een telenetopzegpad

GAAT NIET OVER ROZEN

Net toevallig vallen de Telenetbesognes van mijn eerder stukje samen met een opzeg, waar ik ook even naar verwees. Een opzeg van mijn internetabonnement op een ander adres. Dit staat helemaal los van het defect waarover ik eerder schreef.

Op 18 februari jl. bel ik naar Telenet om een internetabonnement op te zeggen. Al direct valt het op dat er in het (u wellicht ook bekende) menu geen keuzemogelijkheid ‘opzeg’ is, ik kies dan maar het zo algemeen mogelijk ‘administratieve vragen’. Ik zeg dat ik mijn abonnement wil opzeggen en al direct meldt men me dat men me zal doorschakelen naar andere dienst. Ik herinner me de correcte benaming niet meer, maar ik meen dat het een soort klanten/producttevredenheidsdienst was. Ik herhaal dat ik een abonnement wil opzeggen en er wordt me direct de vraag gesteld ‘waarom?’. ‘Omdat ik het niet meer nodig heb’ is blijkbaar niet voldoende, men is fel getraind om te blijven doorvragen, zelfs als ik tot drie keer toe antwoord ‘omdat ik het niet meer nodig heb’ blijft men andere mogelijkheden voorstellen (lager abonnement etc…). Wanneer mijn ferm ‘neen’ eindelijk goed doorgedrongen is, zegt de operator dat ze me met MET DE POST een opzegdocument zullen opsturen, dit moet ik invullen en ondertekenen en PER AANGETEKEND ZENDING terugsturen. De opzegtermijn is 30 dagen. Even opper ik nog dat het toch wel heel vreemd is dat men in deze tijd een document moet opsturen met de post en of er geen downloadmogelijkheid is zodat ik het nog dezelfde dag kan invullen en terugsturen. Neen, dat kan niet, het moet per post opgestuurd worden.

Dezelfde dag meld ik dit in een twitterbericht, waarop er prompt iemand reageert en me het opzegdocument dat Telenet zou moeten opsturen doormailt. Het vertrekt op 19 februari jl. per aangetekend schrijven, dit kost me 5,29 eur.

Vandaag 1 maart heb ik nog steeds geen opzegdocument PER POST van Telenet gekregen. Ok, ik heb het niet meer nodig, maar het zou me toch zeer sterk verbazen dat er daar bij Telenet iemand de moeite gedaan heeft om intern door te seinen: ‘Opgelet!! OPZEG van Aïda binnengekomen!! Opsturen van opzegdocument naar Aïda NIET MEER NODIG!! Over!!!’

Ik bel naar Telenet. Ik vraag of mijn aangetekend schrijven goed aangekomen is en mijn opzegtermijn al ingegaan is. Blijkt dat mijn aangetekend schrijven ‘verloren gegaan is’. Op mijn vraag hoe het komt dat ik los daarvan nog steeds geen opzegdocument PER POST toegestuurd gekregen heb (want mijn hypothes ‘stel dat er iemand doorgeseind heeft niet meer opsturen’ hield dus geen steek vermits mijn opzeg nog niet aangekomen was als u nog kan volgen…) krijg ik geen concreet antwoord, en wanneer ik vraag of het een doelbewuste tactiek is om de opzegdocumenten met zoveel mogelijk vertraging op te sturen, hoor ik enkel een vaag: ‘ik zal het doorgeven…’. De operator vraagt me om het bewijs van aangetekend schrijven te faxen zodat ze het kunnen traceren. Wanneer ik opmerk dat ik niet over een fax beschik wordt me gezegd dat ik het met de post mag opsturen en dat mijn opzeg effectief zal ingaan op de datum van de poststempel op mijn bewijs.

Ik kan dus momenteel niet anders dan afwachten. Bewijsje kopieëren, opsturen met de post en woensdag bellen dan maar of ze het gekregen hebben en dan afwachten of mijn opzeg ingaat. Ik heb mijn contract niet bij de hand, maar wanneer de opzeg ingaat dertig dagen EINDE MAAND dan mag ik dus van geluk spreken wanneer mijn abonnement eindigt op 31 maart a.s. Dit verslagje is een geheugensteuntje. Want uiteindelijk is het me allemaal telefonisch beloofd.

Al discussieer ik helemaal niet over de opzegtermijn (deze staat duidelijk in het contract), toch heb ik bedenkingen over de manier waarop dit moet gebeuren en lijkt me het enig doel van Telenet de opzeg zolang mogelijk rekken en uitstellen. (Of het de -eventueel minder mondige/volhardende- mensen zo moeilijk maken dat ze verwachten dat deze het opgeven en toch hun abonnement laten doorlopen…?)

Wordt vervolgd. Eigen ervaringen en opmerking welkom. Laat ons een Peeters&Pichalleke doen maar dan tot nut van élke Telenetklant.

iedereen boos

EN IK NOG HET MEEST!

Het lijkt wel self-fulfilling prophecy. De verzuurde chagrijnige gefrusteerde werkloze die ik vreesde te worden manifesteert zich steeds duidelijker. Geen zorgen, het gaat wel goed met me. Me ergeren is en was mijn tweede natuur. Maar die ergernissen maken me de laatste weken ook zo BOOS.

Ik ben kwaad. Om en op alles en nog wat. Om mensen die doodgaan en om mensen die ziek worden. Om het verdriet, om het onrecht. Op CEO’s die paraplu’s openhouden, op politici die met skivakantie zijn, op politici die niet met skivakantie zijn maar aan ramptoerisme doen in Buizingen, op de makheid van niet-boze mensen, op mezelf omdat ik niet begrijp waarom er mensen zijn die optimistisch blijven scanderen ‘we moeten vooruitkijken’, op onze regering en op de -begrijpelijk- gelaten nabestaanden van de slachtoffers die de regering niet aanklagen wegens schuldig verzuim, op bergers die maandagnacht en alle volgende nachten de werkzaamheden stopzetten omdat het donker was en er geen licht kon voorzien worden en die dan pas later verklaren dat er misschien nog mensen onder liggen en hoe kunnen zij dan gaan slapen terwijl er mensen zijn die misschien zitten te wachten te vloeken tegen de muren te lopen en van radeloosheid de haren uit hun kop trekken tot die mens die er misschien nog onder ligt geborgen wordt, op andere verzuurde mensen die verzuurde reacties geven waar ik het helemaal niet mee akkoord ben, op mensen die geen greintje empathie kunnen opbrengen en op mensen die te veel valse empathie vertonen, op reizigers die klagen, op gepensioneerden die op een vroege trein zitten – het had mijn vader kunnen zijn – op mensen die dingen schrijven en zeggen die ik al lang zelf gezegd heb, op Deredactie.be omdat het me nieuwsflitsen stuurt over een poes die een eekhoorn adopteert, op de nieuwe producer omdat ik niet mag meedoen aan een tweede seizoen van die TV-serie waar ik eigenlijk eerst geen goed oog in had en ook wel wat over gezaagd heb en waarover ik beweerd heb dat ik het nooit meer wou doen, maar waarbij het nu net is of het speeltijd is en ik in de klas moet blijven en niet meer mag meespelen net zoals het zielige kindje dat niet uitgenodigd wordt op het verjaardasgfeestje. Op de marketeers, lees Billen bloot in Humo en het is allemaal waar, ECHT WAAR,  op controleurs, op ambtenaren, op profiterende doppers en en op  scharrelende loontrekkenden en op foefelende bedrijfsleiders en op foefelende doppers en parasiterende loontrekkenden en profiterende bedrijfsleiders, op ecocheques, op maaltijdcheques en op dienstencheques, op arrogante machokwieten, op Peter Deuss. Op kortzichtigen die vergeten dat het debat over Brussel breder is dan het ene thema de werkloze kansloze pubers. Op links en op rechts, op poco’s en op Amerikaliberalen. Op betuttelende forumreacties waarvan de meest betuttelende is ‘ ik kan nu wel voor mezelf denken maar kunnen anderen dat wel?’ al heb ik dat misschien ook al eens gedacht maar nooit geschreven maar dan toch eerder in de zin van ‘denk nu toch ook eens na!’, op mezelf omdat ik reageer alvorens tot drie te tellen en omdat ik alles negatief  en aanvallend interpreteer, op slechte verstaanders die mijn woorden zeker niet interpreteren zoals ik ze bedoel, op abominabele chauffeurs, op Claudio&Gaëlle, op onnozele idiote nitwits, op gladde jongens, op gebruinde kippen, op twintigjarige moderedactrices die gebakken lucht verkopen ook al was ik eveneens vol van mezelf op mijn twintigste maar dan toch ook weer niet vol genoeg om zo zelfzeker te zijn, op zestigjarige stylistes, op bazen die me gewoonweg niet antwoorden en op bazen die me wel antwoorden dat ze me niet moeten hebben, op het shoppingcenter in Ninof – hoe geraak ik daar verzeild – bevolkt met mensen van een andere planeet, op Thuis, op mijn zus, op de boekhouder van mijn zus, op bedrijven die gesloten zijn, op het Parlement dat deze week geen plenaire zitting houdt waardoor ik me dus niet kan ergeren, op de leuke jongens onder elkaar van Woestijnvis, op alle firma’s on- en offline waar nauwelijks of geen vrouwen werken, op de omgekeerde vrouwenbeweging, op de pinkification waar twintig jaar geleden geen sprake van was, op Quickie en JJ De Gucht omdat ze me negeren, op Phara omdat ze alweer met vakantie is, op Jessica van Telenet die er geen zaken mee heeft waarom ik mijn abonnement wil opzeggen, en op Andrea Croonenberghs omdat haar houding bij het presenteren me niet aanstaat. Op WordPress omdat het niet doet wat ik wil, op mijn Apple omdat mijn scherm te klein is en mijn toets kapot. Omdat mijn koffie op is. Op alles en iedereen. Niet normaal. Ongenuanceerd. Zwart-wit. Onredelijk.

Kleine troost. Ik wéét het. En ik ben niet alleen. Ik heb uit balorigheid gegoogeld met de kinderachtige zoekterm: ‘boos op’. 1.770.000 zoekresultaten. Iedereen is boos op iedereen. Een kleine inventaris van boze mensen van de eerste tien pagina’s. Verfrissend vermakelijk. En sommige zelfs aangenaam amusant allitererend. Ik word er zowaar goed gezind van!

  • Truckers boos op tractoren
  • Noordwijk boos op MIVB
  • Anciaux boos op VRT
  • Krantenuitgevers boos op Google News
  • Veiligheidscoöordinatoren zijn boos op ministers
  • Hysterische vrouw is boos op takelwagendienst
  • Blogges boos op Medium4you
  • Regisseurs boos op Telenet
  • Bite Back is boos op VT4 om geslachte kip.
  • Turken boos op Nederlanders
  • Playboy aandeelhouders boos Hugh Hefner
  • Joden boos om boos imago (!)
  • Aldi is boos op Freddy De Vadder
  • Indianen boos op Redskins
  • Belgische botenbouwers boos op ons vorstenhuis
  • File hosting site boos op Mozilla
  • Lotti boos op de populaire pers
  • De vereniging van muziekuitgevers en auteursrechten zijn boos op Van Quickenborne
  • Artsen boos op Gerard Joling
  • God is boos op de mensen
  • Actiecomité ‘Geen ring door Asse’ is boos op Minister-president Peeters
  • Amerikaanse veteranen zijn boos op minister De Crem
  • Oekraïne boos op minister Van Quickenborne
  • Belgische motorcrossers boos op minister Schauvliege
  • Congolese minister boos op het Belang van Limburg
  • Minister Van Hengel boos op Unizo
  • VSOA boos op minister De Crem
  • Antwerpse cultuursector boos op Schauvliege
  • Premier Leterme boos op twitterende Van Quickenborne
  • Minister voor Ondernemen boos op Belgacom
  • Van Quickenborne boos op Unizo
  • Bonden boos om collectief ontslag HP België
  • Europees fractieleider boos op Brusselse politie
  • De Winter boos om hoofddoek in het publiek
  • Groenen zijn boos op het stadsbestuur
  • Vlaamse uitvaartzorg boos op geneesheren
  • Het hele land is boos wegens de exorbitante ontslagpremies van CEO’s
  • College boos op handbalclub
  • Belgen boos op Inbev om betaling
  • Politie boos om lekken criminaliteitscijfers naar Vlaams Belang
  • Leterme is zeer boos over de ontslagvergoeding Mittler
  • Politievakbonden boos op Thielemans
  • NV-a boos op Clerfayt
  • China boos op VS
  • Gordon boos op René Froger
  • Playboy aandeelhouders boos op Hugh Hefner
  • Moslimkoppeltje boos op VRT
  • Joodse gemeenschap boos op VRT
  • Ulla werbroeck boos op Vlaamse Trainers School
  • Club Brugge boos op bond
  • Sabam boos op Bert Anciaux
  • Liederkerke boos op Man bijt Hond
  • Dochtertje boos op mama
  • Homogroepen boos op Benedictus
  • Stadsbestuur boos op Scheldeoord
  • Tiffany Vandenberghe boos op mij
  • Veehandelaars boos op flor van Noppen
  • Ann en Tom boos op VTM
  • Komiek Gaston Berghmans boos op Peter Van den Begin
  • Gezinsbond boos op commerciëlë zenders
  • Zulte Waregem en Cercle Brugge boos op KBVB
  • Joods Actueel nu weer boos op Vlaamse Opera!
  • Silvia Berluusconi boos op auteurs maffiaverhalen
  • Ziekenhuizen zijn boos op ziekenfondsen
  • Horeco Vlaanderen boos op wereldvreemde rechters
  • Wendy van Wanten boos op Dag Allemaal
  • Sri Lanka boos op Belgiê
  • Oeganda boos op Obama
  • TVL boos op NMBS
  • Beleggers boos op Petercam
  • VUB rector boos op NMBS
  • Sjeik Mohammad boos op media over Fatwa
  • Iedereen boos op bond om bekerkalender
  • Belgische brouwers boos op Test Aankoop
  • Michel Vuijlsteke boos op Apple
  • Ingelmunster boos op Kate Ryan
  • Gullit boos op Cruijff en Hiddink
  • Kanye West boos op South Park
  • Obama boos op Hooggerechtshof


hoe maakt u het?

PERSOVERZICHT

Zes dagen Londen en dan bij terugkomst zes dagen ziek te bed. Twee weken zonder bloggen. Zo kan je natuurlijk je bezoekerscijfers niet op peil houden.

Laat ik ze eens een ferme boost geven door een media-overzicht van de voorbije week, aangevuld met wat holle slogans, populistische uitspraken en veel domme vragen.

1) In een interview in de Jobat bijlage van De Standaard geeft minister Van Quickenborne een ergerlijk interview. Hij schiet op zowat alles en iedereen. Op de werknemers,  op de werklozen, op de vijftigplussers, op de bruggepensioneerden, op de werkgeversorganisatie’s. Maar tot daar aan toe. Hij wil dat iedereen wat meer gaat ondernemen en zelfstandig worden, zoals zijn broers. Gemakkelijk gezegd wanneer je zelf in een ministerzetel zit. Maar dat is natuurlijk de man spelen en niet de bal. Het meest stoorde me zijn uitspraak die als grote kop boven het artikel staat: “Als je failliet gaat, begin je toch opnieuw?”. Ik heb het artikel drie keer gelezen om nu precies te begrijpen wat hij bedoelt en ik weet het nog niet. Zegt hij: rommel maar wat aan, als het niet lukt laat je  de boel de boel n vraag je een nieuw BTW-nummer aan? Een goed ondernemingsplan, vergeet het, voorbereiden en veel nadenken moet niet, neem morgen een cafeetje over en je ziet wel. Bedoelt hij dat je moet handelen zoals bepaalde zelfstandigen in Brussel van wie je de openstaande facturen moet doorstorten aan de BTW, je kent dat wel, maar die twee weken later doodgemoedereerd weer facturen onder een andere naam en BTW-nummer (neen, had ik baas geweest, ik had er niet meer mee gewerkt als u dat zou willen opwerpen…). Bedoelt Van Quickenborne dit: probeer maar, maak maar schulden, begin nog eens opnieuw, maak weer schulden, de andere belastingbetalers en de staat zullen er wel voor opdraaien….  Het is me niet echt duidelijk.

Binnenkort kan je ook een BVBA opstarten voor één euro. Dat zou het ondernemen moeten aanmoedigen. Zeker en vast is het opstarten van een BVBA niet goedkoop, maar gaat dit de onoverzichtelijke wildgroei van BVBA’s niet bevorderen? Maakt de instapsom ook niet dat would-be ondernemers goed bezinnen eer ze beginnen? Het is te lang een ingewikkeld administratief kluwen geweest, de kruispuntbank is zeker een stap in de goede richting, maar we zijn er nog lang niet. Helaas raakt Van Quickenborne met zijn te Amerikaans geïnspireerde wilde ideeën de pedalen kwijt.

2) In dezelfde De Standaard –  Opinie&Analyse schrijft Bart Brinckman in Optimisme rond BHV: “Van de werkzaamheden of vorderingen van de opdrachthouder lekt niets uit. Vorige week pakte La Libre Belgique uit met enkele ‘denksporen’, het regende ontkenningen. Eerlijkheidshalve moeten de meeste spelers in de Wetstraat ook toegeven dat ze eigenlijk niet weten wat de christendemocraat van plan is, laat staan aan welke oplossingen hij werkt. De discretie heerst volop. Op zich is dat trouwens een goed teken (in Knack spreekt CD&V voorzitter Marianne Thyssen van ‘een half mirakel.”

Wat las ik afgelopen week echter op http://politici.aanhetwoord.be in een bijdrage van Peter Logghe (VL.B): “Op de jongste gemeenteraad van Merchtem lekte het “strijdplan” uit van Jean-Luc Dehaene inzake BHV. Het Vlaams Belang verspreidde hierover onmiddellijk een persmededeling, waaruit ik uitvoerig citeer, want de toegevingen gaan zéér ver en zijn onaanvaardbaar. De splitsing van de kieskring zou met een kunstgreep over de verkiezingen heen getild worden. Tegelijk zou ook een grondwetswijziging mogelijk gemaakt worden via de inherzieningstelling van een reeks grondwetsartikelen. Officieel met de bedoeling een aantal bevoegdheden over te hevelen naar de deelstaten. In werkelijkheid zou men van deze grondwetswijziging gebruik maken om tegelijk ook de grenzen van Brussel te wijzigen! De 4 faciliteitengemeenten Kraainem, Wezembeek-Oppem, Linkebeek en Drogenbos zouden bij Brussel gevoegd worden. In de gemeenten Wemmel en Sint-Genesius-Rode zouden de faciliteiten dan weer worden afgeschaft en er zou een fusie komen met respectievelijk Merchtem en Beersel.”

Ik lees toch goed: “lekte”, “persmededeling”. Vlaams Belangers zijn natuurlijk onruststokers en olie-op-het-vuur-gieters en populisten en we moeten die sites niet lezen en niet bezoeken en ze geen aandacht geven en persberichten sturen ze aan de lopende band en ze hebben het ook maar van horen zeggen. Maar zou het toch eens niet de moeite zijn om dit wat nader te onderzoeken?Neen, er zijn geen lekken. Alles klar herr kommissar.

3) Mireille Salmon, één van de drie rechters van het Fortis-arrest dat ‘de verkeerde kant opging’ verklaart in een interview: ‘Ik ben 53 jaar oud  maar dit is de meest perverse zaak die ik ooit heb meegemaakt. Wij strijden tegen mensen voor wie alle middelen goed zijn  en die de waarheid manipuleren. Ik heb dit nog nooit gezien en meegemaakt. Ik mag dit niet laten gebeuren.’

Het beangstigt me. Ik weet niet wat of wie of ik kan of mag geloven, wie de waarheid spreekt, maar het is me al dikwijls opgevallen dat alle klokkenluiders, strijdbare mensen die proberen iets aan te klagen ofwel  aan de kant gezet worden, het zwijgen opgelegd worden, naar de achtergrond verdwijnen, zelf beschuldigd en zwartgemaakt worden. Voorbeelden genoeg. Maar we herinneren ze ons niet meer net omdat ze van het toneel verdwenen zijn… En natuurlijk vertelt ze allemaal onzin. Iedereen zijn eigen waarheid.

4) Alexander De Croo zegt opmerkelijke dingen in een interview, alweer in De Standaard. “Het politieke spel in België is niet altijd zeer verheven, we leven in een complex land. Het heeft ook veel te maken met de manier waarop de jongeren in de politiek terechtkomen. Als de partij je hoog op de lijst zet, ben je verkozen. Anders niet. Ik spreek tegen mijn eigen winkel , maar de macht van de partijen is buitensporig. Ik heb als partijvoorzitter veel meer macht dan ik eigenlijk zou willen. Ons kiessysteem moet aangepast worden. Het systeem van de opvolgers is onzinnig. Een derde van de Vlaamse parlementsleden is opvolger. Vaak zijn dat mensen met talent, maar het zijn niet de mensen voor wie gekozen is. Ook het gewicht van de kopstem zou moeten verdwijnen. en wie verkozen is moet zetelen. De bevolking is haar greep op de democratie kwijt. Partijen beslissen heel vaak over wie aan politiek mag doen en wie niet…..”

Bravo. Ik krijg zowaar sympathie voor een liberaal. Alexander De Croo geeft hier dus ronduit toe dat we in een particratie leven. Bravo. Ik kijk er naar uit of hij de verandering van het kiessysteem gaat aanmoedigen, op gang brengen. Of zal hij eerder zelf opzij gezet worden?

5) En alweer in De Standaard, een reportage over de nachtrechtbanken in New York. Bepaalde politici hebben het ook voorgesteld als oplossing voor het Brussel probleem dat er geen is. Er zal wel weer iemand opwerpen dat de reportage gekleurd is maar het lijkt me in elk geval géén goede oplossing. Eigenlijk wou ik geen mening meer kwijt in dit hele debat maar de politici in de Zevende dag en het immens veel interessantere Mise au point op RTBf hebben me van mening doen veranderen. Ik wil nog kwijt dat het debat zich wééral vernauwt tot één exclusief probleem, de focus ligt op de jongeren en de verloren generatie. Terwijl er zoveel andere katten te geselen zijn. Illegale bedrijvigheid, zwartwerk, BTW-carrousels, verkeersproblematiek, verval, verkrotting en vervuiling.

Nog een paar promobeeldjes in het journaal – uw politie patrouilleert! – en nog een paar vergaderingen en meetings, maar dan, dan is het krokusvakantie, moeten we gaan skieën en als we terugkomen zijn we dat eigenlijk allemaal vergeten…. We, zijnde de politici, de burgemeesters, justitie, politietop, terug naar de orde van de dag.

6) Niet in De Standaard maar op Canvas, de Panorama-uitzending over het departement Financiën, tien jaar o.l.v. Minister Didier Reynders. De arrogantie en minachting van Reynders tegenover de Vlamingen. Dat dit kàn en getolereerd wordt. Van iemand die ten dienste staat van het volk. We kijken er naar, we herkennen, we zuchten. Maar dan stopt het. Overroepen, overdreven, gekleurd, wordt er getwitterd. Alweer heb ik de indruk dat iedereen meer bezig is met zijn eigen belangen – ik wil onbeperkt downloaden!! – dan met wat er echt fundamenteel verkeerd loopt in dit land. Ik ben een negatieveling, het is allemaal overdreven, ik moet zelf maar zelfstandig worden…  Helaas spreek ik uit ervaring en heb ik gezien hoe dikwijls het bedrijf waar ik werkte controle kreeg (nooit), welke constructies men allemaal bedacht en welke facturen men allemaal inbracht.

En ik ben natuurlijk zeer populistisch bezig als ik  aanhaal dat een kennis die zelfstandig is in bijberoep wél controle krijgt, louter omdat hij uit nonchalance (een creatieveling, u kent dat…), vergeet een factuur van vijftig euro in te brengen is die de klant wel ingeboekt had en als ik vind dat ze deze kleine zelfstandigen met hun kleine overzichtelijke boekhouding wel aankunnen en ze toch een paar controleresultaten moeten voorleggen. Voor de statistieken. Ik kom uit een zelfstandigen nest. Dat heb ik ook al tot in den treure aangehaald. Ik weet hoe het er aan toe gaat. Maar daar zit het hem net.

Alles wordt opgedeeld in vakjes. Werklozen, arbeiders en bedienden, zelfstandigen, KMO’s, multinationals. En de pot verwijt de ketel. Scheldpartijen heen en weer. De ene zegt van de andere dààr zitten de bedriegers, de profiteurs en de zakkenvullers! Terwijl ik gewoon van mening ben dat het terug te brengen is tot twee groepen mensen. Zij die het goed voorhebben, sociaal voelend en eerlijk en rechtvaardig zijn, en degenen die het niet goed voorhebben, egoïstisch, geld- en machtsbelust zijn. Ja, ik ben daar redelijk zwart-wit in. (Al heb ik mijn twijfels of de eerste groep standhoudt in een multinational…). En alles wordt over één kam gescheerd, iedereen die zich ondernemer noemt zit op zijn paard wanneer de vakbonden de “ondernemers” aanvallen, maar wat mij betreft is er een groot verschil tussen KMO’s en multinationals. Met hun CEO’s die niks te verliezen hebben en niet eens eigen kapitaal investeren. Of neen, ik ga hier te kort door de bocht. In de Belgische top 100 staan genoeg voorbeelden van bedrijven die begonnen zijn als kleine onderneming en waarvan de stichter nog steeds aan de top staat of op zijn minst in het bestuur zit. En van  de Colruyt besttuurders en Roland Duchâtelet bijvoorbeeld geloof ik wel dat het ondernemers zijn met een zeer correcte instelling. Maar u snapt misschien wel waar ik naartoe wil.

En begrijp me niet verkeerd. Ik heb niks tegen geld verdienen. Ik heb niks tegen loon naar werken. En zij die risico’s nemen en voor werkgelegenheid zorgen mogen daarvoor best vergoed worden. Ik ben zelf ook niet vies van geld. Ik geniet van luxe, comfort en mooie dingen, ging graag op tijd en stond naar een sterrenrestaurant, kocht me zonder veel scrupules kledingstukken voor bedragen die nu staan voor een halve maand uitkering en wil wel elk weekend op city-trip, om maar iets te zeggen. En hoe meer ik heb, hoe meer ik uitgeef. Of zou. En ik vind onze belastingsdruk ook veel te hoog. Maar kan het allemaal wat ethischer, wat fatsoenlijker, wat minder egoïstisch, wat eerlijker, wat sociaalvoelender en minder hebberig?

7) In het journaal zegt iemand van de politie of het parket dat er geen plaats is voor de minderjarige delinquenten die dit weekend opgepakt zijn. Minister Huyttebroeck beweert van wel. Iemand liegt dan toch? En Huyttebroeck heeft het Zenne-verhaal tegen. Maar toch schept er niemand klaarheid.

Eigenlijk ben ik heel kwaad. Ontmoedigd. Geërgerd. Waarom doe ik aan die zelfkastijding, wordt me wel eens gevraagd. Waarom volg ik de politiek, lees ik kranten, kijk ik TV. Ik weet het niet. Ik heb dat nodig zeker. Zou mijn leven niet veel aangenamer zijn als ik alles zijn beloop liet gaan?  Hoe dikswijls heb ik dit al verzucht? Ik trek me terug in mijn huisje op het platteland, tussen mijn beesten, mijn films, muziek en boeken, ik geniet en ik zet mijn oogkleppen op. Ik heb Brussel niet nodig, wat kan het mij schelen dat het daar verloedert. Ik ga wel naar Londen of Parijs zo lang het nog kan. Ik laat de politici maar onder elkaar bekvechten, liegen, bedriegen. Dat de werkgevers hun plan trekken zonder mij. Ze kunnen de pot op.

Ik heb werk nodig, maar ik heb helemaal geen zin om mee te draaien in dat overgekapitaliseerd economisch systeem van godverdomse onbeschofte werkgevers die niet eens antwoorden op een sollicitatiebrief. Onverschillige politici die dubbele mandaten hebben en nog niet eens de moeite nemen om hun mail te laten beantwoorden door een medewerker. Machtsbeluste egotrippers die alleen maar aan het verrijken van zichzelf denken maar het terwijl altijd laten uitschijnen dat het ‘voor de mensen’ is. Ja, ik speelde deze plaat al eerder. Echt, ik geloof het niet. Kijk naar de plenaire vergaderingen van zowel het Vlaams als het Federaal parlement. Holle woorden. Toekomstgericht. Vergaderen. Meeten. Plannen. We zullen. Naar de toekomst toe. Belangrijk. Lullen. Zeveren. Gekibbel. Geruzie. Daadkracht? Beslissingen? Resultaten? Ik zie het als gewone burger niet.

Hadden we al niet in 2006 voorspeld dat het nooit goed zou aflopen met de verkoop van de overheidsgebouwen? Waarom maken ze zich nu druk over iets wat ze al wisten toen ze het indertijd deden? Al blijft Johan Vande Lanotte beweren dat het beter is. Kent u één koper/verhuurder die een wilde weldoener is? Dat noemen ze toch gewoon een zot? Die zijn zomaar bij bosjes te vinden in de top van de financiële wereld?  Wat ik wel eens zou willen weten is wie er allemaal in die investeringsmaatschappijen zit en waar het Belgisch huurgeld naartoe vloeit? Zou dat naar Belgische bedrijven zijn, ik betwijfel het. Dat is gewoon geld dat uit België verdwijnt. Uit onze eigen staatskas.

Vraag me geen oplossing, ik weet het niet. Ik ben daar niet slim genoeg voor. ’t is te naïef om te geloven dat het met echt goede wil en het hart op de juiste plaats kan veranderen. Met een doorgedreven mentaliteitsverandering misschien, maar is het tij nog te keren. Is het ooit gekeerd eigenlijk? Was het vroeger beter? Neen, waarschijnlijk niet. Zeker niet. ’t Is van alle tijden, lees de geschiedenisboeken maar. Maar dat belet me niet om me er over op te winden. Iemand moet het toch doen. Ik stel vast. Ik zie wat ik als burger kan zien. Ik probeer me zoveel mogelijk te informeren, maar je kan niet alles tot in de details uitzoeken. Ik haal mijn informatie uit de krant en ik probeer daar wat achtergrond bij te googelen en een paar verschillende bronnen te consulteren. Maar dat maakt dat ik het bos nog veel minder door de bomen zie. En waarom.

Ik heb nog steeds geen werk. Ik heb ook nog steeds geen vooruitzichten. Ondanks alle ontmoedigende berichten, probeer ik daar elke dag werk van te maken. (Neen, ik lieg, al twee weken niet…) Maar elke dag met wat meer tegenzin. Ik heb geen goesting meer om mee te draaien. Te duur. Te oud. Te veel ervaring. Te weinig kneedbaar. Te eigengereid. Te zelfstandig.  Te kritisch. Te wijsneuzerig. Te zagerig en te klagerig.

(En dan heb ik het nog niet eens gehad over het artikel over de haven van Antwerpen en over dat mijn hoop dat Brussel eindelijk eens één verstandige beslissing zal nemen en het voortbestaan van het ‘Wiels’ zal garanderen!)

geen commentaar

DRINGENDE OPROEP: LAAT UW DEUR DICHT!

Ik erger me weer mateloos aan de berichtgeving over een moordzaak. M-a-t-e-l-o-o-s.

Een deel van ergernis is een weerkerende ergernis voor iets wat de laatste jaren meer en meer voorkomt. Interviews van buren, passanten, de man in de straat, ‘betrokkenen’. Ik maak me elke keer de bedenking, stel dat ik het ben, slachtoffer, verdachte, vermiste. En men gaat aanbellen bij mijn buren. Wat mensen die me van haar noch pluimen kennen, niet bij me over de vloer komen en nooit een gesprek hebben gehad met mij, maar enkel toevallig naast mij wonen, over mij te zeggen hebben, hoe ik zal overkomen.

“Een rare zenne, tot een kot in de nacht opzitten, dat licht brandt daar altijd…”

“Soms is die twee dagen weg en staat haar garage wagewijd open, of haar deur, dàt is toch raar?!”

“Ze kuist nooit buiten, ik heb haar nog nooit de stoep weten vegen…! En haar auto, vuil dat die is! Dat moet daar nogal nen nest zijn binnen!”

“Goh, dat werkt niet, maar daar komt wel nen ruitenwasser, waar haalt ze dat…”

“Amaai, zo’n arrogant stuk, nam nooit tijd om te praten met haar buren…, al wat er af kon was ne goeiendag, van ver dan nog…”

“Dat komt en dat gaat op de meest rare uren van de dag, dat is soms twee dagen weg… en wat die elke keer in haar auto laadt als die vertrekt, zakken en manden en dozen en bakken!! Dat is toch niet normaal denk ik, dat kan niet just zijn, wat dat dat allemaal is, wat heeft ne mens zo elke keer te verslepen!”

“Dat bezoek, verdacht zenne, mensen die we niet kennen, zeker niet uit het dorp! En rare gasten dat daar soms tussen zitten, geen gewone, en waar dat die allemaal uithangt, God mag het weten!”

Op twee minuten tijd ben ik onomkeerbaar be-/ver-oordeeld. Zonder tegenspraak.

Waarom doen journalisten dat? Welke nieuwswaarde heeft dat? Wat is men hiermee? Mensen interviewen die niks van je weten, quasi onbekenden, die enkel kunnen gissen naar je reilen en zeilen? En waarom antwoorden mensen daar op? Wanneer ze bij mij zouden aanbellen om mij te bevragen over mijn buur, dan krijgen ze gegarandeerd de deur op hun neus. Ik héb niks te zeggen over mijn buren. Omdat ik niks zinnigs weet te vertellen over mijn buren. Ja, ik lach er ook eens mee dat de ene Manbijthondgewijs alweer de verse sneeuw aan het ruimen is, dat de andere in de herfst de verdorde blaadjes van de bomen plukt alvorens ze op haar stoep vallen en dat nog een andere wekelijks de dakgoot afwast. Maar hoe relevant is dat wanneer je buur vermist blijkt te zijn? En toch zijn er steeds mensen bereid voor de camera’s verklaringen af te leggen. Als iedereen nu eens zou antwoorden met “geen commentaar”.  Zijn deur zou dicht laten. Dan valt er ook niks meer uit te zenden. Tenzij men natuurlijk uw mening vraagt over eigen groenten en fruit eerst bijvoorbeeld. Die mag u best kwijt wat mij betreft, maar  liever in amusementsprogramma’s dan in het journaal.

Het was vroeger VTM-televisie. HLN-sensatieberichtgeving. Tegenwoordig is het dagelijkse kost, op élke zender en in elke krant.

Terzijde nog even over een tweede specifiek ergernis in hogergenoemde zaak. Om half één een verklaring van het Parket: ‘er is een doorbraak in het dossier, maar we kunnen niet bevestigen of er bekentenissen zijn’. De woordvoerder besluit klaar en duidelijk niks meer te zullen verklaren vandaag, dus ik ga er van uit dat er geen verder nieuws is.  In het het één uur journaal wordt tegen dan de verklaring van het Parket alweer verdraaid en overdreven en heeft men het er meermaals over dat de man bekend heeft. Hoe komen ze daar dan bij? Eigen interpretatie van de journalisten dat als objectief nieuws gebracht wordt? Dat de journalisten ook eens juridisch termen mogen onderscheiden, is dat te veel gevraagd?

Ondertussen vond ik  dit treffend stukje. Het gaat er ook over. Even dacht ik het mijne niet te publiceren, maar kijk, het is nu toch al geschreven… Trouwens, goed voor een oplijsting van mijn ergernissen, dan kan ik op het einde van het jaar moeiteloos een lijstje maken met ergernissen van het jaar.

En zeker ook hier lezen: Walter Van Steenbrugghe – De schaamte voorbij.

pokeren met Phara

PROBEERT U HET OOK ALLEMAAL EENS!

Ik temperde mijn eerste verontwaardigde reactie direct. (Alleee, wat komen die gasten nu in Phara doen? Ochja, ’t zal in het kader van de talrijke en constante herhalingen  op de Openbare Omroep zijn.) Toen ze heel kort herinneringen opgehaald hadden en Phara overging naar het volgende onderwerp dacht ik zelfs nog, moeten ze die mensen daarvoor nu naar de studio halen?

Phara en Lieven bleken echter als laatste onderwerp nog een lang promopraatje voor poker in petto te hebben. De 21-jarige tweelingbroers Matthias en Christophe De Meulder bleken namelijk de eerste Belgische professionele pokerspelers van PokerStars geworden te zijn, de grootste online pokersite.

Kijk, daar word ik nog eens ouderwets door geërgerd. Enorm. Pokeren blijft tot nader order nog altijd een kansspel (al deden Matthias en Christophe de grootste moeite om ons ervan te overtuigen dat het een behendigheidsspel is, ze hebben hun les goed geleerd), kansspelen zijn al jaar en dag een bron van financiële miserie en verwekkers van verslaafden en een groot deel van onze nog niet eens twintigjarigen blijkt vertrouwd met pokeren online.  Wilfried Martens en Mia Doornaert (Mia!!) zaten er kritiekloos vertederend bij te glimlachen (Mia trok haar mondhoeken zelfs nog wat hoger toen ze op de monitor merkte dat ze in beeld was en Wilfried deed zich voor als een jajongensditoudjeweethelemaalniksvanvancomputers  (o)pa.) Lieven Van Gils probeerde er nog even een kritische opmerking tussen te gooien, maar deze ging compleet verloren in het wervend reclamepraatje van jongens die betaald worden door de gokindustrie.

Zucht. Hoe komen de programmamakers er bij om pokeren een podium te geven? Heeft de firma PokerStar zichzelf voorgesteld en uitgenodigd met als troef ‘Kijk es de tweeling van man bijt hond!’ (sinds Helmut Lotti weten we dat dit gebeurt) en indien niet, dan vraag ik me echt af wat de actuele/maatschappelijke/politieke/ relevantie is van dit onderwerp. Tenzij het aanzet zou geweest zijn tot een kritisch debat. Tenzij Martens en Doornaert uit hun krammen geschoten waren, er de wet op kansspelen bijgehaald hadden,  of hun bijvoorbeeld gevraagd hadden of er ook belastingen betaald worden op de gewonnen bedragen. Maar dat zou natuurlijk allemaal niet sympathiek staan. Of erger: de kijkers en de lieve pokerjongens zouden kunnen denken dat ze oud(erwets) en achterlijk zijn!  En net terwijl ze nog volop bezig zijn met sympathie te winnen en zich hip en jong voor te doen.

Trouwens, die comapatiënt, daar is ook iets mee. Ik geef het u op een blaadje.

(En wat gaat het schrijven me toch heel gemakkelijk af wanneer ik op mijn paard zit… 5min.)

Het gesprek kan u hier bekijken.

brussel

OPEN DEUR DAG

Het is sterker dan mezelf. Ik moét me moeien. Mijn blog staken als statement was geen goed idee. (Misschien heeft zelfs niemand deze eenmansactie opgemerkt..)

Maar omdat ik alles wat ik over deze discussie kwijt wil allemaal al eerder geschreven heb op deze blog, verwijs ik naar dit stukje. En ja, het is van april 2008. Niet van vorige week.

(En nogmaals, hoe zou het eigenlijk zijn met mijnheer Köhler uit Kuregem?)

54 ministers en niks marcheert

EN DAN ZIJN ZE DIT NOG VERGETEN!

Wat we eigenlijk allemaal (menen te) weten wordt redelijk concreet wanneer je het zo eens klaar en duidelijk in een overzichtje ziet staan.  Het is geen cafépraat. België heeft 54 ministers*(zie update!).  Waaronder een van Taxi’s (!!) en één van Openbare Netheid.  Ik heb me nooit echt verdiept in de Brusselse regering en ik weet niet of deze bevoegdheden nieuw zijn of ze al jaren bestaan. In het eerste geval denk ik dan: eindelijk regularisatie in de Brusselse Taxi jungle en iemand heeft gezien hoe vuil Brussel er bij ligt! In het laatste geval is het echter wraakroepend. Het taxibeleid in Brussel slaat nergens op en Brussel moet zowat een van de smerigste steden van Europa zijn. Wat doen die ministers dan? Wanneer ik verder die Brussels regering bekijk stel ik vast dat dit meer op een gemeenteraad lijkt. Niks mis mee, ware het niet dat Brussel ook nog eens bestaat uit negentien baroniën met elk hun eigen burgemeesters en schepencollege en raadsleden. Zijn deze cijfers ergens te vinden?

Minister van Taxi’s. Kom daarmee eens buiten. Spontaan moet ik aan Borat in Absurdistan denken en indien het niet zo hemeltergend en kafkaiaans zou zijn is het eigenlijk ronduit hilarisch.

Doordat ik de laatste tijd volop in beslag genomen word door mijn baan – nog even en ik ben weer werkloos, kan de ellende weer beginnen – heb ik niet echt de tijd om me te ergeren. Veel dingen passeren, maar toen ik vanmiddag in het journaal de eedaflegging zag na de stoelendans binnen de Federale regering (maakt iemand hiervan eens een overzichtelijk schema?) drong het tot me door dat het echt hallucinant en beschamend is. Zijn federale verkiezingen geweest dan? Zonder dat ik een oproepingsbrief gekregen heb, zonder dat ik ben gaan stemmen? Alle gekheid op een stokje, er zijn eigenlijk geen woorden meer voor. Voor de zoveelste keer val ik in herhaling en kan ik enkel vaststellen dat we erbij staan en er naar kijken. Maar wat ik me wel afvraag: leest niemand van de politici de diverse commentaren en de reacties, verborgen op de opiniepagina’s van de diverse kranten en tijdschriften. En dan heb ik het niet over de reacties op HLN. Of ze lezen ze weldegelijk maar vegen gewoon vierkant hun voeten aan alles. Verheven boven alles.

Ook binnen de Vlaamse regering gebeuren de vreemdste dingen. Peumans, de beste leerling van de klas, krijgt een troostprijs. VDB wordt aan de kant gezet en een andere VDB krijgt en herkansing en mag nog eens proberen te bewijzen dat ze inderdaad zo bekwaam en intelligent is als haar vertrouwelingen beweren. Ministers die niet verkozen zijn, allemaal wettelijk en als zij niet kunnen besturen dan kan niemand het, daar heb ik vertrouwen in, maar dat betekent wel dat er onder de verkozenen niemand bekwaam genoeg geacht wordt? Niemand in de Vlaamse regering +50, en dan willen ze deze groep massaal aan het werk krijgen, kost wat kost. Fijn dat een jongere generatie kansen krijgt, maar moet een regering geen weerspiegeling zijn van de maatschappij?  Jonger geweld krijgt alle kansen onder het mom van vernieuwing en schone leien, maar ervaring, wijsheid die komt met de jaren en bezonnen geesten schuift men aan de kant? En dan zou men het in het bedrijfsleven wél moeten doen? Voorbeeldfuntie? Signaal? Iemand?

Men spreekt over ‘beloningen’ en ‘plicht’ en ‘gevraagd geworden’, mij lijkt het vooral dat mensen met een mening en die daar ook nog eens durven op staan aan de kant gezet worden. Het lijkt mij dat de volgers bestuurders worden, waardoor ik me afvraag of er nog iemand is die zich kritisch en creatief, intelligent en vernieuwend durft opstellen. Followers en ja-knikkers, onderdanig en dankbaar om de functie die ze “gekregen” hebben,  kunnen we zo onze huidige ministers omschrijven? En voor ze goed en wel ingewerkt zijn krijgen ze alweer een ander departement. En dan staan we versteld dat alles vierkant draait. Maar kijk, ik spreek mezelf alweer tegen want Reynders zit al jàààààren op financiën, en het marcheert ook niet. Mijn perceptie is dat geen enkele overheidsdienst vlot en correct loopt. Kent u er één?

Bart Tommelein en Jean-Jacques De Gucht cumuleren. Terwijl iedere andere vijfentwintigjarige met moeite één baan vindt, pakt dit heerschap er schaamteloos direct twee. Schoonpa, vertrouweling van Verhofstadt, krijgt zijn plaatsje in de federale regering, De Gucht kan achter de schermen verder mee instructies geven. Voor De Padt wordt een baan gecreëerd, de invulling moet nog komen, maar dat is bijzaak. Toch? (Btw, wat ik me eigenlijk afvraag en waarover ik de weg niet vind naar correcte informatie hierover: krijgen al deze dames en heren ook nog eens een pensioen voor al hun vorige functies (cumul) of is dat ook een fabeltje?)

Maar hé, wat zou het. Mijn buurvrouw maait al sinds mensenheugenis elke vrijdag vanaf maart tot eind oktober tussen 15 u en 16u30  het gras en dat deed ze ook weer vandaag. Google geeft 1.220.000 resultaten voor “gecreeërd” en 1.230.000 voor “gecreëerd” (het correcte, ja toch? Niks is nog zeker). Op de online versie van de Vlaamse kwaliteitskrant kunnen we Storygewijs uitgebreid lezen dat Tom Boonen misschien zijn lief bedrogen heeft, op het TV-journaal van onze openbare omroep komen Maurice en Willy  in ware Gloria stijl vertellen dat ze een kogelpen-pistool gevonden hebben en na uw vakantie bent u toch ook afwezig op het werk omdat u het slachtoffer bent van de Mexicaanse griep-epidemie of dan toch in elk geval van de paniek die men er rond zaait. Maar vrees niet! Het leger is al ingezet!

Zinzen, die zowat de beste beschouwing gaf over de regeringsvorming is een oude zeur, iedereen in mijn werkkring was verontwaardigd over de ontslagen bij De Morgen en het verdwijnen van Dewulf, maar ik zie die iedereens nog dagelijks deze krant kopen “euh waarom niet, wat, hoe?”, niemand van mijn overheersend jonge collega’s deelt mijn mening -zelfs geen klein beetje- of begrijpt mijn ergernissen.  “Euh, wat zou het?” Morgen zijn we alweer vergeten wat er gisteren gezegd en gedaan is, het is zomer en komkommertijd en we zijn allemaal blij en vrolijk. We twitteren en we twetteren,  we followen en we feeden, we facebooken (not) en we mugshotten. Ik experimenteer tussendoor en heb het al wel weer gezien. (Verslag hierover volgt later.) En de tieners hebben het allemaal verstandig geplaatst. De toekomst ziet er roze uit, het belooft. Boris zet compromisloos door, onderwijzers zijn gelukkige mensen, als u een jong klein fijn tenger blond meisje megamindygewijs een grote lijnbus ziet besturen, dan is dat mijn nichtje die pas geslaagd is en kijk volgend seizoen uit naar BCOostende. Er wordt nog steeds mooie muziek gemaakt door veelzijdige talenten die door fysiek afwezige buitenstaanders zeer zou gesmaakt worden, SO-studenten schrijven geëngageerd over politiek, Roger De Knijf presenteert De Ochtend en Geert Spillebeen leest uit de kranten. Wat een verademing.

En verder rest er ons gelukkig nog altijd voldoende humor en relativeringsvermogen om de luchtige ledigheid van o.a. de media in de juiste context te plaatsen.

Ik amuseer me rot. En dat is een waarheid als een dode koe. En ik kan schrijven wat ik wil want niemand leest nog een blog. Bloggen is zooo out. Oef.

*(Update: bij De Tijd zijn ze blijkbaar zelf de tel kwijt, deze namiddag stuurden ze via twitter de boodschap in als “54 ministers in vijf regeringen”. later op de avond spreken ze in het artikel ineens van 58 ministerposten in zes regeringen. Wat is het nu eigenlijk – beiden correct omdat ze één regering vergeten waren?? Telt u nog mee?)

twittertijd