drie op een rij

MOOIE DINGEN VOOR DE MENSEN

Aankopen al te lang uitgesteld en nu wordt het moeilijk kiezen aangezien ik mezelf op een regime van 1 CD per maand heb gezet en ook de nieuwste van Eels volgende week uitkomt en net toen ik me afvroeg hoe het nog met Tom MCrae zou zijn, lees ik dat hij volgende maand eindelijk nog eens een CD uitbrengt. Gelukkig zal die van Cat Power nog niet voor morgen zijn. En heb ik al lang tot heel lang àlle CD’s van Elbow, M.Ward, Bill Callahan en Bonnie Prince Billy. En dat de rest zich ook maar wat gedeisd houdt tot ik weer kan volgen.

(En neen, probeer me niet te overhalen, ik wil een cd, met een mooi kaftje en een boekje, en ja, ik laad die ook in I-tunes en leg nadien nog amper de cd op, maar als mijn computer morgen crasht en ik geen back-up heb van eventueel op I-tunes aangekochte nummers en cd’s dan ben ik alles kwijt en  ja, ik weet dat het dan mijn eigen schuld zal zijn en dat ik maar een back-up had moeten maken en ik besef dat ik dan ook al mijn foto’s en teksten zal kwijt zijn en zie wat Bent Van Looy voorheeft en stel dat daar nu net bij mij ook eens mijn eigen meesterwerk, uitvinding van de eeuw of het concept van het businessplan over het gat in de markt dat ik gevonden had opgestaan, ja dan ben ik dat kwijt en ik weet dat ik dat dan enkel aan mezelf te danken en dat ik dan zal denken had ik maar een back-up gemaakt, maar dan heb ik toch mijn CD’s nog om me te troosten….  Mm, zal ik misschien toch eens een back-up maken?)

Advertenties

florence

ZOALS IN ‘IK-WIL-ZO’N-STEM-EN-ZO’N-KAPSEL’

Omdat ik het al lang niet meer over muziek had.

Sinds herfst vorig jaar continu in mijn I-pod playlist. Meer dan één keer schitterend bij Jools op oudejaarsavond in Hootenanny. Die rosse. Niet die rosse uit Avatar die eens deelnam aan de slimste mens en niet die rosse van dat kleutergroepje, maar die rosse van The Machine. De enige echte. (Deze en deze zijn hors categorie)

mijmeringen

ZOMAAR EEN MOOI LIED

(uit een mooie CD/DVD)

cd tip 03/09

BONNIE PRINCE BILLY – BEWARE

Het muziekjaar 2009 wordt alsmaar beter!

(release 17 maart)

cd tip 02/09

M.WARD – HOLD TIME

Ik zat voor deze tip al een paar dagen te wachten op Ggoddeau. Omdat zij dus inderdaad beter kunnen uitleggen waarom.

Het ziet er naar uit dat het een goed muziekjaar wordt. Volgens mij natuurlijk.

[.youtube= een triestig liedje (Sad Song uit Transfiguration of Vincent) waar ik altijd vrolijk van word, de kwaliteit is helaas abominabel, luister via last.fm of listen.grooveshark.com.]

cd tip 01/09 anthonieken!!

EN NU ALLEMAAL IN KOOR*

*Je bent een toffe jongen!

Deze mensen kunnen u uitleggen waarom. Ik begin er niet meer aan als zoiets al geschreven is.

brief aan een minister III

DE JONGEN DIE “WOLF” RIEP*

Beste Frank,

Ik ben teleurgesteld en tegelijk ontstemd. Ja, u laat me in de steek. U laat mijn hand los en ik val in de afgrond. En dat na de vele lof die ik u en uw diensten toegezwaaid heb.  Is dat uw dank? Gaat het tegenwoordig zo? Is het in uw rechtstreekse opdracht gebeurd omdat mijn boodschap niet overgekomen is zoals ik ze bedoeld had? Of handelden uw medewerkers op eigen houtje omdat ze er niet erg gerust in waren?

In dit laatste geval zal ik u even mijn ontstemming toelichten. Ik ben gestraft. Ik mag niet meer naar de jobclub. Dat wist de consulente me deze week te melden aan de telefoon. In iets mildere bewoordingen, dat wel, ze had het niet echt over straffen, maar zo kwam het wel over bij mij.  Het was niet mijn eigen consulente, maar een Nederlandse versie.  Iets vlotter ter tale dan haar Vlaamse collega (dat Nederlands accent klint altijd zoveel intelligenter dan een dialectische boodschap). Ik durf wedden dat u die speciaal aangeworven hebt om mensen als ik Nollekesgewijs een slechte boodschap over te brengen. Ze zei het ook zo mooi: “We (u, Frank?) hebben besloten dat we het niet meer opportuun vinden dat u naar de jobclub komt.” Qué? “U bent vrij assertief en dat is ietwat imponerend voor de andere leden van de 50+jobclub.”

Hier werd ik even stil van, Frank. Ik word gediscrimineerd. Dat ben ik niet gewoon. Nu moet ik wel toegeven, ergens had ze een punt. Toen ze zich afvroeg of ik daar nu eigenlijk veel aan had en of ik me daar wel op mijn plaats voelde. Neen en neen. Maar het wringt. Wat moet ik daar nu uit opmaken? Dat ik op eigen houtje mijn weg vind in het vacaturelandschap? Dat die andere jobclubbers daar te dom voor zijn? Dat ik een bedreiging ben voor hun eigen baan, dat ik hun gezag ondermijn? Dat ik te snel werk zal vinden en dat ik andere vijftigplussers zal stimuleren om hetzelfde te doen en hun bestaansredenen dan verdwijnt? Dat het beter is dat de jobclub bestaat uit zwijgende en ja-knikkende volgelingen?

Maar goed, ik klaag niet, in essentie heeft ze overschot van gelijk. Maar doet dat niet nog meer vragen oproepen over uw diensten dan over mij? Waar de andere werklozen zaten die dan eventueel zouden aan mij gewaagd zijn – voor het sociaal contant- voor het delen van ervaringen – voor de zelfhulpgroep – daar kon ze me niet op antwoorden.  Zijn die er dan niet misschien? Mijn laatste strohalm – dat betekent dan wel dat ik ook uitgesloten word van het gratis gebruik van de geboden diensten… – werd vakkundig gecounterd met de mededeling: “Oh, maar u mag best nog komen gebruik maken van onze infrastructuur en faciliteiten onder de middag.” Alsof ik een besmettelijke ziekte heb, Frank. Zo lijkt het wel.

Beste Frank, wat moet ik hier nu mee? Ik heb geen diploma, ik ben niet jong, ik heb niet weinig ervaring, ik ben geen starter, allemaal obstakels voor het vinden van een baan en nu heb ik ook nog een te grote mond om werkloos te zijn?

Ik denk dat ik het maar voor bekeken hou. Voilà, weer al eentje minder. Zo hoeft u ook helemaal geen extra maatregelen uit de brand te slepen voor werknemers in mijn categorie. Ik ga wat genieten, ’t is Kerst.

Zo werkt het dus. Niet werken.

* DE STANDAARD - WOUTER VERSCHELDEN - OPINIE&ANALYSE - 13-14 DECEMBER