22+45=75

CAROLINE KAN NIET REKENEN

Of waarom de ene politicus gepakt wordt op een verspreking (?) en het bij de andere geruisloos voorbij glijdt.

Caroline Gennez stelt in de Zevende Dag dat het nogal erg zou zijn dat iemand die tot zijn tweeëntwintigste studeert en vijfenveertig jaar moet werken pas op zijn vijfenzeventigste met pensioen zou kunnen gaan.

Bekijk het hier.

Advertenties

met een schone lei naar een nieuwe doorstart

PERSOONLIJK EN VERTROUWELIJK

Exact 1067 woorden had ik vrijdagnacht gebruikt om mijn verontwaardiging uit te drukken over wat er die dag gebeurd was. Ik was kwaad, ongerust, somber over de toekomst. Ik was bijna wanhopig omdat ik geen enkele manier vond waarop ik als gewone burger kon laten merken dat ik er nu wel genoeg van heb. Geen idee hoe we massaal iets zouden kunnen ondernemen om ons ongenoegen te uiten.

Ik kreeg die 1076 woorden niet meer gepubliceerd vóór vandaag. Er moest nog wat bijgeschaafd worden en de kwaadste kantjes moesten er afgeschuurd worden en ik was het moe. Gisteren was ik de hele dag computerloos. En nu ik alle kranten van het weekend grondig doorgenomen heb – en u wellicht ook – heb ik vastgesteld dat alles wat ik vrijdagnacht te zeggen had al te  lezen was. Over de term persoonlijk en vertrouwelijk. Over de rol van de pers in de regeringscrisis. Over de thriller-TV die opgevoerd werd en waardoor verhinderd werd dat er nog ernstig en grondig kon gewerkt worden. Over journalisten die de verkeerde vragen stellen en een uur later al vergeten zijn wat een uur eerder  bepaalde politici verklaard hadden.  Over de algemene kennis van onze regering en de structuren in ons land.. Over non-informatie via sms. Over bronnen en halve waarheden. Ik (en u) ga het dus met 1067 andere woorden moeten doen vandaag.

Over de essentie, de regeringscrisis zelf, durf ik me niet eens uit te spreken, daar waag ik me niet aan. Er zijn al genoeg onbevoegden die menen de oplossing te hebben, ik laat dit liever over aan wijze mensen. Ik kan enkel vaststellen dat ik het een degoutant schouwspel vind. Terwijl ik er niet eens van overtuigd ben dat het vroeger zoveel beter en anders was. Ik heb altijd met een gezonde dosis wantrouwen tegenover netwerken gestaan en van “scheiding der machten” weet ik uit eigen ervaring dat het een utopie is. Maar nu heb ik enkel vragen. Ik weet niet meer wat het beste is: dat er achter de schermen wat geregeld wordt  of dat het open en bloot uitgevochten wordt. Ik weet niet meer of er hier enkel sprake is van een echt totaal onbekwame eerste minister of dat het anderhalf jaar mislukken georchestreerd is door de MR met medeweten en/of medewerking van de VLD om het West-Vlaams boerke te nekken. Ik twijfel – ik ben bijna zeker van niet – of er nog één rechtschapen machtshebber bestaat met een geweten. Die het oprecht goed voor heeft met “de mensen” of enkel aan zijn eigen positie en macht denkt. En dat de actualiteit dit effect heeft op mij, dat vind ik net het ergste. Terwijl ik vrijdag nog als een echte moeder Theresa wou oproepen om absoluut betrokken te blijven en u door deze regeringscrisis bij eventuele nieuwe verkiezingen niet laten te verleiden tot een foertstem op de verkeerde partijen, heb ik het ondertussen zelf wel gehad. Ik vertrouw niemand meer. Ik geloof  ze niet. Ze verdienen niet beter denk ik nu, maar toch ben ik  dan weer  realistisch genoeg om te beseffen dat dit niet de oplossing is en we als burgers daarmee ook niet gediend zijn. Maar ik mis wijze mensen. Leiders. Met verstand, intelligentie en eruditie.  Met de beste bedoelingen.

Ik voel een echt fysiek ongemak wanneer ik deze middag op het zelfde eigenste moment dat ik in de krant aan het lezen ben dat Caroline Gennez verklaart in geen geval te willen doorgaan zonder verkiezingen, ze in het journaal aan het verklaren is dat de S.PA bereid is steun te geven aan de regering zodat deze kan doorstarten. Ik heb plaatsvervangende schaamte wanneer De Croo zonder blikken of blozen verklaart dat een minister altijd verantwoordelijk is voor wat zijn kabinet uitvoert. Beloftes en leugens. Hoe geloofwaardig kan je blijven? Ik walg van het geleuter en het geblaat. En nog het meest van het wollige. Van de schone lei, het wit blad en de doorstart. Van Bart Somers en zijn “mensen“. Van De Deckers populistische uitspraken. Van de tegenstelling in hun diverse verklaringen. Dat ze het zelf nog niet eens weten of het nu kan of niet, verkiezingen zonder splitsing van BHV.  Ik ben het beu. Ik kots van deze poppenkast.

Iedereen rond om mij lijkt onverschillig.  Maar neen, dat is niet de goede term. Gelaten. Dat is het. “We kunnen er toch niets aan doen”. En terwijl gaat men in het journaal alweer over tot de orde van de dag met berichtgeving over het glazen huis en het zondagkerstshoppen. Alsof deze zoveelste regeringscrisis doodnormaal is en het uit deze laatste berichtgeving lijkt alsof de financiële crisis alleen mij treft.  Maar ja, ik heb dan ook geen job meer sinds 1 april van dit jaar en ik wil bij deze zonder melig te doen toch ook nog wel eens zeggen hoeveel impact dit ontslag op mijn leven (gehad) heeft. En niet enkel financieel.

Maar als we ons nu allemaal wat meer betrokken gingen voelen in plaats van ons af te keren?  Onze geschiedenis leren, woorden en daden uit het verleden onthouden. Ons minder laten bespelen door de media voor ons kiesgedrag. Weigeren deel te nemen aan zelfbevestigende voorspellingsopiniepeilingen, ik zeg maar wat. Iets ondernemen. (Wat???) Zou dat niet helpen? Ik beraam een eenmansactie. Echt, ik moét iets doen, handelen, re-ageren, alles in mij schreeuwt om actie, ik kan dit niet meer over mij laten gaan. U hoort er nog van. Ik maak plannen en alle tips zijn welkom.

En kijk, ondertussen heb ik maar 941 ipv 1067 woorden nodig gehad om te schrijven wat ik wou zeggen.  Van besparen gesproken! (Is de boodschap hoe KWAAD ONTSTEMD RAZEND  TOORNIG VERONTWAARDIGD EN WOEDEND ik hiervan word, goed  overgekomen?)

blijde kerstboodschap

AAN ALLE MENSEN VAN GOED WIL

Annelies Beck heeft zich duidelijk herpakt in “De ochtend”. (Maar opgepast Annelies, je moet nu ook niet gaan overdrijven, iets mindere articulatie mag ook.) Er is nog hoop.
Goed zo Annelies!

• Radio1 zal zijn muziekkeuze bijsturen vanaf 1 januari. Dat stond vandaag in De Standaard. Ook Zjef Vanuytsel zal in de toekomst gedraaid worden.
Goed zo Radio 1.

Caroline Gennez zag er vorige week schitterend uit in Villa Politica, wat een stijlvolle jurk droeg ze. (Ik vrees echter dat het hier om een toevalstreffer gaat, gezien haar verschijning zopas in Ter Zake)
Goed zo Caroline!

• Meer en meer mensen ontdekken “Feist“, zelfs de muziekredacteuren van de één-programma’s! (Nu nog Catpower en Coco Rosie en Nouvelle Vague en Yeasayer en en en en..)
Goed zo, meer mensen!

Een mens zou nog gaan geloven dat de verzuchtingen op mijn blog gelezen wordt.

• Op de eerste ochtend van de winter werden we vergast (what’s in a word?) op een betoverend mooi winterlandschap. Zag u het ook? Je bleef kijken. (->update: het moet echt wel indrukwekkend geweest zijn, want zowat iedereen zag het deze keer! Hier en hier en hier en hier en wie ik nog vergeten ben mag zich gerust linken in een reactie, we kunnen er niet genoeg van krijgen!)
Goed zo, winter!

• Het gaat steeds beter met de Ipod, ik begin er zowaar plezier aan te krijgen. Met dank aan mijn blogbezoekers voor hun tips.
Goed zo, bezoekers!

Dank zij mijn Ipod en jullie werd ik zonet “geshuffeld” op een lang niet gehoord maar o zo mooi nummer van de meest sensationele liveperformer ter wereld en superb artiest. Kijk en luister en geniet mee!