boekentip 08/1 – geschiedenis van de tranen

JAN FABRE – GESCHIEDENIS VAN DE TRANEN

Laat ik van het stokje van oker maar direct een opportuniteit maken om een negende boek te tippen.

1. Grijp het dichtstbijzijnde boek dat meer dan 123 pagina’s telt.

Overal rond mij ligt er wel ergens een boek, of een krant (een stapel) of een magazine. Sinds vorige week slingert Jan Fabre’s “geschiedenis van de tranen en andere theaterteksten” rond mijn computer. Dit is geen boek om in één ruk uit te lezen. Neen, ik moet zelfs elk stukje drie keer lezen. Om het tot me te alten doordringen. Interessant omwille van de inhoud, maar soms ook gewoonweg ritmisch mooi bijvoorbeeld in de Latijnse opsomming van de aders (memento: vijf woordjes per dag tien keer schrijven!?).

“De teksten vormen een reflectie op twee thema’s: de evolutie van het lichaam en de functie van de symbolische lichaamssappen enerzijds (bloed voor de passie, tranen voor de meditatie), en de positie van de kunstenaaar in de wereld van vandaag anderzijds (het verlies als artistieke winst en de botsing tussen mimesis en originaliteit.” (uit voorwoord van Sigrid Bousset)

2. Open het boek op pagina 123 en zoek de vijfde zin.

Ik kom niet uit de buik

3. Post nu de volgende drie zinnen.

ik kom uit de verbeelding
En de verbeelding
is een bevoorrechte plek

Voor wie benieuwd is naar het vervolg: dit boek ligt samen met “Ik ben een fout – theaterscripts en theaterteksten” én een ander boek naar keuze voor 5,99 eur bij tja, hoe heet die boekhandel waar het zo goedkoop is en er meestal niet veel te vinden is, met uitzondering dan van deze keer.

Boekentip 07/1

Dit stokje wil ik graag per uitzondering doorgeven aan Sven, omdat ik weet dat dit geen “opdracht” is voor hem. Eén persoon, drie boeken graag.

Advertenties

expo tip 07/1 – verbeke foundation

VERBEKE FOUNDATION – WESTAKKER

NO MAN’S LAND – TUSSEN KITCH EN DESIGN – 15/12/07 – 04/05/2008

Het S.M.A.K. zit zwaar in de financiële problemen. Wanbeheer, kunstkijkers tekort, gesmos met geld, wie zal het zeggen. In elk geval zijn er veel personenen bij betrokken én de overheid, zowel qua beleid, qua kunstkeuze, qua kunstvisie. De goegemeente klaagt. Kunst is geen geld waard.

Dat het ook anders kan bewijst de heer Verbeken. Een voormalig bedrijfsleider én immens kunstliefhebber die een bedrijf leiden zo beu was dat hij zijn volledig bedrijventerrein omgebouwd heeft tot een kunstdomein, Verbeke Foundation. Reeds geruime tijd kocht hij werken van voornamelijk jonge aanstormende talenten, maar ook gevestigde waarden (Atelier Joep van Lieshout, Koen van Mechelen, Jan Fabre) en besloot op een dag zich enkel nog te wijden aan wat hij graag deed: zijn kunstcollectie uitbreiden én tentoonstellen. Het plezier en enthousiasme waarmee hij curator “speelt” druipt er af. Wars van alle arty-farty toestanden. De anti-curator maar met veel kennis van zaken.

De Verbeke Foundation is een private kunstsite gecreëerd door kunstverzamelaars Geert en Carla Verbeke Lens. Het is in de eerste plaats een landschap met tentoonstellingsgebouwen waar moderne en hedendaagse kunst zowel binnen als buiten wordt tentoongesteld.

Het museumdomein meet 12 hectare en omvat bosgebied, een vijver, grote serres waarin bomen en sierplanten worden gekweekt, een evenementenhal, een restaurant en twee omvangrijke expositieruimten van samen zo’n 20.000m². Er is verder nog een viskwekerij, er worden bijen gehouden en er is een biogasinstallatie gepland om de gebouwen te verwarmen en van energie te voorzien. (Bron: website Verbeke Foundation)

Twee vliegen in één klap dus in deze expo tip: de voorstelling van een verrukkelijk initiatief van een privépersoon en een geweldig interessante tijdelijke tentoonstelling “No Man’s Land” een combinatie van diverse discipline’s: meubeldesign, mode-ontwerpen en installaties van o.a. Louis De Cordier (zoon van), Hannes Van Severen (zoon van), Xavier Lust, Arne Quinze, Christophe Broich.
Allen daarheen, al was het maar om dit privé-initiatief te ondersteunen!

Alle praktische informatie vindt u hier.

Expo tip 06/1