verkeersinformatie

OOK EEN PRETTIGE DAG!

Zes maand werk 12-13-14 u per dag zonder enig sociaal leven hadden me mild gemaakt. Echt. Leven en laten leven had ik me voorgenomen. Alle mensen willen alleen maar het beste en zijn in wezen goed. Sociaal. Menslievend. Zij en ik. Drie dagen op een rij ontroerde mannen en liefelijke dorpstafereeltjes in Man bijt hond, zie je wel!

De laatste week ben ik mijn schade aan het inhalen en ben ik nogal uithuizig geweest. Resultaat: ergernis ten top. Onbeschoftheid, egoïsme, onvriendelijkheid, asociaal gedrag. En dan zou dat aan mij liggen?

Waarom menen twéé dames los van elkaar dat ze de Lijnwinkel mogen binnenvliegen en ze vrijgesteld zijn om een nummertje te trekken en menen ze quasi-verontschuldigen/nonchalant te mogen voor te steken? En waarom schamen die zich écht niet om nog onbeschoft tussen mij te komen wringen als ik al aan het loket sta? En waarom wordt IK dan beschouwd als het onvriendelijk mens dat geen geste wil doen tegenover een mens die haar bus moet halen en waaro wordt IK neergebliksemd door boze blikken omdat IK niet even achteruit wil wijken aan het loket (noot: ze bleek uiteindelijk dezelfde bus te nemen als ik.) Waarom staat een snotter van acht zijn plaats niet meer af op de bus aan een hoogbejaarde mens met een stok die zich tijdens de rit amper kan recht houden? Leren ouders dat niet meer aan hun kinderen? En waarom zeg ik daar niets van, ik sta er met mijn neus op? Waarom sta ik geduldig op een vrije parkeerplaats te wachten en zet een blitse marketing jongen zich ongegeneerd op het gestreepte vak? En vijf seconden later een tweede er achter? Waarom zijn de trappen naar de Stadwinkel verkeerd bemeten en moet je ofwel twee kleine stapjes nemen of één te grote? Waarom vliegt iedereen me voorbij aan de wegenwerken in Affligem op de E40 terwijl de snelheid daar beperkt is tot 70 km/u? Waarom is een loketbediende van een openbare dienst niet gewoon vriéndelijk? Goeiedag, danku? Waarom bedient een kelner op een terras me zonder ook maar één keer zijn mond open te doen en me aan te kijken maar blijft hij  hautain in de verte staren? Waarom moet je in dat ene café aanschuiven om een plaatsje te bemachtigen voor een ordinaire spaghetti die uit een pot lijkt te komen? (dit geheel terzijde)?

Ik trek me terug in het bos. Of ga naar ’t convent.

Advertenties

3 reacties

  1. Het is geen troost dat die verkeersovertreders wél kans maken op een fameuze boete?

  2. Onlangs de heel mooie documentaire ‘Nunnan’ gezien over een vrouw die naar ’t convent is getrokken…


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s