en een karton dat dit gemaakt heeft!

uit: “BRUSSEL DEZE WEEK”

americain

Advertenties

54 ministers en niks marcheert

EN DAN ZIJN ZE DIT NOG VERGETEN!

Wat we eigenlijk allemaal (menen te) weten wordt redelijk concreet wanneer je het zo eens klaar en duidelijk in een overzichtje ziet staan.  Het is geen cafépraat. België heeft 54 ministers*(zie update!).  Waaronder een van Taxi’s (!!) en één van Openbare Netheid.  Ik heb me nooit echt verdiept in de Brusselse regering en ik weet niet of deze bevoegdheden nieuw zijn of ze al jaren bestaan. In het eerste geval denk ik dan: eindelijk regularisatie in de Brusselse Taxi jungle en iemand heeft gezien hoe vuil Brussel er bij ligt! In het laatste geval is het echter wraakroepend. Het taxibeleid in Brussel slaat nergens op en Brussel moet zowat een van de smerigste steden van Europa zijn. Wat doen die ministers dan? Wanneer ik verder die Brussels regering bekijk stel ik vast dat dit meer op een gemeenteraad lijkt. Niks mis mee, ware het niet dat Brussel ook nog eens bestaat uit negentien baroniën met elk hun eigen burgemeesters en schepencollege en raadsleden. Zijn deze cijfers ergens te vinden?

Minister van Taxi’s. Kom daarmee eens buiten. Spontaan moet ik aan Borat in Absurdistan denken en indien het niet zo hemeltergend en kafkaiaans zou zijn is het eigenlijk ronduit hilarisch.

Doordat ik de laatste tijd volop in beslag genomen word door mijn baan – nog even en ik ben weer werkloos, kan de ellende weer beginnen – heb ik niet echt de tijd om me te ergeren. Veel dingen passeren, maar toen ik vanmiddag in het journaal de eedaflegging zag na de stoelendans binnen de Federale regering (maakt iemand hiervan eens een overzichtelijk schema?) drong het tot me door dat het echt hallucinant en beschamend is. Zijn federale verkiezingen geweest dan? Zonder dat ik een oproepingsbrief gekregen heb, zonder dat ik ben gaan stemmen? Alle gekheid op een stokje, er zijn eigenlijk geen woorden meer voor. Voor de zoveelste keer val ik in herhaling en kan ik enkel vaststellen dat we erbij staan en er naar kijken. Maar wat ik me wel afvraag: leest niemand van de politici de diverse commentaren en de reacties, verborgen op de opiniepagina’s van de diverse kranten en tijdschriften. En dan heb ik het niet over de reacties op HLN. Of ze lezen ze weldegelijk maar vegen gewoon vierkant hun voeten aan alles. Verheven boven alles.

Ook binnen de Vlaamse regering gebeuren de vreemdste dingen. Peumans, de beste leerling van de klas, krijgt een troostprijs. VDB wordt aan de kant gezet en een andere VDB krijgt en herkansing en mag nog eens proberen te bewijzen dat ze inderdaad zo bekwaam en intelligent is als haar vertrouwelingen beweren. Ministers die niet verkozen zijn, allemaal wettelijk en als zij niet kunnen besturen dan kan niemand het, daar heb ik vertrouwen in, maar dat betekent wel dat er onder de verkozenen niemand bekwaam genoeg geacht wordt? Niemand in de Vlaamse regering +50, en dan willen ze deze groep massaal aan het werk krijgen, kost wat kost. Fijn dat een jongere generatie kansen krijgt, maar moet een regering geen weerspiegeling zijn van de maatschappij?  Jonger geweld krijgt alle kansen onder het mom van vernieuwing en schone leien, maar ervaring, wijsheid die komt met de jaren en bezonnen geesten schuift men aan de kant? En dan zou men het in het bedrijfsleven wél moeten doen? Voorbeeldfuntie? Signaal? Iemand?

Men spreekt over ‘beloningen’ en ‘plicht’ en ‘gevraagd geworden’, mij lijkt het vooral dat mensen met een mening en die daar ook nog eens durven op staan aan de kant gezet worden. Het lijkt mij dat de volgers bestuurders worden, waardoor ik me afvraag of er nog iemand is die zich kritisch en creatief, intelligent en vernieuwend durft opstellen. Followers en ja-knikkers, onderdanig en dankbaar om de functie die ze “gekregen” hebben,  kunnen we zo onze huidige ministers omschrijven? En voor ze goed en wel ingewerkt zijn krijgen ze alweer een ander departement. En dan staan we versteld dat alles vierkant draait. Maar kijk, ik spreek mezelf alweer tegen want Reynders zit al jàààààren op financiën, en het marcheert ook niet. Mijn perceptie is dat geen enkele overheidsdienst vlot en correct loopt. Kent u er één?

Bart Tommelein en Jean-Jacques De Gucht cumuleren. Terwijl iedere andere vijfentwintigjarige met moeite één baan vindt, pakt dit heerschap er schaamteloos direct twee. Schoonpa, vertrouweling van Verhofstadt, krijgt zijn plaatsje in de federale regering, De Gucht kan achter de schermen verder mee instructies geven. Voor De Padt wordt een baan gecreëerd, de invulling moet nog komen, maar dat is bijzaak. Toch? (Btw, wat ik me eigenlijk afvraag en waarover ik de weg niet vind naar correcte informatie hierover: krijgen al deze dames en heren ook nog eens een pensioen voor al hun vorige functies (cumul) of is dat ook een fabeltje?)

Maar hé, wat zou het. Mijn buurvrouw maait al sinds mensenheugenis elke vrijdag vanaf maart tot eind oktober tussen 15 u en 16u30  het gras en dat deed ze ook weer vandaag. Google geeft 1.220.000 resultaten voor “gecreeërd” en 1.230.000 voor “gecreëerd” (het correcte, ja toch? Niks is nog zeker). Op de online versie van de Vlaamse kwaliteitskrant kunnen we Storygewijs uitgebreid lezen dat Tom Boonen misschien zijn lief bedrogen heeft, op het TV-journaal van onze openbare omroep komen Maurice en Willy  in ware Gloria stijl vertellen dat ze een kogelpen-pistool gevonden hebben en na uw vakantie bent u toch ook afwezig op het werk omdat u het slachtoffer bent van de Mexicaanse griep-epidemie of dan toch in elk geval van de paniek die men er rond zaait. Maar vrees niet! Het leger is al ingezet!

Zinzen, die zowat de beste beschouwing gaf over de regeringsvorming is een oude zeur, iedereen in mijn werkkring was verontwaardigd over de ontslagen bij De Morgen en het verdwijnen van Dewulf, maar ik zie die iedereens nog dagelijks deze krant kopen “euh waarom niet, wat, hoe?”, niemand van mijn overheersend jonge collega’s deelt mijn mening -zelfs geen klein beetje- of begrijpt mijn ergernissen.  “Euh, wat zou het?” Morgen zijn we alweer vergeten wat er gisteren gezegd en gedaan is, het is zomer en komkommertijd en we zijn allemaal blij en vrolijk. We twitteren en we twetteren,  we followen en we feeden, we facebooken (not) en we mugshotten. Ik experimenteer tussendoor en heb het al wel weer gezien. (Verslag hierover volgt later.) En de tieners hebben het allemaal verstandig geplaatst. De toekomst ziet er roze uit, het belooft. Boris zet compromisloos door, onderwijzers zijn gelukkige mensen, als u een jong klein fijn tenger blond meisje megamindygewijs een grote lijnbus ziet besturen, dan is dat mijn nichtje die pas geslaagd is en kijk volgend seizoen uit naar BCOostende. Er wordt nog steeds mooie muziek gemaakt door veelzijdige talenten die door fysiek afwezige buitenstaanders zeer zou gesmaakt worden, SO-studenten schrijven geëngageerd over politiek, Roger De Knijf presenteert De Ochtend en Geert Spillebeen leest uit de kranten. Wat een verademing.

En verder rest er ons gelukkig nog altijd voldoende humor en relativeringsvermogen om de luchtige ledigheid van o.a. de media in de juiste context te plaatsen.

Ik amuseer me rot. En dat is een waarheid als een dode koe. En ik kan schrijven wat ik wil want niemand leest nog een blog. Bloggen is zooo out. Oef.

*(Update: bij De Tijd zijn ze blijkbaar zelf de tel kwijt, deze namiddag stuurden ze via twitter de boodschap in als “54 ministers in vijf regeringen”. later op de avond spreken ze in het artikel ineens van 58 ministerposten in zes regeringen. Wat is het nu eigenlijk – beiden correct omdat ze één regering vergeten waren?? Telt u nog mee?)

twittertijd