Voorrang van rechts

AFDWINGBAAR ALTIJD EN OVERAL

Wanneer ik niet eens de kans krijg om mijn eigen hoffelijke ik te zijn en om met een brede glimlach  een vriendelijk “rijdt u maar” gebaar te maken maar me het invoegen afgedwongen wordt onder het vanzelfsprekende “je laat me wel toch voorgaan zeker…” zonder me een blik te gunnen , wat vandaag wel iedereen lijkt te vinden die zonder aarzelen van eender welke oprit of parking komt afgereden of zijstraat komt aangereden, dan heeft dat net het omgekeerde effect op mij.

Dan wordt ik arrogant en bitsig. En laat ik je vooral NIET voorgaan.

En word ik een minuut later dan wel direct op mijn plaats gezet door de wagen achter me die wél voorrang verleent met een air van: “zie eens hoe hoffelijk ik wel ben, trut”.

Dit is net zoals volharden in het Nederlands in een Brusselse winkel/instelling waar niemand je begrijpt en waar dan uiteindelijk de ongeduldige klant achter jou  je met een neerbuigende blik vertaalt alsof je een idioot bent. Hate it.

(Als ik nu eigenaar was van deze blog dan kwam dit bericht in de leuke rubriek “dingen waar ik me in opnaai” maar dat ben ik niet,  dus catalogiseer het maar gewoon onder ergernissen. En ja, ik ben hoogst prikkelbaar de laatste dagen…)

Advertenties

5 reacties

  1. Prikkelbaarheid! Je bent niet de enige.

  2. Het probleem zit bij jou, vrees ik.

  3. Het is dus abnormaal dat ik mij stoor aan mensen die zich zonder blikken of blozen alsof ze alleen op de baan zijn of liever denken dat de weg altijd en overal alleen van hen is in het verkeer gooien en asociaal rijden?
    Ik moet me laten nazien. Of thuisblijven 🙂

    • Nee, das niet abnormaal. Maar het is wel *jouw* probleem dat je soms te ambetant bent om te doen wat juist is, en dan nog ambetanter wordt als je je daar pijnljik duidelijk bewust van wordt 🙂

      Er is een zekere mismatch tussen je geduld enerzijds en je ethisch besef en verantwoordelijkheidsgevoel anderzijds. Het feit dat je veel nadenkt, helpt natuurlijk ook niet. 😀

      Maar eigenlijk doe je het dus jezelf aan :-p

  4. ik vraag me soms af hoe anderen daar mee omgaan. de Madame zegt dat ik er mij niet mag aan ergeren, maar da’s soms moeillijker gedaan dan gezegd.
    dus zal het misschien wel aan mij liggen. en het is makkelijk gezegd “het probleem ligt bij u”. tot ze eens uw kind aanrijden.


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s