Je bent aangenomen!

THANK YOU SIR ALAN!

Volgens Jonathan Ross on Twitter vindt Sir Alan zelf dit werkstuk van cassetteboy erg grappig. Ik ook.

Finale The Apprentice: woensdag a.s. BBC1. Dan noemen ze “Mijn restaurant” goede televisie.

Advertenties

in gedachten

TUSSEN DE SOEP EN DE PATATTEN

Hoe erg is het gesteld met je geestelijke gezondheid als je het plezant vindt om sneller dan Van Molle ze kan geven de antwoorden die je niet weet te googelen tijdens het bekijken van De Canvascrack? In de hoeveelste hemel (of hel) vertoef je als je met een open autokoffer (van een stationwagon) zonder je van enig kwaad bewust te zijn (horen? niets!) in de gietende regen van A. naar H. rijdt (7 km)? Hoe worldwidewebgewend ben je wanneer je enthousiast naar je moeder sprint om samen met haar 350 foto’s die je doorgemaild kreeg (de link naar een webalbum uiteraard!) te bekijken op je laptop en daar vast te stellen dat je daarvoor internet nodig hebt en zij dat niet heeft. (Ahja! Ahneen!). Welke Freudiaanse verklaring zou er zitten achter dromen over De Blauwe Ford Escort Cabrio Met Volledig Blauw Lederen Interieur Uniek in België van Tom Boonen die je van zijn garagist die hem gestolen had gekregen hebt en die Tom in volledige koersuitrusting én met roodharige jongensachtige brildragende vriendin komt opeisen in een compleet vervallen kantoorgebouw waar je aan een voorhistorische computer zit.

Mijn vandaag afgewerkt kledingstuk ziet eruit als een overjaars bommakleed, terwijl het het modieus fleurig Marnijurkje ’08 had moeten zijn wat ik het in gedachten had. Mijn door een vakman aangeplante haag én vijgeboom zijn dood. Mijn kat wordt maar niet beter, amputatie of in het ergste geval euthanasie lijkt het vooruitzicht. Mijn zevende loodgieter komt ook weer niet opdagen en de achtste neemt zijn telefoon niet meer op omdat de bouwvakantie begonnen is. Ik maak nog maar eens de zoveelste emmer opgevangen water leeg. Ik draai de LP in beluistering om en realiseer me dat we dat we het voor het bestaan van de CD nooit lastig vonden om de twintig minuten recht te staan omdat kant A afgespeeld was en dan weer kant B. Mijn experiment “kom honderd gram aan per dag wanneer je werkloos bent een sabbatjaar neemt” blijkt een grandioos succes te zijn.

Ik weet nog steeds niet wanneer ik ” of ‘ moet zetten, ondanks de lessen die ik bij Plasky probeer te volgen. Mijn zinsconstructies zullen nooit vlot leesbaar of begrijpelijk zijn en mijn zinnen blijven te lang. Er is nog veel werk aan de winkel. Ik lees dat Annelies Rutten een hele week heeft om één column af te werken en ik vraag me af of ze dan elk woord en elke zinswending opzoekt en analyseert en eigenlijk vind ik haar ook niet goed. Het meisje dat op dinsdag bier schenkt heeft een poëtische clip tellende omschrijving van het gevoel van de dag rubriek die ik zelf had willen bedenken. Ooit zal het bekend worden welke journalist(e) er achter ‘Georgina‘ zat of welke student soc/com/watdanook deze blog gemaakt heeft in het kader van zijn/haar eindwerk. Of in oktober wordt het boek over het blog-experiment voorgesteld op de boekenbeurs. (Mét uw reacties en een grondige analyse daarvan.)

Ondertussen vraag ik me af hoe erg het eigenlijk is in Avignon. Stel ik vast dat veel mannen dom blijven wat vrouwen betreft die de kunst van het rond de vinger winden onder de knie hebben. Mag Kalita Air nog steeds lustig verder vliegen van en naar Zaventem, heeft het Vlaams Parlement in alle stilte het Verdrag van Lissabon goedgekeurd (formaliteit) en is het bijna vijftien juli. Zijn de kleiputten en Agrex NV alweer vergeten en lijken er daarentegen in de zogenaamde komkommertijd opvallend veel sensationele ongelukken te gebeuren en doden te vallen. Verdienen lastige doden rond de Middellandse Zee dan weer maar twee minuten aandacht in het vakantiejournaal. Bedenk ik nogmaals dat ik ook een spectaculaire dood wil.

Ik had veel zin maar geen tijd om jullie te tippen over een aantal goede programma’s op tv en schone films (@ SJ: Italiaanse filmzomer op Ned!) voor wanneer u niet naar een honderdduizendste herhaling wil kijken. Zelfs al is dat Green Wing dat ik drie jaar geleden al ontdekt heb op BBC maar eigenlijk toch nog steeds niet beugekeken ben. Ik heb door een krantenartikel een fascinerende mens ontdekt waar ik nog nooit van gehoord had en ik betreur het dat ik nog geen duizendste part van zijn genie heb. Ik constateer nog maar eens dat Sophie Hilbrand zonder enige twijfel de mooiste, meest spontane en naturelle vrouw van Nederland is en ik zou eigenlijk nog iets kwijt willen over een bepaald programma dat ze presenteert en over BNN in zijn algemeenheid.

Terwijl erger ik me blauw aan de aanhoudende lezersbrieven in Humo en de dwaze discussie over de zelfstandigen waarbij ik graag zelf eens een boekje zou opendoen over bepaalde KMO’s. Verwonder ik er me over dat er nog niemand gereageerd heeft dat het eigenlijk allemaal gewoon neerkomt op een algemeen gebrek aan solidariteit, nodig in een democratische samenleving of het nu een nietige kleine werknemer, een zelfstandige of een grote aandeelhouder of CEO betreft. Dat er gewoon een categorie mensen is die alleen aan geld en zichzelf denkt.

Ik foeter over de Humo zelf die steeds meer de Story of Dag Allemaal wordt (wat heb ik aan een roddelsessie met een gerateerde miss waarover ik nog nooit gehoord had en wiens naam ik nu dus alweer vergeten ben) en Serge Simonart, die ik nochtans altijd fel geapprecieerd heb, jaagt me de gordijnen in omdat zelfs hij in de val trapt. Ik lees over Fleetfoxes, die meer en meer aandacht krijgen en hoor nog eens dat het goed is. Ik betwijfel of de mening van een reclamemaker en een fotografe in een actua programma relevant is en ik stel vast dat alweer ******tijdelijk geschrapt omdat hier het resultaat van een bepaalde kwis waar een bepaalde blogger aan deelnam hier te lezen was**** , ooit won S. de Knack filmkwis maar toen, net die laatste keer, werd dat niet meer gepubliceerd in de Knack).

Ik zag dat een alom bekend blogger in De Morgen een artikel schreef maar ik kon het helaas niet opbrengen om het te lezen omdat het alweer over die overgehypte I-phone ging, wat me geen bal interesseert en waarvan de talloze berichten me danig op de heupen werken, meer nog, me eveneens fel de strot uitkomen. Ik lees dat ook Tante Annie zich ergert aan de bijlage van De Morgen en de kritische activist in mij bedenkt dat journalisten, en meer bepaald de vrouwen, WAX zouden moeten boycotten want De Morgen is geen damesblad maar een krant en tegelijk besef ik dat dit een onrealistisch droom is. En ik moet dringend een gevatte naam vinden voor mijn domeinnaam die ik nog moet aanvragen en waarvan ik nog niet weet wat ik er ga mee doen maar anders kan ik niet(s) ondernemen. “Dramaqueen‘ heeft mijn zus helaas al geclaimd als u eventueel zou van plan geweest zijn me dat voor te stellen.

Het regent. Komt het nog goed denkt u? Of heeft u geen mening.

Of ligt u gewoon ergens in de zon?

tip voor trippers 01/1 – leuven

LEUVEN IN SCENE 2008 – EDITIE 3 – 10&11 MEI 2008

Vandaag liep ik vanuit richting station Leuven de Bondgenotenlaan in. Er viel me een vreemde etalagepop op in een kledingwinkel voor een maatje meer. Mannequins zijn zelden een weerspiegeling van de realiteit, dacht ik glimlachend, maar ze moeten nu ook niet beginnen overdrijven, zo waarheidsgetrouw hoeft nu ook weer niet. Amusant.

Wat verder in een winkel lag er een gelijkaardige. Maar toch helemaal anders. Als dit de nieuwst trend is in etalagepoppen, geen bezwaar. Ze deden me al een tweede keer stilstaan én grijnzen.

Een derde bij Claudia Strätter deed me toch vermoeden dat er meer aan de hand was. In het oog te houden.

Op de Grote Markt kon je niet naast een immense vogelkooi kijken. Met sprookjesachtig vogels er in. En wat bleek uit een foldertje dat ik in die kooi vond:

Studio Orka (B – De vogelkathedraal – Belgische première. Een broedplaats van 12m hoog. De blikvanger van Leuven in scene 2008

En meteen was ook het mysterie van de poppen opgelost, want in datzelfde foldertje las ik ook:

‘Claude Merle verstopt zijn levensechte poppen in het leven van elke dag. De Bondgenotenlaan is nog nooit zo spannend geweest. Les voisins – Claude Merle (F)’

Internationaal openluchttheaterfestival Leuven in scene 10/11 mei 2008 – De magie van Pinksteren

Reden genoeg om nog wat verder op ontdekking te gaan. Her en der staan ze verspreid in diverse winkels. Leuk, verrassend en grappig. Maar vreemd genoeg keken meer passanten naar mij omdat ik een foto aan het nemen was van een etalage dan naar wat er in die etalage stond.

Wie in Leuven komt de komende dagen, spieden dus naar een markante pop. Ik ben uit de weg.

(Er staan er nog meer, maar jammer genoeg zijn er een aantal foto’s mislukt door de uitbundige zonneschijn en de lichtweerkaatsing, fotografie is niet mijn sterkste kant)

elders 03/1

ZIN EN ONZIN VAN EEN BLOGROL

Ik ben bezig met een lenteschoonmaak. In mijn leven, in mijn huis, in mijn tuin, in mijn geest. Opkuis. Dat gaat gepaard met wat bezinningen. Ook op blogvlak.

Sinds ik verhuisd ben heb ik merkelijk minder lezers. Veel minder eigenlijk. Dat was in eerste instantie wel de bedoeling van mijn verhuis maar ik vind het nu toch echt wel wat minnetjes. Een mens krijgt graag wat feedback. Een mens als ik toch, voornamelijk nu ik voorlopig niet meer werk.

In verband met minder lezers, – of moet ik schrijven minder bezoekers, want leest iedereen effectief ook wat je schrijft? – vraag ik me af, net als Ruben, wat de belangrijkheid is van een blogrol op een blog. Ik heb er namelijk doelbewust voor gekozen er geen te publiceren. Omdat ik het maar een gedoe van dienst en wederdienst vind. Vriendjespolitiek. Iets wat niet echt in mijn aard ligt. Ik had gedacht het anders aan te pakken (->tweede deel), maar ik weet niet of dit nu echt een goede oplossing is. Toch blijf ik bij mijn besluit.

Maar laat ik toch maar eens een testje doen. Of links in logjes helpen. Janien van The Sausage Machine is kampioen. Zij publiceert dagelijks een logje met tientallen links. Mooi én handig. Radio Plasky blijft goed bezig, en bevestigt me telkens weer hoe onverstandig het van mij is om niet te willen netwerken. Die mijnheer van De Standaard antwoordt mij nooit wanneer ik fouten meld, zelfs niet op mails (Ik blijf de link zoeken met Eugene Plasky laan/Jamblinne de Meux Plein) . Stijn, hogergenoemde Ruben en Stoffel hadden geen boodschap aan mijn stokje. Of zien de link niet, of bezoeken mijn blog niet. Ik die van hen wel. Kris van Kriskras, een nieuwe lezer sinds een paar weken, of althans nieuw in het reactieluik, wat ik zoals jullie weten zeer apprecieer. Zo ook Patrick. Wie hebben we verder nog buiten de oude bekenden. Ik lees nog steeds met veel plezier Hanenwurger. Mag best elke dag wat mij betreft. Heerlijk prettig gestoorde onzin. Brussel blogt blijf ik, ondanks het feit dat ik nu niet dagelijks meer in de file én in Brussel zit, graag en aandachtig volgen. Kwestie van de vinger aan de pols te houden. Muggenbeet, die ik ook zeer regelmatig een bezoekje bracht en graag las, stopt helaas, tenzij dertig reacties hem ervan kunnen overtuigen het niet te doen. Al een hele tijd, nog van voor ze uit België vertrokken zijn volg ik Mick en Wout. En niet in het minst omwille van de oogstrelende lay-out van hun blog. En tenslotte vind ik dat de blog van mijn vriendin jo best wat bekender mag worden en een permanent plaatsje verdient in de wordpress-top. Heerlijk avontuurlijke schrijfsels vanuit Singapore met schitterende foto’s van haar koloniaal.

Tenslotte heb ik beslist mijn gerdernissen blog stop te zetten. Volledig. Trop is teveel. Ik ga hem enkel aanhouden als archief en me concentreren op deze blog en onze fijne groepsblog.

Ben ik er vergeten? Ja, vanzelfsprekend. Ik bezoek er dagelijk meer en ander, zeker nu ik ook meer tijd heb. Goed voor een volgende aflevering van elders. Maar u kan ook nog terecht op die andere blog, daar staat wel nog steeds een blogrol.

Of anders roept u maar. Nu.

(update -> potverdorie, nu was ik toch nog vergeten te vermelden dat ik in de running was voor een Prijs bij Didi de Paris maar dat de wedstrijd afgeblazen is.)

simpele verzuchtingen 03/1

LOG MET TWINTIG EENENTWINTIG LINKS

Weet er nu eigenlijk iemand waar Anna zit?***Geshokeerd ben ik door de wetenschap dat 4,2 Nederlanders op 10 zijn in de fout gaande medemens gewoon dood wil. Echt diep geshokeerd. Wat voor een Nederland is mijn geliefd Nederland geworden? Doodstraf is primitief en barbaars, onmenselijk en een beschaafd volk onwaardig. Er bestaat geen enkele rechtvaardiging voor. Maar misschien zou men in België identieke resultaten hebben? Wat het er natuurlijk niet minder erg om maakt.***Ministerieel tumult omtrent de verkoop van aanstekergasflessen (vijf gewonden gisteren). Waarom geen bedenkingen of tegenwerpingen bij de rij-opleiding met vrije begeleiding? (twee doden vorige week)***Charlton Heston is overleden. Hij mag dan misschien een legendarisch acteur zijn, maar laten we niet vergeten dat hij vooral een fanatiek bepleiter was voor het recht op wapenbezit en een aantal jaren voorzitter van NRA*** Touring wil aankondiging van alle flitspalen en snelheidscontrole. Ik ben voorstander van het verrassingseffect***Ineens is het nieuws dat het niet pluis zit met ABX. Waarom zagen analysten én journalisten indertijd wel wat managers en politici toen niet zagen (of wilden zien)? Het verhaal van “wijsheid moet je leren”?***Hetzelfde geldt voor Managers van De Lijn. Elke buschauffeur kan je verzekeren dat de constante aanwezigheid van een tweede persoon in uniform (en dat hoeft geen politie-uniform te zijn) op de bus helpt!***Na het bekijken van de BBC reportage over de Scientology Church dacht ik er weer eens aan dat ik nog steeds geen antwoord heb op deze vraag en dat het adverteren nog steeds doorgaat***Denkt u maar niet dat u zomaar kan surfen op de internetverbinding van uw buur. Vreemd, ik wist niet dat dit een overtreding van de wet was***Het stokje van Margo dat er gekomen is door een reactie van mij is hier al beantwoord. Met gezonde nieuwsgierigheid geef ik dit door aan Ruben, Stoffel, Stijn**Details graag (in zoverre deontologisch mogelijk vanzelfsprekend!***Danku!***

Update: Fotoliefhebbers en avonturiers, lees toch ook nog eens de boeiende belevenissen van iemand met een minder saai leven.

slik

Take a break, take a tja, what?

Hier aandachtig lezen. Let vooral op het woord “even”

Tot herstels!

een niet bestaand filmpje

VAN EEN BESTAANDE MAN

Al maanden hou ik me in. Al maanden wil ik er géén aandacht aan besteden. Net omdat het geen aandacht waard is. Al maanden wil ik mijn mening kwijt. Niet zozeer over datgene wat nog niet eens bestaat, maar over de onbegrijpelijke en overdreven media- en andere aandacht. Over een sfeer die wordt gecreëerd. Over de tijd en energie die er aan besteed wordt. Ik hou mijn lippen stijf op elkaar want ik wil het doodzwijgen. U weet wel wat.

Maar wat ik hier nu lees bij de recent opgestarte blog van een vorig jaar naar Singapore uitgeweken vriendin is er zo ver over dat ik gezwicht ben en er wil naar verwijzen. Omdat het iets is waar we hier anders niets van horen. Over het effect van een simpele Hollander op Singapore en de rest van de wereld. Waar zijn we mee bezig? Een mens vraagt zich af of dit dan wereldwijd vanwege de ambassades verspreid wordt. Een mens vraagt zich af of er nog weldenkende mensen rondlopen.

Massahysterie. Weg ermee.