.

Later, wanneer wij moe zijn van spreken, uren en wijn, gaan wij uit elkaar. Omhelzing hier, zoen daar. Iemand zegt, tot binnenkort. Alle lichamen knikken. Het afscheid is opgeschort. Meer kunnen wij niet doen: het afscheid omhelzen en over- en overdoen.

De Morgen 20-10-2008

Voor alle halve en hele daklozen maar vandaag in het bijzonder voor E. en A.

(Uit mijn plakboek met favoriete Dewulf stukjes maar gekopieerd bij Dieu, wat me het intypen bespaarde, waarvoor dank.)

Advertenties

5 reacties

  1. Een gevoel zo gevoelig kunnen vangen in woorden, dat laat mij zonder woorden.

  2. Dit pakt mij, en ik weet er nauwelijks iets op te zeggen. En soms is dat ook niet nodig.

  3. wou ook schrijven dat ik dat heel schoon vind…

    en nu zie ik hierboven die Mike reactie…. heb daar ook een reactie van gekregen met dezelfde eerste zin en dan iets anders – dat is toch spamgedoe? of vergis ik me?

  4. Volgens mij staat dat hier vol spamreacties op diverse stukjes. Even schoonmaak houden in mijn huis; dat is wat er gebeurd wanneer je het verwaarloost.

  5. Zonder dank, alle eer gaat naar de schrijver van dit meesterwerkje.


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s